Duitse springruiters leven op bij kritiek

ROTTERDAM, 20 aug. De publieke opinie kan de Duitse springruiters kennelijk niet hard genoeg veroordelen. Hoe meer in de knel, hoe beter de prestaties lijken te worden. Vanaf het beklaagdenbankje bij aankomst op de Wereldspelen in Stockholm, werkte het Duitse springteam zich op naar een zilveren medaille. Nu in het Kralingse Bos, krap twee weken later, waren de Duitse springruiters weer op alle fronten superieur. Met een glorieuze voorsprong van meer dan drie springfouten op naaste concurrent Zwitserland, lieten zij andere landen om te beginnen ver achter zich tijdens de landenwedstrijd.

De Zwitser Thomas Fuchs was trouwens de sterkste ruiter van deze wedstrijd: hij slaagde er als enige in met zijn tienjarige merrie Dollar Girl twee foutloze manches te rijden. Dezelfde Thomas Fuchs was tijdens de Grote Prijs van de Rotterdamse Haven de grootste bedreiging voor een nieuwe Duitse overwinning. Maar het Duitse volkslied kon opnieuw klinken en wel voor nieuwkomer Elmar Gundel met zijn spectaculaire springer Prints. Delmar Gundel is het ondergeschoven kind uit het machtsspelletje tussen de drievoudig Europees springkampioen en handelaar Paul Schockemohle en Alexander Moksell, een vleesgigant uit Munchen. Elmar Gundel maakt deel uit van het 'Moksell-imperium'.

Succesformule

Nadat het talent Ludger Beerbaum om persoonlijke redenen door werkgever Schockemohle de laan uit was gestuurd, besloot Moksell zijn groothandelsgeest op de paardesport te richten. Hij pakte het niet kinderachtig aan met een investering van vier miljoen Duitse mark in paarden voor Beerbaum, die hij in dienst nam. Moksells neef Gundel zag wel wat in het samen trainen met Beerbaum en dat bleek een succesformule. Vooral toen de firma Moksell het accent in de bestaande handelscontacten met Rusland van het vlees kon verleggen naar levende waar, paarden. Toen daarbij een paar Russische springruiters stal Moksell tot Westeuropese trainingsbasis verkozen, begon de springstal Moksell naam te maken in Duitsland. In Rotterdam trad Gundel uit de schaduw. Hij won de Grote Prijs.

Het paard van Gundel, de negenjarig hengst Prints, was tijdens de landenwedstrijd al opgevallen. Dit van oorsprong Russische paard is een resultaat van de handelscontacten van Moksell. De grote donkere hengst is al een showbink wanneer hij met verheven passen de arena binnendraaft. Hij is nog veel imponerender wanneer hij met ruimte en souplesse katachtig over de hindernissen zeilt. De manier waarop Gundel het karaktervolle dier rijdt, is bepaald onorthodox in Duitse ogen. Gundel: 'Prints heeft zo'n sterke persoonlijkheid, dat hij zich tijdens het rijden eigenlijk niet ondergeschikt laat maken. Ik laat hem daarom zo veel mogelijk in zijn waarde. Mijn rijstijl met Prints wordt bij ons bepaald niet gepredikt. Prints galoppeert vrij en met opgeheven hoofd door het parcours, waar de Duitse rijstijl graag een sterkere inwerking van de ruiter ziet met meer buiging in hoofd en hals bij het paard. Het karakter van Prints kan dat gewoon niet verdragen'. Het is een aardige ontwikkeling in de internationale springsport dat paarden voor de buitenwereld steeds meer kleur en karakter krijgen. Een fanclub voor een paard, spandoeken, t-shirts en baseballpetjes met opdruk van paardenamen, dat alles is geen zeldzaamheid meer. Paarden worden behandeld als persoonlijkheden met de uitstraling van een popster. In Rotterdam bleef de meeste kleding gisteren verstopt onder regenjassen en paraplu's en er resteerden slechts sponsorhoedjes. Maar op zaterdagavond tijdens de dressuurkuur op muziek voor een uitverkocht huis, kwam de publieke waardering voor het eigene en specifieke van elk paard duidelijk naar voren. Winnaar Klaus Balkenhol oogstte met zijn paard Goldstern zelfs klaterende lachsalvo's, maar daar zullen de door hem gekozen fragmenten muziek van de lambada ook niet vreemd aan geweest zijn.