'Vaak een kwestie van oogkleppen op en beuken'; Controle ophet 'risicovolle'kickboksen ontbreekt en werkt wildgroei in de hand

ROTTERDAM, 24 aug. Mike de Swaan (16) traint wanneer zijn huiswerk het toelaat, hij zit op het VWO, twee keer in de week. Hij heeft kickboksen gekozen 'omdat je in die sport het meeste mag'. Eerst zat hij samen met zijn vader, die hoogleraar is, op karate. Het onderdeel van de voorgeschreven bewegingsvormen stond hem echter tegen. 'Kata's vond ik echt gewoon klote.' En ofschoon zijn eerste contact met kickboksen een achterwaartse cirkeltrap vol op zijn gezicht was, is hij nog steeds een fervent verdediger van zijn sport.

Mike: 'Ik had een mond vol bloed en zo'n knisperend geluid in mijn kaken en ik wou naar de wc om m'n mond te spoelen, maar dat mag niet. Je moet tot het eind van de les in de dojo blijven.'

Wat Mike doet is natuurlijk niet te vergelijken met wat tijdens wedstrijden gebeurt. Komende maand begint het seizoen van de vechtsporters weer, menigeen wacht met angstige spanning af.

Het valt niet te ontkennen dat kickboksen tot de meer risicovolle hobby's gerekend moet worden. Men zou, in het op regelgeving gerichte Holland enige controle verwachten. Die is er niet. Ondanks de honderden clubs, die Nederland telt. In Amsterdam alleen al zijn er een kleine dertig en landelijk spreken we van vele duizenden leerlingen. Hans Holtman (40) ex-sportschoolhouder, spreekt van 'wildgroei'. Oogkleppen 'Als jij morgen een schooltje wil beginnen dan kan dat. Bij sommige van die clubs is het gewoon een kwestie van oogkleppen op en beuken.'

Hij is hoofd van de beveiliging van een groot bedrijf. In zijn werkkamer hangt een kleurenfoto van hem waarop hij met een handkantslag vakkundig een stapel gasbetonblokken doormidden slaat. De Arnhemse sportschoolhouder en journalist Fred Royers (35) is een oude rot in deze sport. In 1985 werd hij wereldkampioen, hij wijst een beschuldigende vinger naar de Nederlandse Sport Federatie: 'Doordat de NSF deze sport laat barsten zit er veel kaf onder het koren. Om een voorbeeld van een uitwas te noemen, kickboksen is de sport met de meeste etnische minderheden. Meer dan de helft is van etnische komaf. Die jongens hebben vaak de goede instelling voor gevechtssport: hard en agressief. Er zijn mensen die met het verhaal dat ze die jongens van de straat af houden bij de gemeente aankloppen. Gesubsidieerd en wel, geven ze dan les op vormingscentra, zonder van lesgeven ook maar iets te weten.'

De enige oplossing, zegt hij, is een 'regelend orgaan'. 'Hoe bureaucratisch zo'n orgaan ook is, je moet een bond hebben om de veiligheid van de boksers te garanderen. De enige manier om dat te regelen is dat de Nederlandse sportfederatie zich erover buigt en heel ondemocratisch mensen aanstelt die gaan zeggen: 'dit zijn de eisen daaraan moet je voldoen, doe je dat niet dan mag je geen kickboksen geven'.'

Er zijn overigens al jaren pogingen gaande om tot een gezamenlijke bond voor ringsporten te komen. In 1987 werd nog voor zo'n bond in een WVC-rapport gepleit, maar vergeefs. De populariteit van het kickboksen is in Nederland echter de laatste jaren enorm toegenomen. Vierduizend bezoekers bij een kickboks gala is geen uitzondering en iedere maand zijn er wel ergens wedstrijden. Er dreigt hierdoor een levensgevaarlijke situatie te ontstaan, is de mening van de Nederlandse Kick Boxing Bond. De NKBB is een van de binnen deze sport opererende organisaties.

Bondsbestuurders Van Looyen (45) en Koopman (39) wijzen de Nederlandse Boksbond als medeverantwoordelijke aan voor de afwezigheid van een ringsport-bond. Van Looyen wijt de afhoudende houding van de boksers aan kinnesinne: 'Hun probleem is dat ze wel goede boksers hebben, maar geen publiek bij elkaar kunnen krijgen. Zoals dat bij kickbokswedstrijden toegaat willen ze niet.'

Discodreunen

Hoe gaat het bij een 'kickboksgala' toe? Men stelle zich als spreekstalmeester John Haanen van Veronica voor, discodreunen die de entree van de kampioenen begeleiden, rookmachines waar doorheen de mannen en meiden in kleurrijke mantels op de ring af lopen, het bedanken van sponsors die voor 'compleet relaxen' zorgen, schaarsgeklede fotomodelletjes als ronde miss, de Thaise rituelen bij het Muay Thai. Het zijn allemaal dingen waar de NBB van moet blozen. Koopman: 'Bij de NBB zeggen ze dat de kruidenier om de hoek weer naar wedstrijden komt kijken. Maar ik heb al tegen ze gezegd, die winkelier om de hoek is allang weggesaneerd, er staat nu een supermarkt.' Waar is een rinsport-bond goed voor? 'Officieel mag een kickbokser na een knock out, zes weken niet in de ring verschijnen. Na een uitvoerig EG-onderzoek met positief resultaat wordt het startverbod pas opgeheven. Maar als wij nu iemand voor een wedstrijd afkeuren, kan hij zich altijd inschrijven voor een wedstrijd bij een andere bond.'

Koopman en Van Looyen hebben het over allerlei uitwassen zoals het 'gerommel met licenties', waardoor vechters onder verschillende namen voor verschillende bonden kunnen boksen. Ze noemen de afwezigheid van medische basisregels en constateren de bedenkelijke ontwikkeling om vechters voor een wedstrijd een lijntje coke te laten snuiven.

Waar mensen als Koopman, Royers en Holtman bang voor zijn is een dode. Iemand die in de ring een schop voor zijn hoofd krijgt, knock-out gaat, in coma raakt en sterft. Nog onlangs raakte de Fransman Zenaf in coma tijdens een ringgevecht. Als dat in Nederland gebeurt vreest men voor de sport het ergste. Royers: 'Die sport moet er over twintig jaar nog steeds zijn.'