Briljant springpaard maakt bij WK minste hindernisfouten; Gem Twist helpt concurrentie

STOCKHOLM, 6 aug. Het beste springpaard ter wereld, Gem Twist, kon zijn ruiter Greg Best deze keer niet meer verder helpen. De elfjarige Amerikaanse volbloed, beroemd om zijn onwaarschijnlijke springmanieren en zijn ijzeren wil foutloos te blijven, maakte bij het wereldkampioenschap in Stockholm de minste hindernisfouten. 'Dit is de eerste dag van mijn leven dat het mij spijt dat mijn paard absoluut briljant is, ' verzuchtte Best na afloop van de door Eric Navet gewonnen finale voor de vier beste ruiters, die ieder elkaars dieren bereden.

Best ging voor het spectaculaire slotnummer met ruime voorsprong aan de leiding. In de finale was zijn Gem Twist met acht strafpunten opnieuw het beste paard. Maar het zwakste dier, Quito de Baussy (24 strafpunten), hielp zijn eigenaar Eric Navet aan de wereldtitel. Zo zit er iets onrechtvaardigs in de formule van het WK: de ruiter met het beste paard heeft het slechtste uitgangspunt. Wanneer je als berijder het moeilijkste dier met de minste kwaliteiten inbrengt win je goud; neem je een wereldcrack mee van wiens talenten iedereen goed gebruik weet te maken, dan val je met een roemloze vierde plaats net buiten de medailles.

Best troostte zichzelf met de woorden: 'Niets in het gedrag van Gem Twist heeft mij verrast. Ik had van hem niets anders dan fantastische ronden verwacht. Mijn paard heeft drie andere ruiters aan medailles geholpen, dat is zo. Maar ik heb zelf ook krediet omdat ik het altijd heb gereden en getraind.'

Wat de andere finale-paarden betreft, Quito de Baussy (Navet), Morgat (Hubert Bourdy) en Milton (John Whitaker), keek Best het meest uit naar een ontmoeting met de Europese publiekslieveling waarvoor zelfs spandoeken met 'We love you' waren opgehangen in het stadion: Milton.

Legende

Best: 'Dat paard is nu al een legende. Milton is zo beroemd dat je er eigenlijk niet eens van kunt dromen hem ooit een keer te mogen rijden. Het was het eerste vreemde paard dat ik reed in deze finale. En het was in feite of ik eindelijk een lang gehoopte afspraak had met het mooiste meisje ter wereld. Ik was verlegen en afwachtend en heb er achteraf spijt van dat ik hem niet wat brutaler reed. Als ik het over zou mogen doen, zou ik de beide Franse paarden precies hetzelfde rijden, maar Milton zou ik zelfverzekerder tegemoet treden en hem zo veel meer tot zijn recht laten komen.' Met Navet werd voor de vijfde keer in de in 1953 begonnen WK-historie een goede ruiter met relatief het zwakste paard wereldkampioen. Bij het WK in Aken, vier jaar geleden, overkwam dat de Canadese Gail Greenogh nog met Mr. T, terwijl de latere Olympische kampioen Pierre Durand met Jappeloup het nakijken had. Het toeval wil dat de 31-jarige Navet als reserveruiter van het Franse team het WK maar net haalde. Navet was oorspronkelijk niet eens happig op deelneming: 'Mijn paard is pas acht jaar. Dat is rijkelijk jong voor een wedstrijd van deze zwaarte. Ik heb mij laten overhalen na het uitvallen van Herve Godignon.'

Droom

Navet stond na een heel goede landenwedstrijd met een minimale voorsprong op Best voorlopig als eerste geklasseerd en begon toen op de gang van mogelijke finalepaarden te letten: 'Ik heb van het begin af aan al acht geslagen op Milton als zekere finalist. Ik verheugde mij net als Best enorm op de gelegenheid eens op deze wereldbekerwinnaar te mogen rijden en ik vond het een droom. Ook Gem Twist is een fantastisch paard, maar zijn temperament is mij net iets te heethoofdig en de meer Europese manier waarop Milton is geschoold past mij bovendien gemakkelijker.' Was Navet in zijn hart niet wat teleurgesteld over de springfouten die de andere finalisten met zijn paard Quito de Baussy maakten? Navet: 'Het is een wat tegenstrijdig gevoel, maar elke fout van mijn eigen paard bracht mij dichter bij het goud.'

Het Franse paard Morgat van Bourdy gaf uiteindelijk de doorslag. Als laatste paard reed Navet dit kleine volbloedachtige dier, dat ogenschijnlijk meer geschikt is voor vlakke baan-draverijen dan voor hoogspringen. Whitaker en Best kwamen met acht strafpunten rond op Morgat, maar dat aantal was voor Navet net te veel zijn om Europese kampioen Whitaker voor te blijven. Met het geluk van de winnaar op de tweede hindernis ging Navet daarna superieur rond. Daarmee ging de laatste titel op deze eerste wereldspelen voor paarden naar een fantastische 'toevallige' reserveruiter.