Sponsors versterken hun greep op Sail Amsterdam

AMSTERDAM, 28 juli Even leek het er op dat Sail Amsterdam dit keer een evenement van Japanse auto's zou worden in plaats van een festijn van Tall Ships, Windjammers en andere eerbiedwaardige zeilschepen.

Onder het motto 'Sail 90 is begonnen, zorg dat u de boot niet mist' lanceerde de Japanse autofabrikant Nissan begin dit jaar een grootscheepse reclamecampagne (inclusief een eigen Nissan Sail Magazine in een oplage van 4,5 miljoen) om de speciaal voor deze gelegenheid ontworpen 8.500 wagens 'Micra Sail', 'Sunny Sail' en 'Bluebird Sail' aan de man te brengen.

Zelfs de organisatoren van de echte Sail waren verrast door het publicitaire geweld van de autofabrikant. 'Wat Nissan doet heeft ons ook verbaasd. Je vraagt sponsors en die pakken plotseling groot uit', vertelt Jan Willem Lokerman, verantwoordelijk voor de financien van Stichting Sail Amsterdam. 'We zijn natuurlijk erg blij met Nissan, maar we hebben toen zelf wel snel maatregelen moeten nemen voor onze eigen PR. Vanaf dat moment moesten we zelf dingen naar buiten brengen. We wilden niet dat het een auto-evenement zou worden, we willen een nautisch evenement blijven.' Van 9 tot en met 14 augustus is het weer zo ver. Dan staat Amsterdam in het teken van het vijfjaarlijkse zeilevenement Sail dat dit keer ongeveer 1000 historische schepen en meer dan vier miljoen bezoekers trekt. Omdat de gemeente zo'n massaal gebeuren niet langer alleen aankan, hebben de ambtenaren de organisatie uit handen gegeven aan een stichting, bemand door negen professionals en, straks tijdens de Sail-dagen, bijgestaan door niet minder dan 600 vrijwilligers (waaronder 350 scouts). De sponsors hebben dit keer een dikke vinger in de pap bij de organisatie. Het vorige evenement dat vijf jaar geleden plaatshad, was voor enkele sponsors op een desillusie uitgelopen. Bedrijven vonden dat ze te weinig waar voor hun geld hadden gekregen (te weinig tegenprestatie) en de organisatie van het zeilevenement liet te wensen over. Zo konden de gasten van de Postbank het door de bank gefinancierde vuurwerk wegens gebrekkige organisatie niet bijwonen.

Voor Sail 90 was het dan ook niet altijd even gemakkelijk om hoofdsponsors te vinden. Het Japanse bedrijf Sony keerde bijvoorbeeld niet terug en andere zoals Peter Stuyvesant en British Petroleum wilden niet als hoofdsponsors fungeren.

De Postbank kwam als eerste over de brug met drie ton, maar eiste wel behoorlijke tegenprestaties. Na veel lobbyen werden ook negen andere bedrijven bereid gevonden als hoofdsponsor op te treden. 'We hebben voor een meer volwassen relatie met de sponsors gezorgd. Ze hebben nu meer greep op de organisatie, zijn er heel duidelijk bij betrokken', vertelt Lokerman van de stichting.

Niet alle zeilliefhebbers zijn even gelukkig met de sponsors. Zo kwamen 90 vrijwilligers die meewerkten aan de de bouw van een replica van een grote Oostindievaarder (het vlaggeschip van Sail 90) eind maart in opstand toen bleek dat ze niet aan de feestelijke intocht van de Sail-parade mochten meedoen omdat ze plaats moesten maken voor bedrijven.

Behalve plaatsen op het VOC-schip mogen de hoofdsponsors als tegenprestatie het Sail 90-logo gebruiken, mogen ze elk 1000 relaties uitnodigen die op een speciale 'VIP-behandeling' kunnen rekenen en krijgen ze gratis reclame in en om publicaties van Sail 90. Daar blijft het overigens niet bij. Hoofdsponsor Heineken bijvoorbeeld heeft het exclusieve recht om bier te tappen op het terrein van Sail en hoofdsponsor Rai Restaurants BV heeft het recht van catering. Voor deze bedrijven zal het niet moeilijk zijn om hun drie ton aan sponsorgeld nog tijdens de Sail-dagen terug te verdienen uit de verkoop van eten en drank, meent Lokerman.

Ook PTT Nederland lijkt het sponsorgeld er nog voor het einde van het zeilevenement uit te kunnen halen. De PTT heeft ter gelegenheid van Sail 90 twee nieuwe postzegels op de markt gebracht in een oplage van 100.000, gecombineerd met een Sail-stempel en een Sail-briefkaart. Het totale setje kost vijf gulden. PTT hoopt zo een half miljoen gulden extra omzet te incasseren, rekent Lokerman voor.

Evenals Nissan pakt ook de Postbank goed uit. Zo verzendt de bank 3 miljoen bijsluiters over het zeilevenement, staan de Penny-rekening en de Junior Blauw-rekening in het teken van Sail en is de bank ter plekke vertegenwoordigd met een heuse Postbank circus-tent, een eigen Sail-a-Bingo spel, een zeilfilm, een tekenmuur voor kinderen, een groot springkussen, een reuzenrad en natuurlijk met enkele giromaatapparaten.

Voor Sail 90 vormen de sponsors de belangrijkste inkomstenbron. De tien hoofsponsors zijn elk goed voor drie ton, de zes gewone sponsors geven samen zes ton. Daarnaast krijgt de stichting een kleine vier ton subsidie van gemeente en stadsdeelraad Amsterdam, en geld uit de verhuur van party-schepen (3 miljoen gulden), uit de verkoop van het programmaboekje (1,8 miljoen), uit de verpachting van grond in en om de IJhaven (1,3 miljoen) en uit de verkoop van de Sail-dassen, truien, stickers, petten, sleutelhangers, lepeltjes en allerlei andere prullaria (2,5 miljoen). De party-schepen blijken met name populair bij het Nederlands bedrijfsleven. Meer dan 100 ondernemingen hebben totaal zo'n 30.000 plaatsen gereserveerd (inclusief de plaatsen voor de sponsors) om zo hun werknemers en relaties voor 200 tot 250 gulden per persoon op een 'VIP-behandeling' te kunnen trakteren.

Van al deze inkomsten gaat een miljoen gulden naar het programma voor de deelnemers aan de Sail, de zeilers om wie het in oorsprong eigenlijk allemaal te doen is. Zo heeft de stichting Carre twee avonden afgehuurd en kunnen de zeilers overdag georganiseerd klompen en molens in het Hollandse polderlandschap gaan fotograferen.

Maar ook het programma voor de ruim vier miljoen bezoekers kost natuurlijk het een en ander (1,2 miljoen), naast de gebruikelijke voorzieningen zoals dranghekken, mobiele wc's (42 stuks) en extra veerponten (totaal een miljoen gulden). De organisatie zelf is met 3,3 miljoen gulden, waarvan 2 miljoen gulden voor kantoor en salarissen, de belangrijkste kostenpost. Grootste angst van Lokerman is dat de verkoop van de programmaboekjes strandt. De stichting heeft er 300.000 laten drukken en speelt quitte als er tenminste 200.000 worden verkocht. Tot nog toe gingen er in de postkantoren en Ako-winkels slechts 50.000 exemplaren over de toonbank. Om te voorkomen dat de organisatie straks met een enorme lading achterhaalde programmaboekjes blijft zitten, zal de stichting volgende week een extra advertentiecampagne inlassen.

Maar de allerbelangrijkste hobbel is al lang genomen: het binnenhalen van de sponsors, concludeert Lokerman. Zonder sponsors geen Sail Amsterdam. Wat dat betreft is het zaak dat de organisatie dit keer beter loopt dan vijf jaar geleden. 'Zoiets als het vuurwerk van de Postbank dat niet door de gasten van de bank kon worden gevolgd, zoiets mag niet nogmaals gebeuren. Dan blijven de sponsors de volgende keer echt weg.'