Terugval van Cooman mentale kwestie

ROTTERDAM, 23 juli Nelli Fiere-Cooman ziet af van pogingen om zich te plaatsen voor het Europees kampioenschap atletiek eind augustus in het Joegoslavische Split. De sprintster, die vorig jaar was voorgeselecteerd maar dit seizoen nog niet aan de B-limiet van 11.50 over de honderd meter kon voldoen, heeft 1990 al afgesloten. De Rotterdamse zegt niet te overwegen definitief met atletiek te stoppen.

Echtgenoot en trainer Hans Fiere noemt de achteruitgang in prestaties bij zijn vrouw een mentale aangelegenheid. 'Iedereen heeft in de atletiek wel eens een jaar waarin rustiger wordt aangedaan. Meestal komt dat dan door een blessure. Nelli heeft daarvan ooit last gehad, maar na zes jaar topwerk wil het dit jaar niet lukken. Eerder dan de bedoeling was, zetten we er een punt achter en gaan we zoeken naar een constructie die volgend jaar een terugkeer naar de top moet betekenen. Het heeft geen zin om er bij het Europees kampioenschap maar wat bij te bengelen.' Fiere sluit niet uit dat zijn vrouw zich tot een andere trainer zal wenden en dat dat een buitenlander zal zijn.

Neergaande lijn

Dit jaar is het tweede achtereenvolgende waarin van een neergaande lijn in de prestaties van de 26-jarige sprintster sprake is. Eind 1988 brak zij met trainer Henk Kraaijenhof nadat zij bij de Olympische Spelen in de halve finales met een zevende plaats in 11.13 was uitgeschakeld. In de kwartfinales evenaarde zij met 11.08 haar nationale record, dat zij eerder in 1986 bij het laatste Europese kampioenschap in Stuttgart als derde had gevestigd. Vorig jaar werd Nelli Cooman nog wel, voor de vijfde keer, Europees indoorkampioene en was zij ook wereldkampioene 60 meter indoor. In het buitenseizoen won zij een Grand Prix-wedstrijd in West-Berlijn en was 11.23 haar beste tijd. Eind 1989 werkte de sprintster de teleurstelling over het jaar weg met de opmerking: 'Mijn tijden waren niet belangrijk. Het ging erom lekker te lopen, zonder spanning. Alleen indoor was er spanning omdat ik mijn titels moest verdedigen'.

Verbetering van de techniek en een betere conditie waren eisen die de Argentijnse arts en vertrouwensman Laichaan haar stelde na een zes weken durend bezoek eind 1989 bij hem in Los Angeles. Dit jaar ging het echter niet beter. In maart raakte zij in Glasgow na vijf succesvolle jaren de Europese indoortitel kwijt aan de Westduitse Sarvari. Cooman liep voor de derde plaats 7.14. De gouden tijd en het wereldrecord, 7.04 in 1988, waren uit haar gedachten verbannen. In het buitenseizoen wilde het volstrekt niet lukken. Alhoewel in de wintermaanden nog was uitgegaan van een verbetering op de honderd meter, van een neiging op het etiket indoorspecialiste af te drukken, ontstond er een teruggang. In april liep Nelli Cooman in Fort de France 11.55 en dat bleef haar beste tijd. Met een vijfde plaats bij die wedstrijd was zij internationaal vrij anoniem en dat dit jaar zo gebleven. De KNAU, die haar op basis van de prestaties van vorig jaar had voorgeselecteerd voor de Europese titelstrijd in Split, wachtte geduldig op een prestatie die voldeed aan de B-limiet (11.50), maar die kwam niet.

Sponsors

Het nationale kampioenschap beslechtte zij vorige week nog wel in haar voordeel, maar haar tijd 11.89 leidde niet tot vreugde-uitbarstingen. Dezelfde dag nog bracht zij de technische leiding van de Atletiekunie op de hoogte van haar standpunt dat zij niet naar Split wilde. Vorige week lichtte zij haar sponsors in. Zij ziet ook af van de grote internationale wedstrijden in Brussel, Hengelo, Zurich, Berlijn en Keulen die in augustus worden gehouden. 'Ik ga lekker zes weken op vakantie', zegt zij nu. 'Daarna zien we verder'.