Brulkikker: een opgeblazen gevaar buiten de vijver

DEN HAAG/GRONINGEN, 21 juli Wordt de Amerikaanse brulkikker een tweede muskusrat? Geimporteerd voor het menselijk plezier, maar zich ontpoppend tot een schadelijke lastpost? De kolossale kikker schijnt de particuliere vijvers waar hij 'voor de sier' werd neergezet steeds vaker te verruilen voor de vrije natuur.

Het gezellige kwaken van de bruller zou de vijverbezitter een landelijk gevoel geven. Helaas is het dier snel uitgegeten in de tuinvijvertjes en zoekt hij zijn voedsel daarna in bermsloten in waterrijke gebieden. De brulkikker, die een halve meter groot kan worden, voedt zich met insecten, andere kikkers, salamanders, jonge zwaluwen en jonge eendjes. De laatste maanden wordt hij hoe langer hoe meer in het wild gesignaleerd. In Franeker wordt het aantal op ongeveer 50 geschat; ook zouden daar nog eens tussen de 1000 en 2000 kikkerlarven liggen.

De brulkikker is ongeveer twaalf jaar geleden uit de Verenigde Staten geimporteerd. Het beest, dat in dierenspeciaalzaken te koop is, heeft geen natuurlijke vijanden. De fracties van PPR en PSP in de Groninger Staten willen dat het college van GS bij het Rijk pleit voor een invoerverbod. 'De vraatzucht van het sierbeest baart ons zorgen', aldus PPR-fractievoorzitter K. W. van der Hoek. 'Het is letterlijk een opgeblazen kikker die het natuurlijk evenwicht verstoort, omdat hij alle andere amfibieen opeet.' Volgens Van der Hoek rukt het dier snel op. 'Vooral langs de Waddenkust wordt hij veel waargenomen. Het is niet uitgesloten dat dezelfde ramp dreigt als met de muskusrat.'

De muskusrat werd begin deze eeuw vanuit Amerika omwille van de bonthandel uitgezet in Tsjechoslowakije, waarna het beestje zich snel over Midden-Europa verspreidde. Het knaagdier is zeer schadelijk omdat het dijken en waterkeringen ondergraaft. 'Zo zie je dat je enorm voorzichtig moet zijn met de invoer van uitheemse diersoorten', aldus Van der Hoek.

Het ministerie van landbouw en visserij hoopt volgend jaar met de nieuwe flora- en faunawet in de hand de invoer van de sierkikker te kunnen verbieden. Op dit moment is dat niet mogelijk, aldus een woordvoerder van het ministerie. Twee jaar geleden stuurde minister Braks al een bezorgde brief naar de importeurs met het verzoek de invoer te staken wegens de potentiele bedreiging van de brulkikker voor andere dieren. 'Van een acute plaag zou ik nog niet willen spreken, maar het risico zit er wel in', meent de woordvoerder. 'In de Povlakte in Italie veroorzaakte de brulkikker een ecologische ramp.' De grootste importeur van ons land B. G. de Boon uit Hardinxveld-Giessendam noemt een eventueel verbod 'belachelijk'.

Hij noemt de kikkers 'absoluut onschadelijk'.

'Als een brulkikker ontsnapt uit een tuinvijver is hij misschien vier centimeter. Voordat hij volwassen is en 25 centimeter groot is hij allang opgegeten door een reiger of een eend.' Volgens de woordvoerder van Landbouw en Visserij zijn er drie methoden om een werkelijke ramp met de bruinachtige kikvors te voorkomen: het diertje inleveren bij een dierentuin, hem naar de dierenarts brengen die hem kan laten inslapen of hem in de vriezer te zetten. 'De kikker denkt dan dat hij in winterslaap moet en vriest vervolgens dood. Wij vinden dit een zeer diervriendelijke methode', aldus de woordvoerder. Het is overigens de vraag of het eenvoudig is de brulkikker te vangen, omdat het diertje sprongen kan maken van een meter. Directeur A. Rensen van het Noorderdierenpark, waar onlangs een licht gewonde brulkikker werd afgegeven, vindt de invriesmethode 'nogal cru'.

'Als mensen de kikkers hier massaal naar toe zouden brengen zie ik als enige oplossing ze op het vliegtuig naar Amerika te zetten.'