'Deze militaire missie is zuiver defensief'

'Onze troepen zullen geen vijandelijkheden beginnen, maar zij zullen zichzelf, het koninkrijk Saoedi-Arabie en andere vrienden in de Golf verdedigen'.

Hieronder de tekst van de toespraak die president Bush gisteren voor de Amerikaanse televisie heeft gehouden ter verklaring van zijn beslissing om Saoedi-Arabie militaire bijstand te verlenen tegen mogelijke agressie van Irak.

In het bestaan van een land wordt op ons een beroep gedaan om te omschrijven wie wij zijn en waarvoor wij staan. Soms zijn bepaalde keuzen niet eenvoudig. Maar vandaag vraag ik, als president, uw steun bij een beslissing die ik heb genomen om op te komen voor wat goed is en om wat slecht is te verwerpen dit alles voor de zaak van de vrede.

In mijn opdracht zullen vandaag een deel van de 82ste divisie luchtlandingstroepen en vitale onderdelen van de Amerikaanse Luchtmacht in Saoedi-Arabie arriveren om defensieve postities in te nemen. Ik heb deze actie ondernomen om de Saoedische regering te helpen haar land te verdedigen. Geen mens zal lichtvaardig de beslissing nemen om Amerikaanse troepen op een gevaarlijke missie te sturen maar, na waarschijnlijk niet eerder vertoond internationaal overleg, en nadat alle andere alternatieven waren uitgeput, bleek deze actie noodzakelijk.

Ik zal u zeggen waarom. Minder dan een week geleden, in de vroege ochtend van 2 augustus, vielen gewapende Iraakse troepen zonder enige waarschuwing het vredige Koeweit binnen. Geconfronteerd met een minieme verdediging door het veel kleinere buurland, trokken Iraakse tanks in enkele uren in een Blitzkrieg door Koeweit. Met meer dan honderdduizend soldaten en tanks, met artillerie en op gronddoelen gerichte raketten houdt Irak nu Koeweit bezet.

Deze daad van agressie kwam enkele uren nadat Saddam Hussein met nadruk talrijke landen in het betrokken gebied had verzekerd dat er geen invasie zou komen. Voor deze gewelddadige en brute actie is geen rechtvaardiging mogelijk. Een marionettenregering, die van buiten is opgelegd, is onaanvaardbaar. Het met geweld verwerven van grondgebied is onacceptabel. Niemand, vriend noch vijand, behoort ons verlangen naar vrede in twijfel te trekken, en niemand moet onze vastberadenheid om agressie te keren onderschatten.

Beginselen

Onze politiek wordt door vier eenvoudige beginselen geleid. In de eerste plaats verlangen we onmiddellijke, onvoorwaardelijke en volledige terugtrekking van de Iraakse troepen uit Koeweit. In de tweede plaats moet Koeweits rechtmatige regering worden hersteld ter vervanging van de marionettenregering. Ten derde heeft mijn regering, net als die van alle presidenten van Roosevelt tot Reagan, zich verbonden tot het handhaven van de veiligheid en de stabiliteit in de Golf. In de vierde plaats heb ik mij stellig voorgenomen het leven van Amerikaanse burgers in het buitenland te beschermen.

Onmiddellijk na de invasie in Irak heb ik een embargo afgekondigd voor alle handel met Irak en, tezamen met vele andere naties, sancties aangekondigd waardoor in de Verenigde Staten zowel Iraks banktegoeden worden bevroren als die van Koeweit worden beschermd.

De inzet is hoog. Irak is al een rijk en machtig land dat beschikt over 's werelds een na grootste olievoorraden en over een leger van meer dan 1 miljoen manschappen. Het is de vierde militaire macht ter wereld. Ons land importeert nu bijna de helft van de olie die het verbruikt en zou in zijn economische onafhankelijkheid kunnen worden bedreigd. Vele landen in de rest van de wereld zijn nog afhankelijker van de import van olie en nog kwetsbaarder voor de Iraakse bedreigingen. Wij hebben de strijd voor vrijheid in Europa gewonnen omdat wij en onze bondgenoten zich vastbesloten hebben betoond. Het handhaven van de vrede in het Midden-Oosten zal niet minder vergen. Wij beginnen aan een nieuw tijdperk. Dit nieuwe tijdperk kan vol beloften zijn, een tijd van vrijheid, van vrede voor alle volken. Maar als de geschiedenis ons iets heeft geleerd, is het dat we agressie moeten tegenhouden, anders zal het onze vrijheid vernietigen. Appeasement does not work. We zien nu, vergelijkbaar met wat we in de jaren dertig zagen, in Saddam Hussein een agressieve dictator, die zijn buurlanden bedreigt. Nog maar veertien dagen geleden beloofde hij zijn vrienden dat hij Koeweit niet zou binnenvallen. En vier dagen geleden beloofde hij de wereld dat hij zich zou terugtrekken. Tweemaal hebben we gezien wat zijn beloften betekenen. Zij betekenen niets. In de afgelopen paar dagen heb ik gesproken met politieke leiders uit het Midden-Oosten, Europa, Azie, Zuid-Amerika, en heb ik premier Thatcher, premier Mulroney, en de secretaris-generaal van de NAVO, Worner, ontmoet. En allen zijn het erover eens dat Irak niet mag worden toegestaan van zijn invasie in Koeweit te profiteren. We zijn het erover eens dat dit niet een Amerikaans, Europees of Midden-Oosten-probleem is. Het is een wereldprobleem en daarom heeft de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, zonder uitzondering, Irak veroordeeld, en geeist dat het onmiddellijk en onvoorwaardelijk zijn troepen uit Koeweit zal terugtrekken. De Arabische wereld, bij monde van de Arabische Liga en de Raad van Samenwerking van de Golfstaten, heeft op moedige wijze oppositie aangekondigd tegen de Iraakse daad van agressie. Japan, het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk, en andere regeringen in de wereld hebben zware sancties ingesteld.

De Sovjet-Unie en China zijn gestopt met alle wapenleveranties aan Irak, en afgelopen maandag heeft de Veiligheidsraad voor het eerst in 23 jaar bindende sancties goedgekeurd die vallen onder hoofdstuk VII van het Handvest. Deze sancties, die nu zijn vastgelegd in internationale wetgeving, hebben het gewicht om Irak de vrucht van zijn agressie af te nemen, omdat zij Iraks mogelijkheid om waardevolle goederen, in het bijzonder olie, te im- of exporteren, sterk beperken.

Ik beloof hierbij plechtig dat de Verenigde Staten het hunne zullen doen om erop toe te zien dat deze sancties effectief zijn en Irak ertoe brengen om zich, zonder dralen, uit Koeweit terug te trekken. Maar we moeten erkennen dat Irak mogelijk niet zal aarzelen geweld te gebruiken om zijn ambities te verwerkelijken.

Irak heeft een enorme oorlogsmachine op de been gebracht aan de Saoedische grens, die in staat is vijandelijkheden te beginnen zonder, of met weinig voorbereiding. Gezien de agressieve geschiedenis van de Iraakse regering tegen haar eigen burgers zowel als die van de buurlanden, is het onrealistisch en onverstandig aan te nemen dat Irak niet weer zal aanvallen. En daarom heb ik, na overleg met koning Fahd, minister van defensie Dick Cheney gestuurd ter bespreking van gezamenlijk door ons te nemen maatregelen.

In vervolg op deze besprekingen heeft de Saoedische regering onze hulp ingeroepen en heb ik hierop gereageerd met het bevel de luchtmacht- en landmachteenheden in te zetten voor het koninkrijk Saoedi-Arabie.

Integriteit

Laat ik duidelijk zijn: de soevereine onafhankelijkheid van Saoedi-Arabie is van vitaal belang voor de Verenigde Staten. Deze beslissing, die ik in samenwerking met het Congres heb genomen, komt voort uit langdurige vriendschaps- en veiligheidsbetrekkingen tussen de Verenigde Staten en Saoedi-Arabie.

Amerikaanse troepen zullen samenwerken met die van Saoedi-Arabie en andere landen, om de integriteit van Saoedi-Arabie te handhaven en om verdere Iraakse agressie tegen te gaan.

Door hun aanwezigheid en door hun gezamenlijke oefeningen zullen deze multinationale troepen het vermogen van de Arabische gewapende macht vergroten om het koninkrijk te verdedigen. Ik wil duidelijk zijn over de vraag wat wij doen en waarom wij dat doen. Amerika zoekt het conflict niet en wij willen het lot van andere landen niet voorschrijven. Maar Amerika zal zijn vrienden bijstaan. Deze militaire missie is zuiver defensief. Naar men mag hopen zal zij niet voor lange tijd nodig zijn. Onze troepen zullen geen vijandelijkheden beginnen, maar zij zullen zichzelf, het koninkrijk Saoedi-Arabie en andere vrienden in de Golf verdedigen.

Wij werken onafgebroken om de Iraakse agressie af te schrikken en de sancties van de Verenigde Naties af te dwingen. Ik zet mijn gesprekken met de wereldleiders voort. Minister van defensie Cheney is zojuist teruggekeerd van nuttige besprekingen met president Mubarak van Egypte en koning Hassan van Marokko. Minister van buitenlandse zaken Baker heeft zijn collega's in vele landen geconsulteerd, onder wie die van de Sovjet-Unie.

Vandaag gaat hij naar Europa voor een gesprek met president Ozal van Turkije, een trouwe vriend van de Verenigde Staten. Vervolgens zal hij de ministers van buitenlandse zaken van de NAVO-landen consulteren. Ik zal de olieproducerende landen verzoeken alles in het werk te stellen om de produktie te vergroten, teneinde de gevolgen van een geringere oliestroom op de wereldeconomie tot een minimum te beperken. Bezuinigingsmaatregelen kunnen ook helpen. Alle Amerikanen moeten hun bijdrage leveren.

Nog een ding: ik zal de olieconcerns vragen een steentje bij te dragen. Zij dienen terughoudend te zijn en niet door prijsverhogingen misbruik te maken van onzekere tijden.

Staan voor onze beginselen is een Amerikaanse traditie. Zoals al zo vaak in het verleden kan dat tijd vergen en een enorme inspanning, maar bovenal moeten wij eensgezind zijn in ons doel. Zoals ik in mijn hele leven getuige ben geweest, in zowel oorlogs- als vredestijd: Amerika heeft nooit gewankeld, als zijn doel door beginselen wordt ingegeven en op deze augustusdag weet ik dat het, in binnen- en buitenland, zich daaraan zal houden.