'Dit lijkt wel op het open Nederlandse kampioenschapbandenplakken'; Regen maakt van triathlon lijdensweg

ALMERE, 20 aug. Gebogen over hun fiets staan enige tientallen wielrenners om tien uur in de ochtend in de berm tussen Almere-stad en Almere-haven. Toeschouwers zijn er op dit uur van de zaterdag nog niet, hoewel de tiende Holland Triathlon dan al drie uur bezig is. Een motoragent die de auto's van het parkoers moet weren kijkt van een afstandje meewarig naar de haag van triatleten op het natte gras. Een nog steeds fietsende geluksvogel uit de Bondsrepubliek ontdoet zich binnen tweehonderd meter wel heel gemakkelijk van vijfentwintig concurrenten.pen Nederlands kampioenschap bandenplakken. Het is verschrikkelijk, de weg ligt bezaaid met kapotte banden', zegt de Britse atleet Dennis Hubbard, die eerder op de dag als 828ste zwemmer uit het Gooimeer was gestapt. Hij geeft er na een dikke twee uur fietsen de brui aan. 'Ik heb vlak achter elkaar twee lekke banden gekregen. Dat betekent dus het einde van de race, want meer reservebanden heb ik niet.' En hij leidt zijn fiets naar de kant van de weg. Zijn eerste hele triathlon zit erop.

Hubbard stond niet alleen tijdens zijn lijdensweg. Net als twee jaar geleden deed de regen velen de das om in Almere. Het zwemmen was Hubbard nog meegevallen, omdat de zwakke wind de golfslag beperkte en het water met twintig graden warm genoeg was om de 3,8 kilometer in een redelijk tempo door te ploeteren. Maar over het natte asfalt, het grind en de kiezelstenen aan de dunne bandjes gekleefd, viel niet te fietsen, zo moesten ook de kanshebbers voor de eindzege constateren.

Axel Koenders, die ondanks zijn tegenvallende prestaties dit seizoen in Almere een persoonlijk record zwom (52.05 minuten), stapte na 140 kilometer definitief van de fiets. Na vier lekke banden vond hij het welletjes. 'Tegen pech is niemand opgewassen', merkte hij naderhand teleurgesteld op. Koenders' opgave was symptomatisch voor het magere seizoen dat hij doormaakt. 'Ik heb echt een slecht jaar, met erg veel tegenslag. Daardoor krijg je problemen met je motivatie.'

Kille polders

Ook favoriet Mark Koks voltooide het 180 kilometer lange parkoers niet. Vorige week werd hij onder tropische temperaturen tweede op het Europese kampioenschap kwart-triathlon in Trier. In de druilerige, kille polders rond Almere sloeg ook voor hem het noodlot toe op de fiets. Bij kilometerpaal 80 liepen beide banden tegelijk leeg als gevolg van opspattend gesteente. Daarvoor had hij, net als al die anderen, al twee keer een plaatsje langs de weg moeten zoeken om een nieuwe tube om het wiel te leggen.

Ben van Zelst finishte wel en werd zelfs tweede in de wedstrijd, maar veel plezier beleefde hij niet aan zijn race. Hij verspeelde tijdens het verwisselen van een band ruim vijf minuten op de koploper. Op dat moment, na 45 kilometer fietsen, lag hij slechts twintig seconden achter de latere winnaar. 'Ik had ijskoude handen', zei Van Zelst terug. 'Pas anderhalf uur later kwam ik weer in mijn ritme.' Hij kwam in het tweede deel van de wieler-etappe sterk terug en trok met een achterstand van drie minuten de loopschoenen aan voor de afsluitende marathon, die voor hem zou uitmonden in een nachtmerrie. Al na een paar kilometer dacht hij niet meer aan een overwinning. 'Ik was misselijk en moest constant braken. Ik kon zelfs geen water binnenhouden.'

Van Zelst eindigde op bijna twaalf minuten van de winnaar, maar kon ondanks zijn maagklachten de tweede plaats veiligstellen.

Startgeld

De Groninger Jos Everts kreeg als enige van de favorieten geen materiaalpech en was daarom een logische winnaar in zijn vijfde hele triathlon. De 26-jarige student farmacie eindigde in Roth als twaalfde in een veel sterker bezette triathlon. In Almere, waar de internationale top vanwege het (gebrek aan) startgeld door afwezigheid schitterde, liet Everts een record-startveld van 947 deelnemers achter zich en kon na een werkdag van 8 uur, 29 minuten en 46 seconden zijn schoenen uittrekken.

Ook de Nederlandse titel bij de vrouwen ging naar Groningen. Thea Sybesma verbeterde het Europees record van Irma Zwartkruis, die vanwege een blessure verstek moest laten gaan. Sybesma kon tijdens haar race geen enkele tegenstandster ontdekken en knabbelde met een eindtijd van 9 uur, 20 minuten en 35 seconden twee minuten van Zwartkruis' beste tijd af. De Beverwijkse Marie-Jos e Dam nam ruim anderhalf uur later de zilveren medaille in ontvangst.