Een voet in de lucht

Deze foto werd in 1913 gemaakt door de Fransman Jacques-Henri Lartigue. De fotograaf was toen negentien jaar. Al op zijn zevende verjaardag had hij van zijn vader een camera cadeau gekregen. Hij begon meteen te fotograferen en hield dat zijn hele leven vol.

Het meisje dat koppeltjeduikelt is zijn nichtje Simone. Haar lange jas zit een beetje in de weg. Het is net of ze dat stijve kledingstuk eerst weg zal moeten trekken voor ze weer gewoon op de grond kan staan.

Rechts staat een groepje mensen toe te kijken. Letten ze op het koppeltjeduikelen of op de fotograaf? Op alle twee misschien. Een fotograaf was in 1913 nog iets heel bijzonders. En zeker een fotograaf die zo iets doodgewoons als een spelend meisje met zijn toestel wilde vastleggen.

Het is of de jonge Lartigue juist die gebeurtenissen in de vrije natuur wilde vastleggen waar anders nooit op wordt gelet. Nog een paar voorbeelden? Een vrouw die net van haar fiets is gevallen. Met haar witte hoed en witte jurk ligt ze languit op de weg. Op een andere foto staat een meisje met haar hond in de branding van de zee, meer is er niet te zien.

Staatsieportretten van predikanten en generaals uit het begin van deze eeuw zijn er genoeg. Een jongen als Lartigue vond het koppeltjeduikelen van zijn nichtje veel interessanter. Het is de eerste foto van een meisje met een voet in de lucht.