Brahmsconcert in een grootse glanzende stijl

In mei volgend jaar spelen violist Jaap van Zweden en cellist Godfried Hoogeveen het Dubbelconcert van Brahms bij het Concertgebouworkest. Maar de uitvoering gisteravond in het Amsterdamse Concertgebouw bij het Radio Filharmonisch Orkest was veel meer dan een oefening: het was een triomf van prachtig spelen en samenspelen door de solisten, waardoor dankzij de voortreffelijke begeleiding door dirigent Edo de Waart het Dubbelconcert in wezen uitgroeide tot een Tripleconcert.

Vanaf aanstaande zaterdag zijn Van Zweden en Hoogeveen collegae in het Concertgebouworkest: Godfried Hoogeveen, afkomstig van het Residentie Orkest, bezet daar dan naast Jean Decroos de na het vertrek van Harro Ruijsenaars lang open gebleven plaats van solo-cellist. Hoogeveen blonk gisteravond uit met een prachtig zangerig geluid en een breed spectrum aan expressie: van krachtig en dominant in de opening van het concert tot introvert en gedienstig in de begeleidende figuren bij de vioolsoli. Daarbij bleef hij volkomen ontspannen, alsof het geheel vanzelf sprak.

Van Zweden, veel feller voor zijn lesssenaar staand, toonde zich virtuoos in lastige passages, bedreven in het schakeren van kleuren in het Andante en zeer muzikaal in de dragende lange lijnen. Elders klonken viool en cello fraai unisono, met een vervoerend emotioneel timbre. Van Zweden heeft nu eindelijk besloten om ook in Amsterdam het Vioolconcert van Beethoven te gaan spelen tijdens een van de komende seizoenen. Pas nu vindt hij van zichzelf dat hij 'klaar' is voor het vertolken van die ultieme toetssteen voor violistische muzikaliteit in deze Nederlandse tempel der toonkunst. De prestaties van Van Zweden en Hoogeveen konden niet beter tot hun recht komen dan bij het Radio Filharmonisch Orkest en Edo de Waart, hier gezamenlijk in glanzende vorm. Daardoor werd ook dit Brahmsconcert als geheel een zeldzaam bevredigende ervaring, met na de pauze nog die heerlijke Tweede symfonie. Brahms werd hier gespeeld in grootse stijl, met rustige en weldadig ademende tempi die alle schoons tot hun recht deden komen in een mild vloeiende en pulserende stroom, met een afgewogen orkestklank die rond, helder en open was maar tegelijk zinderend diep en sonoor.

Het concert was begonnen met de Akademische Festouverture, Brahms' variaties op Want de leeuw op voetbalschoenen, kan de hele wereld aan. De uitvoering was zo uitbundig dat het leek alsof Oranje onlangs het WK had gewonnen.