Brulkikkers

Mottoborden en brulkikkers. Daar gaat het deze zomer om. Terwijl de mogelijkheden tot staatkundige vernieuwing worden bestudeerd door de Commissie-Deetman laten de provincies luidruchtig horen dat ze nog bestaan.

Tasten borden van 2,5 bij 3,5 meter het zo fraai door autosnelwegen doorsneden landschap aan? Dat is de vraag. Doet het er toe of daarop reclame voor een sigarettenmerk wordt gemaakt (met natuurlijk de toevoeging dat roken de gezondheid schaadt) of een waarschuwing tegen te hard rijden is te lezen? Bedreigen brulkikkers alles wat in of bij het water leeft en daarmee uiteindelijk ook de mensheid? Het gaat hierbij, zo is duidelijk, om territoriumdriften. De minister moet haar grenzen kennen, vindt de gedeputeerde. Zoals de brulkikker eigenlijk helemaal niet in Nederland thuishoort. Die dient in de Verenigde Staten kabaal te maken.

Intussen gaat er niets goed in dit land van twaalf provincies als de maximumsnelheid moet worden geregeld. Eerst was er de smoes dat een tot 120 verhoogd maximum beter te controleren zou zijn. Iedereen wist dat het niet waar kon zijn. Sindsdien wordt over de snelheidslimieten veel gekwaakt. De ministers wilden in de hele Randstad terug naar 100, maar dat mochten ze niet van de Tweede Kamer. Noem snelheidsovertreders criminelen, bedachten ze bij Veilig Verkeer Nederland, terwijl medewerkers van Rijkswaterstaat mottoborden langs de weg aan het plaatsen waren en hun collega's bij de provincies de verordeningen op het landschapsschoon nog eens nalazen.

De oplossing ligt voor de hand: de Commissie-Deetman beveelt aan de motto's op de borden te vervangen door reusachtige afbeeldingen van brulkikkers. Zij passen in het landschap en reken maar dat ze criminele automobilisten schrik aanjagen.

JK