Taylor ziet 'paard van Troje' in Liberia

ROTTERDAM, 31 aug. Met hand en tand verzet de Liberiaanse rebellenleider Charles Taylor zich tegen de interventie van de Westafrikaanse vredesmacht in de burgeroorlog in zijn land. Gisteren zei hij, dat zijn troepen duizenden buitenlanders vasthouden om 'hun veiligheid en onze veiligheid te garanderen'.

Taylor ontkende voor de BBC-radio dat deze actie hetzelfde is als wat er gebeurt met de buitenlandse gijzelaars die Irak vasthoudt. De rebellen hebben duizenden mensen geevacueerd die zich nabij de frontlinies ophielden 'om te voorkomen dat ze zouden worden aangevallen door woeste Liberianen', aldus de rebellenleider. Het zou voornamelijk Nigerianen en Ghanezen betrefffen.

De vredesmacht van de Economische Gemeenschap van Westafrikaanse Landen (ECOWAS), die zaterdag arriveerde in de haven van de Liberiaanse hoofdstad Monrovia, is intussen bezig met voorbereidingen om ten minste zevenduizend buitenlanders, vooral Nigerianen, Ghanezen en Guineeers, uit Liberia te evacueren. Veel verder dan dat is de vredesmacht tot nu toe niet gevorderd met haar taak een wapenstilstand in de strijd te bewerkstelligen.

De naar schatting drieduizend soldaten uit Ghana, Gambia, Sierra Leone, Guinee en Nigeria zijn getooid met witte helmen om hun bemiddelingsrol te onderstrepen. De officiele naam van de vredesmacht luidt ECOMOG, ECOWAS Monitoring Group, wat de observerende taak van de troepen al aangeeft:toezien op de totstandkoming van een staakt-het-vuren. Voorts streeft de vredesmacht naar het instellen van een voorlopige regering en het binnen een jaar uitschrijven van vrije verkiezingen in Liberia.

Taylor noemde de vredesmacht onlangs 'het paard van Troje' en riep, in een wanhopige poging de macht alsnog naar zich toe te trekken, zijn landgenoten in een radiotoespraak op tot mobilisatie en verzet tegen wat hij noemde 'de Nigeriaanse kolonisatiedrang waarvan Liberia het slachtoffer dreigt te worden'. Taylor liet weten ongeveer 150.000 man nodig te hebben. Wie zich tegen zijn Nationaal Patriottisch Front van Liberia (NPFL) keert, is dus tegen de soevereiniteit van Liberia, zei Taylor, die probeert in te spelen op de nationalistische gevoelens van zijn landgenoten. Want na acht maanden van bittere gevechten ziet Taylor de macht aan zijn neus voorbij gaan.

Volgens de secretaris van de Westafrikaanse Gemeenschap, A. Bundu, is de vredesmacht niet naar Liberia gekomen om te vechten. De vredestroepen mogen zichzelf wel verdedigen. Daar moesten ze zaterdag dan ook meteen mee beginnen, toen aanhangers van Taylor de zes schepen van de ECOMOG bij hun aankomst in Monrovia zodanig belaagden dat de vredestroepen zich moesten terugtrekken. Later op de dag lukte het toch in de haven van de hoofdstad aan te meren. Politieke waarnemers vrezen voor de onpartijdigheid van de vredestroepen wanneer in hun gelederen slachtoffers vallen. Het initiatief krijgt brede steun in heel Afrika. Dit bleek ook uit de aanwezigheid van de secretaris-generaal van de Organisatie voor Afrikaanse Eenheid (OAE), Salim Ahmed Salim, bij de besprekingen van het zogenoemde Liberia-comite in Banjul vorige week. Waarnemers zien dit als een duidelijke aanwijzing dat Afrika snel een oplossing wil vinden voor het conflict, niet alleen uit humanitair oogpunt, maar ook om de gevreesde 'marginalisatie' van het continent tegen te gaan. Het is van vitaal belang voor de stabiliteit van de regio dat Liberia niet verder afzakt in anarchie, menen deze waarnemers.

Ook in het buurland Ivoorkust gingen de afgelopen maand stemmen op iets te ondernemen tegen de wreedheden van de Liberiaanse burgeroorlog. De regering van Ivoorkust staat echter nog steeds wapentransporten via dit land naar de rebellen van Taylor toe. De wapens zijn afkomstig uit Burkina Faso, dat zich tot nu toe als enige land tegen de Westafrikaanse vredesmacht heeft gekeerd.

Een ander probleem vormt de financiering van de vredesonderneming. De kosten van de interventie werden bij vertrek geraamd op ongeveer negentig miljoen gulden. Maar als de vredesmacht ook wil toezien op de instelling van een interimregering en op het houden van vrije verkiezingen in Liberia, zou dit bedrag flink hoger kunnen uitvallen. De internationale gemeenschap zal ECOWAS hierin tegemoet dienen te komen, menen de Westafrikaanse landen.