Atlete verbetert het Nederlands record op de 800 meter; Van Langen nu op jacht naar geld

SPLIT, 30 aug. Het was eigenlijk geen avond om over geld te praten. Ellen van Langen was zielsgelukkig met het nieuwe Nederlandse record op de 800 meter waarmee ze op de Europese titelstrijd in Split vierde werd: 1.57,57. Ruim twee seconden sneller dan de tijd die Elly van Hulst negen jaar geleden in Rieti liep. Maar Van Langens persoonlijke trainer Frans Thuys keek onmiddellijk na de finale wel al vooruit. 'We hebben een ton nodig om professioneel te kunnen werken in de toekomst. ' Na gisteravond werd duidelijker dan ooit tevoren dat Van Langen een schitterende toekomst voor zich heeft op de middenafstand. 'Dat kan alleen als we gaan werken met een professionele organisatie', beweerde Thuys. 'Nu is de situatie nog zo dat ik op mijn werk een paar uur vrij moet nemen als we overdag eens een test willen doen in het krachtsportcentrum.'

Dus begint na de titelstrijd de speurtocht naar geldgevers, want er is geen geld om dat te bekostigen. Wel zal Van Langen langzamerhand wat met haar sportieve activiteiten kunnen gaan verdienen. De Nederlandse atletenbemiddelaar Raymond de Vries, die de belangen van onder anderen Merlene Ottey, Paul Ereng en Peter Koech behartigt, schat dat haar marktwaarde tot zo'n 4000 dollar per wedstrijd is gestegen.

Rechtsbuiten

Zelfs met de beperkte mogelijkheden heeft ze in zeer korte tijd echter de internationale top bereikt. Vijf jaar geleden meldde ze zich aan bij de atletiekvereniging Fortis in Enschede, na voordien haar loopvermogen uitsluitend te hebben aangesproken als rechtsbuiten van de voetbalclub Quick'20 in Oldenzaal. In een mum van tijd diende zij zich aan als een talentrijke 800 meter loopster. Waar het haar in grote wedstrijden aan ontbrak was ervaring en hardheid. Dat laatste heeft ze inmiddels bijgeleerd. De loopster die tijdens een race in 1987 na een valpartij van Elly van Hulst en Yvonne van der Kolk als eerste reactie had dat ze de concurrentes op de been moest helpen, zette gisteravond resoluut de Sovjet-loopster Gurina opzij toen die haar doorgang dreigde te versperren. 'Ik heb maandagavond geleerd veel harder te zijn', verklaarde ze.

Dat is haar grootste gave, vindt trainer Thuys. 'Ze leert enorm snel. Ik zeg haar op de training meteen hoe het moet. Dat klinkt autoritair, maar zo moet het wel... Want we hebben haast. Ze is al 24 jaar.'

Van Langens record kwam voor velen als een volslagen verrassing. Ook voor haar zelf. Met grote ogen van verbazing en met gebalde vuistjes van vreugde herhaalde ze haar eindtijd alsof het vreugdekreetjes waren. Die reactie was verklaarbaar want de economiestudente groeide uit tot de revelatie van het seizoen, zonder er echter in te slagen het nationale record te verbeteren. Ze kwam dit jaar niet onder de twee minuten. Alle andere finalistes hadden die grens dit seizoen wel gepasseerd. Het zou een mentale opsteker zijn geweest wanneer ze als recordhoudster aan de Europese titelstrijd was begonnen. De Grand Prix van Zurich was op het programma gezet om dat doel na te streven. Er werd inderdaad hard gelopen op de 'Weltklasse-meeting', maar zonder Van Langen die op het laatste moment besloot toch maar voorzichtig te zijn en alle aandacht te geven aan de verzorging van de kleine blessures.

In Split had ze nog altijd niet het gevoel in 'bloedvorm' te zijn. 'Maar een race als vanavond heb je niet iedere dag. Het liep perfect. Ik hoefde eigenlijk nauwelijks te duwen of te springen.'

De Oostduitse Sigrun Wodars, die geen moment een ander op kop duldde en finishte in de beste wereldseizoentijd van 1.55,87, haar landgenote Christine Wachtel en Lilia Noeroetdinova uit de Sovjet-Unie waren te sterk. Toch deed Van Langen met haar sterkste wapen, de eindsprint, nog een serieuze aanval op het brons. 'Het ging die laatste ronde zo hard dat ik dacht dood te zullen gaan. Ik kreeg mijn knieen niet meer omhoog. Hoe ik ook probeerde, ik kwam niet dichterbij en zij liep niet bij me weg.'

Haar vechtlust hielp haar aan de schitterende tijd. Het oude nationale record (1.59,62) en haar eigen beste tijd (1.59,82) royaal verbeterd. Goed voor eem achtste plaats op de wereldseizoenranglijst.

Kwellingen

Uitgerekend op de avond dat haar opvolster op die afstand zich nadrukkelijk manifesteerde beleefde Elly van Hulst een enorme tegenvaller. In de overtuiging geen last meer te hebben van de instabiele heup die haar het hele seizoen parten speelde startte ze in de 3000 meter finale. Die had ze weliswaar op het nippertje bereikt, maar ze hoopte toch een bescheiden rolletje te kunnen meespelen. Het werd een klein drama. Drie ronden voor het einde stapte ze uit de baan. Met een zeer rustige race, in een gelijkmatig tempo werd ze op haar wenken bediend. Maar na 1400 meter speelde de oude blessure weer op en een ronde later werd ze getroffen door een stekende pijn die uitstraalde naar haar been. Zo ze sloot een seizoen vol geestelijke en lichamelijke kwellingen af.

Gretha Tromp dreigde in de serie van de 400 meter horden het slachtoffer te worden van de onzekerheid die volgens haar trainer Wil Westphal de reden was van haar uitermate zwakke optreden eerder in de week op de 400 meter vlak. 'Ze is onzeker geworden in haar snelheidsgevoel', liet hij weten. Daardoor kwam ze op de vijfde en zesde horde verkeerd uit. Pas toen ze zich kansloos waande liep ze vrijuit en was haar tijd van 56,65 toch nog goed genoeg voor de halve eindstrijd.