Bontempi is zijn specialisme kwijt

LIMOGES, 19 juli Italiaanser kan het gebaar niet zijn waarmee Guido Bontempi zijn coiffure opmaakte alvorens hij als etappewinnaar in Limoges over de eindstreep reed. Waar andere renners de aanstootgevende gewoonte hebben hun shirt recht te trekken om de sponsornaam duidelijker te laten zien, hun reclamepetje recht te schuiven of hun gesponsorde zonnebril op te zetten, streek de Italiaan eerst met een hand door zijn haar om hem vervolgens in triomf koeltjes omhoog te steken.

Bontempi kon in het bloedhete Limoges tot deze curieuze triomtocht overgaan omdat hij geen direct gevaar van een concurrent had te duchten. De Italiaan heeft normaal niet de tijd zijn overwinningen op deze manier te begeleiden. Hij pleegt immers massasprinten te winnen. Maar niet meer zoals vroeger, zoals in 1986 toen 'il buffalo' drie etappes in de Tour de France en liefst vijf in de Giro d'Italia op zijn naam schreef. In dat jaar won hij bovendien Gent-Wevelgem, Parijs-Brussel en de Coppa Placci.

Bontempi meende na dat jaar dat hij ook op een andere manier, in zwaardere wedstrijden, kon winnen. Hij legde zich toe op energievretende koersen als Parijs-Roubaix. Maar de zwaargebouwde Noord-Italiaan moest al gauw inzien dat zijn specialiteit alleen de sprint gold. En zoals wel meer bij sprinters, ging de koerswijziging gepaard met een steeds zwakker wordende sprintexplosie.

Massasprints

In deze Tour moest Bontempi het in de massasprints afleggen tegen Museeuw, bij Mont St. Michel, en tegen bijna het halve peloton in Besancon. Bontempi heeft afgedaan als sprinter. 'Ik ben te oud', gaf de dertigjarige renner gisteren lachend toe. 'Ik vertrouw niet meer op mijn sprint.'

Daarom ontsnapte hij op 30 kilometer van het einde met succes aan de aandacht van het groepje waartoe de snelle Jelle Nijdam en Adri van der Poel behoorden. Bontempi, die aan zijn zevende Tour bezig is, reed zo verrassend hard weg dat niemand hem kon volgen, ook niet de Nederlander Ducrot die het nog even probeerde.

Bontempi heeft zijn overwinning in deze Tour binnen. Morgen op de Champs Elysees, waar hij in 1986 op indrukwekkende wijze zijn etappetrilogie voltooide, zal hij wel niet winnen, weet de elegante Italiaan. 'Als het een sprint wordt, dan gaat het tussen Ludwig, Museeuw en Nijdam. Zij vormen de nieuwe generatie. Van Poppel? Dat is een mysterie. Hij heeft geen zelfvertouwen. Dat herken ik. Hij ziet bovendien zijn ploeggenoot Ludwig winnen. Dat werkt door.' Misschien moet Van Poppel het eens op de manier die Bontempi gisteren hanteerde. Er zijn meer voorbeelden van renners die de sprint niet meer aandurfden, mede omdat zij als Van Poppel het gevaar van valpartijen gingen zien. Zij gingen zich toeleggen op een demarrage in de laatste kilometer. Jan Raas en Roger de Vlaeminck deden dat in het verleden bijvoorbeeld.

Tijdrijder

De Italianen maken euforische tijden door. De renners uit het meest wielerfanatieke land trekken in de Tour de France de succesvolle lijn door van het voorjaar. Gisteren boekte Bontempi al de vijfde Italiaanse etappezege. Geen wielernatie heeft dat dit jaar kunnen evenaren. Het ligt niet in de lijn der verwachtingen dat Chiappucci vandaag in de gele trui blijft, daarvoor heeft hij een te slechte reputatie als tijdrijder. Maar LeMond vertrouwt het niet. Hij is geirriteerd, bluft en laat zich negatief uit over Chiappucci. Dat is niet de ware LeMond. Misschien is hij te veel onder de indruk geraakt van al die Italiaanse successen.