Viltstiften met xyleen en tolueen

Er zijn gewone viltstiften, er zijn accentueerstiften (waarmee belangrijke stukken tekst in doorzichtig fluorescerend geel of groen zijn te markeren), er zijn watervaste stiften waarmee op Tupperware-spulletjes is te schrijven en er zijn de 'white board markers' voor moderne leerkrachten en moderne kunststofschoolborden.

De belangrijkste verschillen zitten hem, afgezien van kleur, geur en prijs, in de weerstand tegen uitdrogen. Er zijn stiften die zonder dop na vijf minuten onbruikbaar zijn en er zijn er die na een dag nog schrijven. Onderzoek daarnaar door het Nationaal Research Centrum is in volle gang.

Konsumenten Kontakt vond andere verschillen. Er zijn ook giftige en niet-giftige viltstiften. In vier van de tien onderzochte watervaste stiften trof KK het oplosmiddel xyleen aan, een keer zelfs in combinatie met tolueen. Xyleen en tolueen zijn giftig, zij het niet zo giftig als benzeen waaraan ze sterk verwant zijn. Ze komen ook in autobenzine voor, maar in viltstiften zijn ze niet nodig, zegt KK. Ook sommige white board markers bevatten ongewenste oplosmiddelen (butyl-acetaat en methyl-iso-butylketon) terwijl die zonder bezwaar door alcohol zijn te vervangen.

Accentueerstiften zijn in orde, want op waterbasis waardoor ze overigens weer kunnen bederven (tenzij men er wat formaldehyde door doet). Ten slotte vond KK bij een analyse van hulzen en doppen soms veel cadmium. Veel verpakkingsmaterial bleek nog uit PVC te bestaan. Anderzijds zijn sommige viltstiften navulbaar. (Koopkracht, juli/augustus)