Clint Eastwood als regisseur en acteur

Ach jeetje. Nou ontdekt het Nederlands Filmmuseum ineens Clint Eastwood. Er is een heus retrospectief rond hem georganiseerd, zo bijzonder wordt hij bevonden. Origineel is dat niet. Nog afgezien van hetgrote publiek dat Eastwood in zijn armen sloot sinds hij Rowdy Yates speelde in de cowboy-televisieserie Rawhide, werd Eastwood drie jaar geleden in Cannes ontvangen door kuddes hijgende intellectuelen. Daarvoor was hij al officieel gesanctioneerd door de Parijse Cinematheque en het Londense British Film Institute.

Men had in hem de geestelijke zoon van John Ford ontdekt en ineens kon hij. Zonder daarveel verklaring voor te geven werd gekozen voor een overzicht sinds Eastwood werkte voor zijn eigen produktiemaatschappij 'Malpaso' (sedert 1968). Spijtig, zo'n opzet. Op die manier vallen de, nog steeds aantrekkelijke, Leone-films (For A Fistful of Dollars, For a Few Dollars More en The Good, the Bad and the Ugly, 1964-1966) af. Weg lonesome cowboy Eastwood, weg Rowdy Yates-look, weg kader voor het weer wel opgenomen Pale Rider (1985), een mislukking maar interessant als Eastwoods laatste poging tot ouderwetse cowboyfilm. Een verward artikeltjein het programmablad van het Filmmuseum poogt Eastwoods belang vast te stellen. Het noemt zijn films 'traditioneel', 'tamelijk conservatief' en 'uitermate saai' maar vindt Eastwood ook 'een krachtig auteur die het waard is om gevolgd te worden'. Het poneert dat 'Clints loopbaan' als acteur en regisseur volledig op elkaar zijn afgestemd en belooft dat het overzicht van zijn films 'zijn profilering' zullen illustreren. Uitleg voor zulke stellingen ontbreekt en wie de tien films gaat zien die worden vertoond zal in het duister blijven tasten. De Filmmuseum-selectie berustvermoedelijk niet op een uitgewogen keuze, hij lijkt ingegeven door wat er op de planken lag van de Nederlandse distributeurs. De belangrijkste films ontbreken. Waarom het suffe Every Which Way But Loose (een mislukte lachfilm met als Eastwoods tegenspeler een orang oetang) wel opgenomen en niet Eastwoods regiedebuut en beste film Play Misty For Me (1971)? En welk Eastwood-programma kan er nou bestaan zonder Don Siegels Dirty Harry (1971)?