De dynastieen van het Koninklijke UD

UTRECHT, 27 aug. 'Je zal toch met die Ruskamp in het elftal spelen, om helemaal gek van te worden.'

Oscar Verhoeven slingerde zijn cricketbat woedend aan de rand van het veld tegen de grond. UD-teamgenoot Kees Ruskamp kon de strijd tegen Kampong op jacht naar de 221 runs voortzetten. Verhoeven was net run-out gegaan en schoof de schuld daarvan regelrecht op de schouders van zijn collega, zonder zich te realiseren dat het voornamelijk de knappe aangooi van Kampong-speler Edwards was geweest die zijn toch niet meer zo atletische lichaam op snelheid had geklopt. Verhoeven moet het echter in de slotfase van de competitie met Ruskamp blijven doen. De international is een niet weg te denken schakel van de 115-jarige Koninklijke UD uit Deventer en sleepte ook zaterdag tegen Kampong bijna nog de zege binnen toen het er al hopeloos voorstond. Verhoeven weet zelf natuurlijk ook wel beter, want een UD zonder Ruskamp is even ondenkbaar als Wimbledon zonder aardbeien met dunne room. Zowel binnen het veld, aanvoerder Tjebbe en Kees, als daarbuiten vader Marten, drukken de Ruskampen hun stempel op het cricket in Deventer.

Uitzicht

Maar UD kent nog een dynastie; de mannen van Lubbers. Vader Baai secuur als altijd achter het scoreboek om alles tot in de puntjes te noteren, zoons Steven, Michiel en Bart binnen het veld. De laatste twee dit seizoen niet meer in het kroonelftal, dat het zo opvallend sterk doet en nog alle uitzicht heeft op de landstitel dit jaar. Dit ondanks de nederlaag tegen de rechtstreekse concurrent Kampong op zaterdag, maar de winst gisteren bij VRA hield het team in de race. Een positie die nog nimmer is voorgekomen in de lange en roemruchte geschiedenis van de oudste cricketvereniging van Nederland. Nog nooit werd een landstitel behaald en nu het bijna zover lijkt, gaan de zenuwen zelfs bij de ervaren Steven Lubbers trillen. De aanvoerder van Oranje ging zaterdag overstag en legde zich neer bij de keuze van eerst fielden. Zo plaatste UD zich in de luwte in plaats van op strijdvaardige wijze Kampong aan te pakken en een totaal neer te zetten. Kampioenen moeten zich sterk voelen en niet opzij gaan voor allerhande theorieen. Dat geldt met name in de sport, maar UD geloofde daar zaterdag tegen Kampong niet in.

Even leken ze zelfs gelijk te krijgen toen fastbowler Stew Roberts uit Nieuw-Zeeland, die dit jaar als coach in Deventer optreedt, al in zijn eerste over zijn collega van Kampong Cantrell gevangen kreeg door Lubbers. Het bleef daarna lang goed gaan voor UD, maar het veldwerk verslapte na 52 voor 5 en Ron Elferink begon langzaam zijn persoonlijke strijd met die andere sublieme Nederlandse cricketer Steven Lubbers in zijn voordeel te beslechten. Elferink strandde op 97 en zette Kampong na 60 overs op het winnende spoor.

Bewondering

Steven Lubbers moet op dat moment gevoeld hebben dat Elferink te sterk voor hem was en dat zijn Oranje-team tijdens het jongste ICC Trophy-toernooi, waarin Nederland pas in de finale tegen Zimbabwe ten onder ging, diezelfde Elferink toen node heeft moeten missen. Met een schitterende vang en aan het slot van de wedstrijd een feilloos 'bowlingspell' maakte Elferink er zaterdag een klinkende Kampong-zege van en ging de bewondering in feite de volgende dag uit naar UD, dat zich van die klap knap herstelde bij VRA. Het is dus nog niet voorbij in het oosten en bij winst van zowel Kampong als de Koninklijke UD komende zaterdag zal zondag in een heuse finale worden beslist of de 115-jarige dan eindelijk de hoogste eer kan pakken. De teamspirit is er, dat bleek tegen VRA, de klasse van Lubbers en Roberts moeten dat kwalitatief met ieder een nieuwe individuele topprestatie waarmaken. Of het tegen Peter Cantrell en vooral Ron Elferink (gisteren weer 91 runs in de slachting van het eens zo roemruchte Haagse HCC) voldoende is, daar lijkt zelfs Steven Lubbers af en toe aan te twijfelen. Het wordt een spannende week voor het cricket in Deventer.