Globe

Wat er de vorige keer gebeurde: Hongerige Jakhals beloofde een zojuist door zijn Oom Leeuw gevangen schaap naar Tante Leeuw te brengen. 'sAvonds ging Leeuw toch eens horen hoe het schaap gesmaakt had. Wat een rommel trof hij thuis bij tante. De kinderen krijsten, nergens was een schapebout te bekennen. 'Waar is Jakhals,' vroeg Oom Leeuw aan Tante... ..'Hoe moet ik dat weten. Jakhals kwam hier langs met een vet boerenschaap en sloeg mij ja mij, de vrouw van de Koning met de darmen om mijn hoofd! Ooooo.'

'En hij knauwde aan mijn oren,' huilde een van de welpen, 'woe, woe.'

'En hij kneep in mijn staart,' piepte de ander, 'wah, wah.'

'Hij gaf ons niets dan afval. Wat een liegbeest is die Jakhals toch. Darmen, pens en kloten, hoe kan ik daar een leeuwenkind mee voeden!' Alle drie huilden luid en Oom Leeuw brulde van woede. 'Ik zal hem krijgen,' zei hij, 'voor de wereld morgen wakker wordt, zal Jakhals weten wie er de baas is.'

Zijn staart zwaaide vervaarlijk, hij scherpte zijn nagels aan de grond. Zijn ogen glansden als twee vuren in een maanloze nacht en toen hij brulde trilde de lucht zo hevig dat een overvliegende aasgier van schrik zijn veren verloor.

De volgende morgen, de nacht had zijn hielen maar nauwelijks gelicht en de ochtend was nog grijs, zocht Oom Leeuw zijn langste zweep uit en ging op zoek naar Jakhals. Na lang speuren vond hij hem hoog aan de rand van een afgrond, met vrouw en kinderen om een vuur. 'Hoe gelukkig zit hij daar,' dacht Oom Leeuw, 'ik zal hem laten voelen dat pijn harder brandt dan vuur.' Leeuw sprong op een rotsblok, klauterde langs een richel naar boven, maar gleed telkens terug. De afgrond was te steil en te glad. Zijn nagels krasten langs de stenen wand. Leeuw dacht: 'Als ik niet naar boven kan, helpt misschien een vriendelijk woord.' 'Goeie morgen, neef Jakhals.'

'Morgen Oom.' 'Wat dacht je van een jachtpartij? Ik zou je willen vragen, maar zie dat je bezig bent.' Onder andere omstandigheden zou Jakhals gloeien van trots. Niet eerder kreeg hij zo'n eervolle uitnodiging, maar nu hij Oom en Tante Leeuw zo bedrogen had, paste hij goed op zijn tellen. 'Dank je Oom Leeuw. Ik heb geen vlees nodig vandaag. We braden juist een vette schapenbout voor het ontbijt. Kom toch boven en eet een stukje mee.'

'Heel graag,' zei Leeuw, 'maar deze wand is te steil. Hoe kom ik boven?' 'Doodgemakkelijk Oom. Ik trek je op... Vrouw geef me de dikste riem die we hebben... ,' en fluisterend zodat de Leeuw niks kon horen... 'nee, de oude, dunne riem die bijna doorgesleten is.' Vrouw Jakhals, net zo slim als haar man, gaf de slechte riem en samen trokken ze Oom Leeuw naar boven. 'Hoooa, hoooa,' zongen ze toen Leeuw halverwege de afgrond hing.

Toen hij bijna boven was riep Jakhals: 'Pffff, wat is Oom zwaar,' en hij liet de riem een paar keer langs de scherpe rand schuren. Tot de riem brak en platsj... daar viel Oom Leeuw, plat met zijn buik op de grond. 'Lieve hemel. Wat een klap. Ik hoop niet dat Oom Leeuw zich pijn heeft gedaan...' Een kale aasgier landde op een nabije rots.wordt vervolgd

MAAR ER bestaan ook tientallen Afrikaanse talen die met miljoenen worden gedeeld, naast de eerder genoemde linguae francae: het Yoruba in Nigeria, Kikuju in Kenia, Tshiluba in Zaïre, Shona en Ndbele in Zimbabwe, Tonga en Dingaan in Mozambique, Xhosa en Zulu in ZuidAfrika. De Bijbel is in al deze talen vertaald, en je zou zeggen dat Gods woord goed genoeg moet zijn voor een romancier. Toch bedienen de meeste schrijvers in die landen zich van het Frans, Engels of Portugees. Ze beheersen de geleende taal even goed als hun moedertaal; soms zelfs beter.