LONDEN

De Time Out London Guide behoort tot de meer frivole boeken die de sleutel aanreiken tot het leven in Londen. In dit genre is hij het meest informatief. De gids is verdeeld in secties over de mooiste bezienswaardigheden, de geschiedenis van Londen, waar je het best kunt eten en drinken, de interessantste dingen, groot en klein, in de kunstwereld, dans, film en theater, uitstapjes buiten Londen, tips voor de zakenman of -vrouw en een lijst van telefoonnummers en adressen voor alles wat er onderweg zou kunnen gebeuren, van dokters tot benzinestations. Journalistiek geschreven, met in het kort een oordeel over elk restaurant, theater, galerie, ook kleinere en minder bekende galerieen (zoals de Chisenhale Gallery - Chisenhale Road, E3 -en de Young Contemporaries - The Cut, SE1). Wel is het eigenaardig dat er bijvoorbeeld in het restaurantgedeelte over pizza's geen melding wordt gemaakt van de Pizza Express, die in verschillende plekken van Londen te vinden is en waar je goedkoop kunt eten en daarna urenlang kunt zitten (om gidsen te lezen bijvoorbeeld) zonder weggejaagd te worden. Maar dat is eigenlijk haarkloverij. Handig zijn ook de kaarten die op de achterste pagina's in kleur zijn afgedrukt, wat vooral van belang is wat betreft de kaart van de Londense ondergrondse.

De Insight City Guide, London maakt druk gebruik van kleurenfoto's die niemand nodig heeft als je op bezoek bent in de stad. Maar het boek geeft wel een zeer uitgebreide uitleg over de dingen die Londen typeren. Drie pagina's bij voorbeeld over de taxichauffeur met raadgevingen hoe hem of haar (er zijn nog niet veel vrouwen) tegemoet te treden. De beschrijving van de Londense politieagent (m/v) is minder boeiend. Daarentegen is er een zeer informatief stukje over de blauwe plaques die op honderden gebouwen te zien zijn en de rare manier waarop zij worden gekozen. Het laatste gedeelte geeft een lijst van hotels, restaurants, pubs, musea, parken, winkels, kerken, theaters en nachtclubs. Maar de kaart van de ondergrondse is in zwart-wit afgedrukt.

Een aantal Amerikaanse publicaties zijn ook op de markt gekomen, en die moeten dan ook eigenlijk door Amerikanen gebruikt worden. Fodor's London heeft een inleiding van John Lahr (die de biografie over Joe Orton, Prick Up Your Ears, heeft geschreven) waarin hij Londen in gunstige zin vergelijkt met New York. Fodor's houdt zich ook bezig met paspoorten, de gemakkelijkste manier om van Noord-Amerika naar Londen te vliegen en geeft allerlei adressen die alleen voor Amerikanen van belang zijn. Maar de beschrijvingen maken het boek begerenswaardig en de rondleidingen en wandelingen die aangeraden worden zijn uitstekend doordacht. Bantam's Travel Guide, Londen is ook een Amerikaans boekje, het heeft een woordenlijst van Amerikaanse en Engelse woorden dat al meteen vervelend begint met de kop 'Queen's' English. De gids wordt er niet beter op als je leest dat de meeste belangrijke galerieen in Covent Garden en Soho te vinden zijn. Zoals de Time Out en de Insight gidsen terecht zeggen zijn dit voornamelijk de buurten van winkels, markten en restaurants. De beste galerieen liggen in en om Cork Street, tussen Piccadilly en Oxford Street. De kaarten in Fodor's bevatten onvoldoende straatnamen en de kaart van de ondergrondse is weer in zwart-wit, terwijl de kaarten in het Bantamboek er binnen een dag uitvielen, met inbegrip van het mooie gekleurde diagram van de ondergrondse.

Over kaarten gesproken, nieuw is ook het Nederlandse Londen: Een Nieuwe Dimensie. Met nieuwe dimensie worden de voortreffelijke kaarten bedoeld. De hele stad is nauwkeurig in details getekend op grond van speciaal gemaakte luchtfoto's. Geen straatje, gebouw, monument of groen plekje is weggelaten en van elk stukje Londen is er een lijst van bezienswaardigheden. Wat eraan ontbreekt is de sfeer van de stad en de kaart van de ondergrondse is, mijn verhaal wordt eentonig, in zwart-wit afgedrukt.