Kunst is vooral aardig en niet hoog of heilig

Aardig. Zou dat voor Liesbeth Brandt Corstius, directeur van het Gemeentemuseum in Arnhem het hoogst bereikbare zijn? Alles was maar aardig en zelf bleef ze maar aardig, zelfs toen interviewer Peter Brusse de 'vrouwenkunst' wat dat ook wezen mag met primitieve Afrikaanse kunst vergeleek. Of de 'vrouwenkunst' ergens tussen het Tropenmuseum en het Volkenkundig museum in hing, vroeg Brusse. En Brandt Corstius hield vriendelijk een verhaal over de vrouwen die ten tijde van de tweede feministische golf zichzelf op video vastlegden en zo de figuratieve kunst nieuw leven inbliezen. Naar 'vrouwenkunst' moest je leren kijken, zei ze, net zoals je moest leren om kunst uit andere culturen te waarderen. Kennelijk moest het eenvoudig blijven, en dat sloot mooi aan bij Brandt Corstius' behoefte om uit te dragen dat kunst echt niet zo hoog en heilig was.

Het gesprek dat Brusse en Brandt Corstius in het programma De Orangerie voerden, was een merkwaardig gesprek. Brusse had zich voorgenomen de kabbelende beek die dit type interviews vaak worden, te vermijden door af en toe een prikkelende opmerking te maken. Wat niet werkte, want Brandt Corstius bleef aardig en dus kabbelde het voort, keurig binnen de grenzen die de AVRO had getrokken. Niet diepgravend, maar dieper-gravend, wel over kunst en cultuur, maar zonder de indruk te wekken dat de uitverkoren 'cultuurdragers' over meer inzicht of intellect beschikken dan een ander.

De gesprekspartners zitten tegenover elkaar. Tussen hen een groot en spiegelend tafelblad dat, in combinatie met de scherp gesneden stoelruggen, op harde zakelijkheid wijst. Brandt Corstius wist de afstandelijke kilheid te overbruggen met ontspannen aardigheid.

De schrijver en vertaler August Willemsen die voor het volgende gesprek (6 sept., TV2) aan de overzijde van de tafel mocht plaatsnemen, zit erbij of de grote lege ruimte en het meubelontwerp zijn lichaam en ziel bevroren hebben. Volgt eerst een reeks poses van twee heren die zich bewegen of ze een stok hebben ingeslikt, en voordat ook hier veel aardigs over kunst en cultuur wordt gezegd, ontlokt Brusse Willemsen de uitspraak dat het verschil tussen het intellect en de rest van de mensheid in Zuid-Amerika niet bestaat.

Een uitspraak die meteen al duidelijk maakt dat hier geen VPRO-programma wordt uitgezonden. Dit is Wim Kayzer niet, nee, dit is de AVRO die zelfs een serie van vier interviews met 'cultuurdragers' als een hapklare brok bij u thuis bezorgt.