Tour-winnaar voor beslissende tijdrit onderhevig aan grote mentale druk; LeMond trotseert bult, abces en rugpijn

PARIJS, 23 juli Op de Champs Elysees voelde Fred Mengoni zich gisteren nog gelukkiger dan Tourwinnaar Greg LeMond. Temidden van de feestende Amerikaanse clan maakte de bejaarde makelaar uitgelaten danspasjes en hij werd zelfs op de schouders genomen. 'In april', grijnsde de tweede vader van LeMond, 'zat Greg nog in zaken as. Vijf weken was hij ziek geweest. Dat wordt straks niets met me in Frankrijk, klaagde hij. You're gonna win man, verzekerde ik hem.' De optimistische Mengoni, de grootste supporter van LeMond sinds hij het puisterige ventje twaalf jaar geleden in Central Park van New York aan het werk zag, kreeg gelijk. Maar in Parijs gaf ook hij toe dat LeMond een lange lijdensweg heeft bewandeld. Die begon al voor de Tour de te dikke wereldkampioen zag af als een beer in de Trump Tour, de Giro en in Zwitserland en duurde in de Franse Ronde voort. Otto Jacome weet daar alles van. Op de Champs Elysees zette de Mexicaanse verzorger van LeMond alle lichamelijke opgemakken van de gele truidrager nog eens op een rij.

Volgens Jacome, een middenveertiger met een prachtig Mexicaans accent en een opvallend Rangers-hoed die de Tourwinnaar al zo'n tien jaar verzorgt, begon LeMond aan de Tour met een bult op de bovenkant van zijn rechtervoet. Speciaal schoeisel kon de ernstigste irritatie wegnemen. 'In de tijdrit naar Epinal, op 7 juli', vulde Jacome aan, 'gebeurde het ergste. Greg liep een abces op aan zijn scrotum.

De huid ervan, een stukje van vier bij een centimeter ging kapot. 's Avonds stond hij onder de douche te schreeuwen van de pijn omdat het water in de wond liep. We zijn met hem naar de Tourdokter gegaan. We hebben de wond moeten behandelen met een zalfje, nestocyl, dat een beetje beschermt tegen infectie en de pijn verzacht.'

Cowboy

Maar Jacome wilde een intensievere aanpak van de blessure, omdat LeMond er te veel last van bleef ondervinden. Hij liet de schoonvader van LeMond, een arts, uit de Verenigde Staten overvliegen met een ander balsem, een soort second skin. Jacome: 'Dat verzacht niet alleen, het is ook genezend. Om de tere plek deden we een maandverband, waardoor hij makkelijker op het zadel kon zitten. Het hielp aardig.

We hebben kunnen vermijden dat hij een echte infectie kreeg. Dat was moeilijk door het hete weer. Ik behandelde hem na de etappe, 's avonds nog een keer en 's morgens. Gelukkig had hij in de tijdrit weinig last. Na alle andere etappes wel. Dan liep hij als een cowboy.' De elfde juli, op Alpe d'Huez, had LeMond opnieuw tegenslag. In de eindsprint met Gianni Bugno en Erik Breukink vergreep de Amerikaan zich toen hij het stuur vastpakte, dat zijn rechter middelvinger uit de kom schoot. 'In de Pyreneeenrit met de Marie Blanque', vulde Jacome aan, 'kreeg hij een lekke band. Het duurde lang voordat de ploegleiderswagen in de buurt was. Greg maakte zich daar zo boos over, dat hij het wiel hard in de berm smeet. Daardoor verdraaide hij zijn rug. Dezelfde nacht riep hij me uit bed omdat hij verschrikkelijke pijn in zijn rug had en niet kon slapen. Door massage heb ik de pijn kunnen verzachten. De dokter van de Z-ploeg is twee dagen met LeMond in de weer geweest. 'Afgelopen vrijdag zette LeMond zich in de etappe naar Limoges af op de fiets van een Franse ploeggenoot en liep daarbij een snee in zijn vinger op. 'Hij bloedde als een rund', herinnerde de Mexicaanse soigneur zich nog. Superfan Fred Mengoni had de wond ook gezien. 'Terrible. Maar LeMond kan gelukkig heel goed lijden. Hij heeft een sterke geest. Hij is telkens weer enthousiast over zijn resultaten. In drie weken heeft hij een achterstand van elf minuten moeten wegwerken, terwijl hij verre van fit was. Dat gaf spanning.

Volgend jaar wil Greg gezond aan de Tour beginnen, want dit wil hij niet meer meemaken.' Afgelopen vrijdag, de avond voor de belangrijke tijdrit, had de nerveuze LeMond opnieuw problemen. De airconditioning van het Novotel in het bloedhete Limoges werkte niet. Samen met Mengoni ging de Tourwinnaar daarom de stad in op zoek naar een koelere slaapplaats. Met succes.

Desondanks had LeMond een korte nacht. 's Ochtends om vijf uur was hij al weer wakker. 'De druk was vreselijk groot', verzekerde Mengoni. 'Vorig jaar won Greg de Tour op de laatste dag. Was dat niet gelukt, dan was er niks aan de hand geweest. Nu was hij verplicht om tewinnen.'

Familie

Mengoni prijst de ploeg Z van LeMond, die hij omschrijft als 'een grote familie, sterker dan ADR vorig jaar ook'.

De 67-jarige Italiaan van geboorte ('LeMond pakte zaterdag de gele trui op mijn verjaardag, vorig jaar won hij op diezelfde feestdag een etappe') weet waar hij over praat, want hij logeert gedurende de hele Tour in hetzelfde hotel als zijn wielerheld. Om LeMond cirkelt tijdens de Franse ronde voortdurend een familieclan, die doet denken aan het vaste gevolg van Maradona. Alleen body-guards ontbreken nog.

Bij Z moet men zich flink storen aan het kwetterende gezelschap, dat zich in busjes verplaatst en dat alleen oog heeft voor LeMond.

Poor Greg is de ene dag weer eens extra gehinderd door een laagvliegende helicopter, de andere dag is hun lieveling tijdens een sanitaire stop verrast door een onbehoorlijke aanval van Chiappucci.

Michel Laurent, de pr-man van Z: 'Hoe langer de Tour duurde, hoe meer LeMonds er bij kwamen. Ooms, tantes, grootvaders, neven en nichten.

Allemaal draaien ze om Greg heen.'

Muesli

Laurent heeft er wel enig begrip voor. 'LeMond is als Amerikaan het halve jaar in Europa, ver van huis. En die mensen hangen nu eenmaal aan elkaar. Sommige van onze renners hebben er grote moeite mee. Ik niet zo.

Wel ben ik blij dat ze hun verblijf in het rennershotel beperken tot twee uur per dag.'

Maar de praktijk leert dat de clan zich daar niet aan houdt. In het hotel in Grenoble, bijvoorbeeld, waren de luidruchtige LeMonds al in de ontbijtzaal van de renners. Geletruidrager Ronan Pensec struikelde daar met zijn bord muesli bijna over LeMonds vier maanden oude dochtertje Simone, die kruipend op weg was naar de wuivende grootmoeder Bertha.