Tederheid komt door kernachtig toucher tot zijn recht; Brautigam bekent kleur bij Chopin

Chopins pianowerken zijn overwegend voor de intimiteit van de salon geschapen. In de volledig bezette Grote Zaal van het Amsterdamse Concertgebouw slaagde de Nederlandse pianist Ronald Brautigam erin ze zo te vertolken dat de subtiele, lyrische essentie van de muziek niet verloren ging. En dat is op zichzelf al een bijzondere prestatie. Want al is deze Concertgebouwzaal beroemd om haar voortreffelijke akoestiek, een Chopin-vertolker moet toch wel van goede huize zijn, wil hij niet voor de verleiding bezwijken hier ter wille van de zogenaamde verstaanbaarheid met overdreven dynamische contrasten zijn betoog grover te maken.

Er zijn momenteel ongetwijfeld veel pianisten die verbluffender stalen van technische vaardigheid op hun instrument demonstreren dan Brautigam. Het is deze pianist echter niet om het kunstje, maar om de kunst te doen. Daarom gebruikt hij bij de vertolking van Chopin zijn techniek uitsluitend als middel om de muzikale inhoud een persoonlijk relief te geven. Wie Chopins muziek tot leven wil brengen, moet kleur bekennen. Dat doet Brautigam dan ook. Daarbij valt echter op dat hij zijn visie op zo'n onopvallende, weinig spectaculaire wijze kenbaar maakt. Niet via virtuoos eclat, daverende heroiek of een fondantzoet, sentimenteel toucher tracht hij indruk te maken. Zijn Chopin is op een gezonde manier lyrisch verfijnd, oprecht gevoelig en vol subtiele, betoverende kleurschakeringen. Met zijn kernachtig, onnadrukkelijk en vrijwel altijd cantabel toucher en zijn uitgekiend pedaalgebruik laat hij vooral de voorname schoonheid en tederheid van Chopins pianomuziek tot zijn recht komen. Zijn hoogste troef speelt Brautigam dan ook uit in de Barcarolle en in de ook door Chopin zelf zeer gewaardeerde Berceuse. In het overrompelend snelle passagewerk van de Impromptu's en de Scherzi verschraalde de klank enigszins, maar de verinnerlijkte weergave van de door zijn onoverzichtelijke structuur wat minder populaire Polonaise-Fantaisie beviel mij bijzonder goed.

Concert: Ronald Brautigam (piano). Programma: Chopin, Impromptu's op.29, 36 en 51; Fantaisie-Impromptu; Barcarolle; Berceuse; Polonaise-Fantaisie; Nocturnes, op.62 nrs.1 en 2; Scherzi, op.20, 31, 39 en 54. Gehoord: 11/8 Grote Zaal, Concertgebouw, Amsterdam.