Scargill door zijn eigen bond vervolgd wegens zoekraken vanfondsen

LONDEN, 20 juli Arthur Scargill, de president van de militante National Union of Mineworkers (NUM), en de secretaris van de vakbond, Peter Heathfield, worden door hun eigen bestuur vervolgd wegens het zoekraken van fondsen tijdens de mijnwerkersstaking van 1984. Op verzoek van het NUM-bestuur is gisteren beslag gelegd op bankrekeningen in Dublin, Londen, Wenen en Parijs. Van de bankrekeningen in Dublin en Parijs is bekend dat ze op naam staan van de Internationale Mijnwerkers Organisatie, een orgaan die is gesticht door Scargill zelf.

Het NUM-bestuur wil weten of geld dat Russische mijnwerkers ten tijde van de staking aan de NUM hebben overgemaakt, op die rekeningen is verdwenen. Het bestuur beschuldigt Scargill en Heathfield van het schenden van hun vertrouwensfunctie. Scargill noemt de actie 'belachelijk en totaal geschift'. De civiele procedure betekent enorm gezichtsverlies voor de baas van de slinkende mijnwerkersbond. Scargill dacht net dat hij relatief ongeschonden door het congres van de NUM was gekomen, omdat het onderzoeksrapport naar zijn financiele beleid tijdens de staking niet met harde bewijzen van verduistering tegen hem was gekomen.

Evenmin was de onderzoeker, de jurist Gavin Lightman, erin geslaagd onomstotelijk vast te stellen dat Scargill zich tijdens de staking door kolonel Ghadaffi van Libie had laten betalen.

Maar het bestuur van de NUM wil nu toch verder uitgezocht zien wat Lightman, bij gebrek aan medewerking, niet voor elkaar heeft gekregen. Is het bedrag van 1,4 miljoen Ierse ponden dat op een bankrekening van IMO in Dublin staat, geld dat eigenlijk voor de NUM bestemd is? Waar is de 1 miljoen pond gebleven die de Russische mijnwerkers in een solidariteitsactie voor de broeders in Engeland bijeen hadden gebracht en verzonden? En waarom hebben Scargill en Heathfield de tot voor kort voor ieder ander NUM-bestuurslid geheime bankrekeningen gebruikt om er persoonlijke leningen vanaf te nemen? Scargill houdt vol dat de Russische mijnwerkers nooit geld gestort hebben. Hij zegt dat de geheime bankrekeningen nodig waren om ten tijde van de mijnwerkersstaking geld buiten de officiele rekeningen te houden, aangezien daarop beslag werd gelegd door de overheid. De demagogisch begaafde Yorkshire-man pleitte nog bij zijn mede-bestuursleden om de zaak in vriendschap op te lossen, of desnoods aan arbitrage te onderwerpen, maar kennelijk was de maat vol.

Scargill en Heathfield werden gisteren gedwongen de bestuurskamer te verlaten, terwijl hun collega's de uiteindelijke beslissing overwogen. De conclusie was unaniem: procederen. Scargill heeft nog drie jaar te gaan als president van de bond. Gisteren weigerde hij zijn ontslag aan te bieden. Vanmorgen kreeg hij van een deurwaarder de eerste dwangbevelen uitgereikt.

    • Hieke Jippes