VS bereiden zich voor op de grootste actie sinds Vietnam

WASHINGTON, 11 aug. De Amerikaanse strijdkrachten voeren op het ogenblik de grootste militaire transportoperatie uit sinds de Vietnam-oorlog. Kolossale, gansvormige C5 vliegtuigen van zeppelin-formaat vervoeren antitankhelikopters in hun buiken. Groen gekleurde militaire passagiersvliegtuigen en Boeing 747's van chartermaatschappijen nemen soldaten met geweren en bepakking aan boord. En dat op vele bases tegelijk.

In diverse havens gaan zwaar bepakte soldaten aan boord van hun schepen. Ook pantservoertuigen rollen aan boord. Administratief materieel, zoals schrijf- en rekenmachines, bureaustoelen en bureaus, wordt niet vergeten want de Amerikanen houden ervan om perfect te zijn uitgerust, ook in het afgelegen Saoedi-Arabie. Sommige schepen lijken drijvende, grijze steden. Volgens functionarissen van het Amerikaanse ministerie van defensie verloopt alles tot nu toe soepel.

Edward Luttwak, gezaghebbend Amerikaans militair specialist bij het Centrum voor Strategische en Internationale Studies van Georgetown, is niet onder de indruk van het genoemde aantal van 50.000 Amerikaanse soldaten die naar Saoedi-Arabie gaan. 'Dat krijg je door iedereen op te tellen, marine, typisten, alles', zegt hij. 'Het is niet echt veel. Ze zijn ook zwaar uitgerust en luxueus ingekwartierd. Daar zijn heel wat duizenden technici voor nodig. Ze hebben ook heel wat logistiek personeel nodig.' Volgens de berichten zijn de omstandigheden in de woestijn zwaar. Luttwak vindt dat onzin, zeker omdat de Amerikanen alleen vliegvelden hoeven te bewaken. 'Ze praten over 56 liter water per man per dag. Ze leerden de woestijnoorlog in hun samenwerking met de Egyptenaren. Als ze het van de Israeliers hadden geleerd maakten ze er niet zoveel lawaai over. Je hebt een hoed nodig en wat water. De Egyptenaren hebben de minste woestijnervaring. Ze haten de woestijn, hoewel ze erdoor zijn omgeven', zegt hij. 'In politiek opzicht is het een gecompliceerde operatie, maar militair is het heel simpel. De Amerikanen hoeven daar niets anders te doen dan gewoon te zitten. Op de vliegvelden. Hun kracht is de luchtmacht. De rest is alleen maar show. Ze hebben al die schepen niet nodig voor de blokkade van een land dat geen marine en bijna geen kustlijn heeft. Toch sturen sommige landen schepen omdat ze dan een minimum aan betrokkenheid kunnen tonen en toch weer snel thuis zijn.' Luttwak is adviseur van de Amerikaanse departementen van defensie en buitenlandse zaken. Hij doet soms ook werk voor andere regeringen en voor industrieen. Over zichzelf wil hij alleen kwijt dat hij ooit in het Britse leger heeft gediend. Zijn accent is Brits noch Amerikaans. 'Mijn achtergrond is niet voor publieke consumptie', zegt hij. In de jaren zeventig stond hij bekend als een havik. Zijn boeken gaan over de Sovjet-Unie, het Israelische leger, het Romeinse rijk en over het mechanisme van de staatsgreep.

Prachtig geschreven is zijn boek uit 1985: 'The Pentagon and the art of war', waarin hij de enorme bureaucratie op het Pentagon hekelt. De ondertitel luidt: 'Waarom ons ouderwetse militaire establishment dringend moet worden hervormd. Waarom onze militaire macht zoveel kost in vredestijd en blijft falen in het gevecht ondanks het overvloedige talent en patriottisme in onze strijdkrachten'. Pag.5: Vervolg