Hypocrisie in rel met barreren

Een atleet die bij een training voor een hordenloop de opgestelde hindernissen niet op juiste wijze weet te bedwingen krijgt van zijn trainer aanvullende technische adviezen, maar wordt over het algemeen door zijn naaste begeleider nooit met een stok tegen de onderbenen geslagen ter verbetering van de prestaties. In de paardesport is dit in Europa eveneens een ongeoorloofde trainingsmethode, maar de praktijk leert dat er coaches en springruiters zijn die daar geheel andere gedachten over hebben. Zij zijn er van overtuigd het hier een aanpak betreft die paarden leert nog hoger te springen, terwijl dit voor het dier absoluut geen schadelijke gevolgen heeft. Het probleem ligt voornamelijk hierin dat menselijke normen en waarden worden toegepast op dieren, waarover insiders bovendien van mening zijn dat zij over het algemeen weinig 'intelligent' zijn en een harde aanpak moeiteloos kunnen incasseren in een voor de rest vrij aangenaam bestaan met goed voedsel, een prettige behuizing en de beste medische begeleiding.

Paul Schockemohle werd gefilmd door een oud-medewerker terwijl hij op de oefenweide aan het 'barreren' was met de stok. De Westduitse dierenbescherming kreeg de gewraakte video-band in handen en diende een officiele klacht in tegen Schockemohle, die daarop werd bedolven onder kritiek en verkondigde zijn wedstrijdpaarden maar van de hand te zullen doen. Feit is dat Schockemohle zich in elk geval bediende van onmenselijke praktijken, maar voorts aantijgingen moest verwerken van goedwillende leken in deze materie.

In paardenland heeft deze affaire de nodige opschudding veroorzaakt, waarbij springruiters bijna struikelend over elkaar zich haastten te verklaren dat Schockemohle terecht is beschuldigd van ongeoorloofde praktijken. De zweem van hypocrysie kon echter niet worden weggenomen. Een niet te verwaarlozen factor hierbij zijn de enorme bedragen die dezer dagen in de paardesport omgaan. Een succesvol springpaard gaat al snel boven de miljoen gulden van de hand, terwijl sponsors een steeds grotere claim op deze sport leggen.

Wellicht wordt het tijd dat de paardesport in eigen kring te controleren regels opstelt opdat de huidige situatie niet verder escaleert en een speeltuin wordt voor liefhebbers zonder inzicht in trainingsmethoden en de psyche van het paard.