Techniek van Rembrandt onderzocht

KERKRADE, 23 aug. Een groot aantal schilderijen van Rembrandt uit de periode van 1650 tot aan zijn dood in 1669 wordt de komende vijf jaar in het kader van het Rembrandt Research Project (RRP) natuurwetenschappelijk onderzocht. Hiervoor mag het Restauratie Atelier Limburg in Rolduc kosteloos gebruik maken van de laboratoria van DSM Research in Geleen.

Met een bijdrage van 'enkele tonnen' heeft het chemieconcern ook de aanstelling van drs. Karin Groen tot leidster van het project voor vijf jaar mogelijk gemaakt. Zij was tot nu toe verbonden aan het Hamilton Kerr Institute van de Universiteit van Cambridge. Het onderzoek is meer gericht op het krijgen van inzicht in de technische vaardigheden van de meester dan op de vraag of bepaalde werken wel of niet door hem zijn geschilderd. 'We zijn ons in de loop van het project steeds meer gaan verbazen over de hoogst persoonlijke alchemie van Rembrandt, ' zegt projectvoorzitter prof. dr. E. van de Wetering. 'Daar willen we nu wel eens het fijne van weten.'

Rembrandt moet volgens hem hebben beschikt over een bijzondere technische kennis. 'Je kunt bijvoorbeeld zien dat hij verf gebruikte die bij het uitstrijken mooi rechtop bleef staan, terwijl die bij andere schilders uitvloeide. Dat duidt erop dat hij behalve lijnolie nog een speciaal bindmiddel heeft gebruikt dat niemand anders kende.' Dat die technieken steeds geheim zijn gebleven, verbaast Van de Wetering niet: 'In ieder atelier werd in die tijd druk geexperimenteerd. We weten dat zijn leerlingen niet zijn atelier mochten binnenkomen als hij aan het etsen was. Net als alle andere schilders probeerde Rembrandt zijn vondsten voor zich te houden. '