GEDULD VAN NICK FALDO IS BELOOND

Nick Faldo heeft het afgelopen weekeinde er geen twijfel over laten bestaan wie de beste golfer ter wereld is. Al vier jaar lang stemt de 33-jarige Engelse golfer zijn seizoen af op de vier Grand Slam-toernooien en steeds met meer succes. In april prolongeerde hij zijn US Masters-titel, vorige maand miste hij op een slag een verlenging voor de titel in het Amerikaanse Open en gisteren veroverde hij op indrukwekkende wijze zijn tweede titel in het Britse Open. Het feit dat zijn overwinning tot stand kwam op de Old Course van St. Andrews gaf zijn vierde 'major'-titel nog een extra sausje.

De week voor het Britse Open had Faldo de kans om in de laatste ronde van het Schotse Open een nieuw baanrecord te vestigen en misschien wel het toernooi te winnen. Hij voelde dat de grote vorm er was en dat was voldoende voor hem. Hij verkoos om tijdens die ronde verder met een houten-2 te experimenteren, omdat hij die stok de volgende week in St. Andrews wilde gebruiken. Met die club kon hij de bal gemakkelijker door de zeewind spelen en er bovendien topspin aangeven, waardoor de bal op de harde grond verder zou doorrollen.

Faldo is de enige golfer die zich zo intensief op de grote toernooien voorbereidt en er gerust een hoge klassering in een ander toernooi voor laat schieten. De houten-2 speelde inderdaad een hoofdrol in de strategie van Faldo in St. Andrews. Alleen wie zo bezeten is als Nick Faldo kan het hoogste bereiken in een sport waarin de concurrentie zo groot is.

Bij een portret van Faldo mag ook zijn achtergrond niet onvermeld blijven. Hij is enig kind en was vroeger geen ster op school. Wel blonk hij uit in sport en veroverde hij bekers of medailles met voetbal, rugby, cricket, hardlopen, zwemmen en wielrennen. Een psychologisch onderzoek in die dagen had als resultaat: 'De toekomst van Nick ligt in de sport. Hij stelt hoge eisen aan zichzelf en zijn toewijding zal de sleutel zijn tot succes.'

Het was duidelijk dat hijlater geen beroep tussen vier muren zou ambieren. Zijn moeder zag het liefst dat hij het theater inging. Hij was al vroeg lang, slank alsmede atletisch en ballet leek een goede richting om er naast schoolbij te doen.

Onderwijzer

Op eerste paasdag in 1971 kwam aan het vraagteken over zijn toekomst een eind, toen de Faldo's net een paar dagen hun eerste kleurentelevisie hadden. Nick verveelde zich en de nieuwigheid van de laatste aanwinst was er nog niet af. Hij zag Jack Nicklaus in actie tijdens de Masters in Augusta en was op slag verloren. Voor Nicklaus, voor de betoverende omgeving en voor het feit dat golf een individuele sport is.

Vanaf die zondagmiddag in april had hij nog maar een doel voor ogen: golfkampioen worden. Voor zijn veertiende verjaardag kreeg hij van zijn ouders zes lessen op de plaatselijke golfclub cadeau. En van een onderwijzer op zijn school kreeg hij enkele vrouwenstokken. Om die te kunnen vervoeren bouwde hij een houten frame op zijn fiets. Elke vrije minuut van school sloeg hij eindeloos ballen op een veldje in de buurt.

Zijn vorderingen waren opmerkelijk; vier jaar later al werd hij amateurkampioen van Engeland. In alle wedstrijden had hij een rivaal: Sandy Lyle. Voor beiden was die rivaliteit belangrijk. Ze mochten elkaar niet en wilden allebei beter zijn dan de ander. Faldo werd professional in 1979 en speelde nog dat zelfde jaar in de Ryder Cup, waarin hij samen met Peter Oosterhuis in de vierballen Nicklaus en Ray Floyd versloeg en hij zelf in de singles Tom Watson te grazen nam. Na die successen werd Faldo nieuws. En dat was een weelde die hij niet kon dragen. Hij kreeg een hekel aan de pers en de media lieten meer dan eens in de verhalen blijken dat dat gevoel wederzijds was.

Niet bekend

Roddelpers

Ook de roddelpers viel op een gegeven moment over hem heen.

Golfhuwelijken zijn nogal kwetsbaar. Hij had problemen met zijn vrouw en nam de secretaresse van zijn manager mee naar het Hawai Open. In het hotel schreef hij mr. en mrs. Faldo in het gastenboek en dat was een verhaal dat de sensatiebladen niet konden laten liggen.

Overigens zou die secretaresse later zijn nieuwe vrouw worden. Het was duidelijk dat Nick Faldo problemen had met zijn imago. In de jaren die volgden zou dat langzaam weer bijtrekken toen John Simpson, zijn manager van de International Management Group, meer aandacht aan hem ging besteden. Bovendien dwong hij als golfer steeds meer bewondering af. Hij was een gevestigd speler in de top van Europa, hoewel hij zelf zijn swing te kwetsbaar vond. Faldo's ambitie was om Grand Slam-titels te winnen en gevoelsmatig wist hij dat dit niet de swing was waarmee hij dat kon doen.

Eind 1984 ontmoette hij David Leadbetter, toen nog een vrij onbekende coach. De twee geloofden in elkaar. Door het veranderen van de swing en het blijven geloven in de positieve uitwerking daarvan was de Engelsman tweeeneenhalf jaar in de wildernis. Leadbetter had hem daarvoor gewaarschuwd. Terwijl rivaal Lyle het Britse Open won, zakte Faldo steeds dieper weg op de ranglijst. Intussen bleef hij keihard werken om zijn nieuwe swing in de groef te krijgen. Al het geduld werd beloond in 1987, of beter, vanaf 1987. Hij won het Spaanse Open en drie maanden later had hij zijn doel te pakken: hij zegevierde in het Britse Open in Muirfield. Als een Brit het Open wint, kan hij geen fout meer doen. Zijn imago was op slag verbeterd, zijn zelfvertrouwen was opeens verdubbeld en hij wist veel beter dan vroeger hoe hij met zijn opnieuw verworven status van sportheld moest omgaan.

Populair

Het jaar daarop nam Lyle nog een keer afstand door als eerste Brit de US-Masters te winnen. Maar Faldo volgde een jaar later en hij werd zelfs populair bij het grote publiek toen hij in oktober het World Matchplay won en zijn hele prijs van 100.000 pond aan een kinderziekenhuis schonk. De BBC riep hem uit tot 'sportspersonality of the year'. Na zijn nieuwe succes in het Britse Open ligt het voor de hand dat golfer Nicholas Faldo aan het eind van dit jaar voor de derde keer als sportman van Groot-Brittannie zal worden uitgeroepen.