Bond radeloos door uitholling van NK-tennis

SON EN BREUGEL, 6 aug. Het toernooi om de Nederlandse tennistitels verhuist volgend jaar van Son en Breugel naar Warmond, maar de verandering van locatie is nog wel het minste probleem waarvoor de KNLTB zich ziet geplaatst. Afgelopen weekeinde legden Paul Haarhuis en Linda Niemantsverdriet beslag op de enkelspeltitels van het evenement dat wegens het wegblijven van vele topspelers degradeerde tot een goed geoutilleerd juniorentoernooi met een enkele favoriet.

Koevermans, Nijssen, Oosting, Schapers, Bollegraf, Schultz en Jagerman ontbraken wegens besognes in financieel aantrekkelijkere buitenlandse evenementen. De aanwezigheid van Paul Haarhuis werd in elk geval gegarandeerd door een clausule in zijn sponsorcontract met de Hema. Maar de thans sterkste tennisser van Nederland liet na zijn weinig geinspireerde overwinning in de eindstrijd op Jan Siemerink doorschemeren dat indien de overeenkomst binnenkort wordt opengebroken de nationale titelstrijd volgend jaar wel eens uit zijn programma kan worden geschrapt in verband met de weinig gelukkige aanloop naar Flushing Meadow alsmede de voor een profspeler vrij karige beloning van bruto zesduizend gulden voor de eindoverwinning.

KNLTB-voorzitter Ruurd de Boer ziet de uitholling van de titelstrijd, het toneel waarop ooit de Nederlandse top verbeten vocht om de nationale eer, met een gevoel van machteloosheid aan. 'Niets is te dol, alle opties zijn welkom', luidt het antwoord op de vraag naar eventuele oplossingen voor de ontstane impasse die veel weg heeft van de radeloosheid waarmee de voetbalbond tracht de vacature voor een bondscoach te vervullen.

Volgens De Boer is het verhogen van het prijzengeld (thans 55.000 gulden) naar een internationaal concurrerend niveau een onmogelijke alsmede onwenselijke opgave. 'En het opleggen van verplichtingen deel te nemen aan het NK leidt alleen maar tot fricties. Bovendien ben ik er van overtuigd dat de spelers op den duur toch weer mazen in het net vinden. Maar de teloorgang van dit evenement geldt niet alleen voor Nederland. De Bondsrepubliek kampt met hetzelfde probleem en daar komen ze er ook niet uit. Ik denk dat we op zoek moeten naar een andere datum, hoewel we dan ook nooit garanties aan de sponsors kunnen geven dat alle sterke tennissers aanwezig zullen zijn.'

Platform

Niettemin is De Boer er van overtuigd dat de titelstrijd de problematiek zal overleven. 'Ik verwacht dat er over een jaar of tien nog wel een nationaal platform is waarop wordt gespeeld, maar of dat nog door het leven gaat als de nationale kampioenschappen is nog maar de vraag. Er wordt op dit moment veel aan ontwikkelingswerk gedaan om het tennis bijvoorbeeld ook in Afrika van de grond te krijgen. Maar die landen willen straks dan ook allemaal toppers op hun toernooien en dus wordt het steeds moeilijker de spelers aan Nederland te binden.' De Boer ziet veel in het vastleggen van deelneming aan het NK via sponsorcontracten, maar realiseert zich ook dat dergelijke op schrift gestelde verklaringen in de sportwereld regelmatig terzijde worden geschoven als natuurwetten zich opdringen. In de praktijk betekent dit een uitermate eigenzinnige opstelling, waarbij juridische sancties alleen maar tot negatieve publiciteit voor het betrokken bedrijf leiden.

Paul Haarhuis voldeed gisteren aan zijn contractuele verplichtingen, maar de nummer 45 van de wereldranglijst weet ook dat wanneer hij na 1 oktober de top-veertig betreedt de verbintenis met de Hema wordt opengebroken en de inhoud opnieuw ter sprake komt. 'In dat geval zou ik mijn programma in deze maanden met het oog op de US-Open meer willen afstemmen op hard court, wellicht vier tot vijf weken vooraf aan dat evenement.'

Daarmee gaf hij impliciet aan dat de eerste nationale titel wel eens laatste optreden op het NK kan zijn geweest. De inbreng van Haarhuis in de finale was bovendien weinig imponerend, al hadden de naar schatting duizend toeschouwers toch nog een enerverende middag in Son en Breugel, aangezien bij een al te timide slagenwisseling op het gravel-centre court de aandacht onmiddellijk werd opgeeist door wat al te opdringerige wespen. Niettemin bleef er genoeg tijd over om Haarhuis met 6-0, 6-7 (3-7), 6-1, 6-4 te zien winnen van de 20-jarige Jan Siemerink die zich vorig jaar om deze tijd nog bewoog in de top-zevenhonderd van de wereld, maar thans op de computeruitdraai op de 140ste positie is terug te vinden.

Nerveus

De kwalitatief sterke opmars van Siemerink was gisteren evenwel nog niet voldoende Haarhuis van zijn eerste nationale titel in het enkelspel af te houden. 'Hij was wat nerveus in de eerste set, maar speelde in de tweede reeks al een stuk sterker', aldus Haarhuis. 'In gedachten stond ik al bijna op 2-0, maar het werd 1-1 in sets. Dan moet je toch weer opnieuw beginnen, maar dat had ik er wel voor over. Natuurlijk was het Grand-Prixtoernooi van Kitzbuhel nu financieel interessanter geweest, maar het nationale kampioenschap zegt me toch wel iets. Bovendien mogen er dan veel sterke spelers afwezig zijn, je moet die wedstrijden toch maar weer zien te winnen. En er lopen genoeg goede spelers rond vandaag de dag in Nederland.' Daar bleek in Son en Breugel evenwel vrij weinig van. Was het mannentoernooi in een vrij eentonige aangelegenheid, het hoofdschema bij de vrouwen culmineerde in de eindstrijd tussen de 15-jarige Linda Niemantsverdriet en haar twee jaar oudere opponente Marlies Reinders. Via een overwinning met 6-3 en 6-2 werd Niemantsverdriet de jongste kampioene van Nederland, maar ondanks alle goedbedoelde pogingen was het wellicht beter geweest de trofee een jaar in de vitrine te laten, aangezien beide jeugdspeelsters qua niveau nog dusdanig veel trainingsuren moeten vervullen dat het nog maar de vraag is of zij ooit zullen doordringen tot het internationale niveau.