Ploegleider Peter Post blijft met een enorme kater achter; 'Ik heb het deze Tour moeilijk gehad'

Voor de 56-jarige Peter Post, de oudste en meest ervaren ploegleider in de Tour de France, kende het wielerspektakel een bijzonder teleurstellend verloop. De chef d'equipe van Panasonic moest de geschorste Gert-Jan Theunisse missen, zijn tweede kopman Steven Rooks knakte in de Alpen en supersprinter Jean-Paul van Poppel kwam in het geheel niet in beeld. Post moest genoegen nemen met enkele troostprijzen: de groene trui van de Oostduitser Olav Ludwig en de eerste plaats in de ploegentijdrit. De Amstelvener is de klappen nog niet te boven, zo blijkt uit zijn terugblik op de Tour, die morgen in Parijs eindigt.

LIMOGES, 21 juli Het falen van Rooks houdt Post nog altijd bezig. 'De eerste tien Tourdagen was hij goed. Hij reed van voren en was heel attent. Ineens was het over. Voor mij was dat een raadsel. Ik had met Theunisse en Rooks twee klasserenners in huis gehaald. De een viel wegens zijn dopingaffaire weg, de tweede stortte in. Misschien kunnen ze toch niet zonder elkaar. Bij de start geloofde ik al niet dat Rooks de Tour kon winnen. Dat had wel gekund met Theunisse erbij, hoewel beiden in de tijdritten flink tekort komen. Wat ze tegen de klok verliezen, maken ze in de cols niet zo maar goed. Kijk maar naar de tijdsverschillen tussen de toppers in de bergetappes. Die waren niet groter dan een dikke minuut.'

Het verliezen. 'Ik heb het deze Tourmoeilijk gehad, want ik kan niet tegen mijn verlies. Mijn collega's ook niet. Ze verbloemen dat, maar aan hun houding ze hangen onderuit gezakt in de auto kun je zien dat ze de pest in hebben. Zo hoort het ook. Je bouwt geen feestje als je niet wint. Dat werkt ook zo in de hele maatschappij. Neem het bedrijfsleven: Bij Philips staan ze momenteel ook niet te juichen.'

Van Poppel. 'Jean-Paul mist momenteel gewoon zijn sprint.

Net als Guido Bontempi. Nee, de aanwezigheid van een andere snelle man in onze ploeg (Ludwig, red.) kan hem niet hebben gehinderd, want hij mocht zijn eigen gang blijven gaan. Hij kan het sprinten niet zijn verleerd, daarom is zijn contract pas ook nog met twee jaar verlengd. Ik wil hem houden, doe je hem weg dan wint hij in 1991 misschien vier Tourritten voor een andere sponsor. En dan ben je nog verder van huis' Greg LeMond. 'LeMond was vertrokken als favoriet. Hij heeft een flinke achterstand weggewerkt en is een goede nummer een. Hij gaat de geschiedenis in als een vreemde winnaar. Eentje die alles op de Tour heeft gezet, die het voorjaar alleen als training beschouwde. In de winter heeft hij niets gedaan. Bar en boos was zijn conditie in mei, in de Amerikaanse Trump Tour. Tijdens de Giro kreeg ik zelfs medelijden met hem, zo moest hij lijden. Maar in Italie, en later in de Ronde van Zwitserland, legde hij door af te zien als een beer de basis voor zijn Tourzege.

Als je LeMond contracteert weet je dat hij zo te werk gaat. Daar heb je je helaas bij neer te leggen. Er is geen andere keus. Maar ik ben geen supporter van zijn aanpak. Een Tourwinnaar en wereldkampioen moet zich dikwijls laten zien, niet een maand of een dag. Wat is dit voor een wereldkampioen, hoor je de mensen altijd over LeMond zeggen. Hij is door Eddy Merckx ook zwaar bekritiseerd. De benadering van LeMond is ook riskant. Stel dat hij valt en iets breekt ... daar sta je dan als sponsor. Vier miljoen heeft Z in die jongen geinvesteerd. Ik mik liever op successen over het hele jaar, ik kan ook niet anders. Want als een van mijn toppers in de klassiekers zo slecht zo rijden als LeMond, dan brandt de Nederlandse pers mij af.' Claudio Chiappucci. 'In de gele trui was die Italiaan geweldig. Je ziet het, er staan altijd weer nieuwe toppers op. En wat goed is komt snel. Hij was me in Italie al eens opgevallen. Chiappucci is een bluffer: toen hij als klassementsleider nog tweeeneenhalve minuut voor stond en iedereen geen cent meer voor zijn kansen gaf, riep hij: laat ze maar komen, mij rijden ze er vandaag niet af. Maar op weg naar Luz Ardiden deed hij iets doms. Hij smeet met zijn krachten door een demarrage van LeMond te beantwoorden met die merkwaardige overbodige jump.'

Erik Breukink. 'De mensen zullen gniffelend vaststellen dat Breukink een goede Tour rijdt, in het jaar nadat hij Post de rug heeft toegekeerd. Welnu, Breukink hoefde echt niet weg bij Panasonic. Alleen wilde ik Rooks en Theunisse erbij hebben, om het risico te verkleinen. Breukink immers had in mijn team drie keer de Tour gereden en telkens had hij een slechte dag. Laten we eerlijk zijn, die had hij nu ook, op Luz Ardiden. Maar zijn tijd kan zeker nog komen, want Breukink is een groot talent. Hij moet het nu opnemen tegen ervaren renners als LeMond en Pedro Delgado, die vier, vijf of zes jaar ouder zijn.'

De smaakmaker.

'LeMond haalt het mooiste resultaat uit deTour, Miguel Indurain is voor mij veruit de beste renner geweest. Niet alleen wegens zijn fantastische tijdrijden, ook door de ongelooflijk knappe wijze waarop hij Delgado heeft bijgestaan. Het wordt tijd dat de rollen in die ploeg eens worden omgedraaid. Indurain heeft Parijs-Nice al twee keer gewonnen en hij blonk uit in de Ronde van Spanje, hij gaat ook nog eens eerste worden in de Tour. Hij was de afgelopen drie weken de absolute smaakmaker.'

Doping.

'Als iemand zich niet lekker voelt neemt hij medicijnen; een renner mag niks als hij ziek is, anders wordt hij betrapt bij de controle. Op de verboden lijst staan geneesmiddelen die ze doping noemen. Doping is iets nemen om harder te fietsen, maar van 1001 produkten op de lijst ga je juist langzamer rijden. Dat weet ik, nu ik ben begonnen daar boeken over te lezen. De affaire-Theunisse? We zijn bezig de kwestie rondom zijn testosterongehalte uit te zoeken. Dat vergt veel tijd. Weten we alles dan lichten we Theunisse in, zodat hij zijn goedkeuring kan geven aan eventueel te nemen stappen. Ik heb al gelezen dat Panasonic al een schadevergoeding van de Tourdirectie heeft geeist, omdat Theunisse ten onrechte zou zijn uitgesloten. Onzin, dat verhaal is voor mij compleet nieuw.'