Skinner als ontwerper van apparaten

Een Skinner Box is een apparaat voor het uitvoeren van leerexperimenten met dieren. De proefdieren worden in een hok geplaatst en moeten leren om een door de experimentator gewenste reactie te geven (pikken naar een paneel voor duiven of drukken op een handle voor ratten). Zij worden daarvoor op gezette tijden beloond, meestal met voedsel dat op het juiste moment in een voederbakje gedeponeerd wordt. De beloning kan volgens verschillende schema's gegeven worden: na ieder reactie, na een vast of variabel aantal reacties of na een vast of variabel tijdsinterval. Ieder beloningsschema blijkt zijn eigen karakteristieke reactiepatroon uit te lokken. De beloningsschema's kunnen meestal automatisch worden ingesteld en de reactiepatronen kunnen automatisch worden geregistreerd. De door Skinner voor zijn eigen kinderen ontwikkelde Air-crib of Baby-tender is een soort couveuse, waarin de temperatuur en het vochtgehalte van de lucht automatisch worden geregeld. Het kind verblijft erin enkel gekleed in een luier. Opschudding over het apparaat ontstond toen Ladies' Home Journal er in oktober 1945 een reportage aan wijdde onder de kop Baby in a Box. Vele ingezonden brieven waarin Skinner van kindermishandeling werd beschuldigd, waren het gevolg. Een zakenman zag er wat in en probeerde het apparaat op de markt te brengen. Het werd geen succes.

Skinner was ook de ontwerper van de eerste leermachine, een apparaat dat een papierrrol langs een venster voert. Op de rol staat informatie die de leerling zich eigen moet maken, gevolgd door een meerkeuzevraag. Met behulp van knoppen kiest de leerling bij iedere vraag het juiste antwoord. Zolang het juiste antwoord niet gegeven is, draait de rol niet door en kan de leerling niet verder werken.

Skinners vrouw Lisa met hun dochtertje Julie in de Air-crib (1979). Skinner box. Als de duif op de gevraagde wijze op het paneel pikt, resulteert dat in voedsel in het bakje.