Fragiele Mottet kan de Tour niet aan

REVEL, 17 juli Met een vlucht van een kansarme beroepswielrenner won Charly Mottet gisteren de vijftiende Tour-etappe. De 27-jarige Fransman greep zijn specialiteit, de solo, aan om zijn gedurende de afgelopen twee weken geschonden prestige enigszins op te vijzelen. Zijn landgenoten vierden de overwinning in de verzengende hitte van de Midi als een grote triomf, maar Mottet moet diep in zijn hart nog niet tevreden zijn gesteld. Als de nummer twee van de wereld de dag voor een zware bergrit gebruikt om voor het voetlicht te treden, moet hij wel een teleurstellende Tour rijden.

Al vijf jaar wordt Mottet beschouwd als een potentiele Tour-winnaar. Maar verder dan een vierde plaats in 1987 en een zesde vorig jaar is het kleine mannetje uit Valence niet gekomen. Met zijn fragiele lichaam is Mottet niet opgewassen tegen de loodzware Tour-arbeid. Hij is meer een renner van kleine ronden of een grote ronde per jaar. Twee maanden geleden reed hij aan het wiel van Bugno naar de tweede plaats in de Giro. Het bleek een te grote krachtsinspanning om zonder slijtage aan de Tour te beginnen.

Mottet werd niet uitgeschakeld voor de Tour-overwinning door een slechte dag, maar door een reeks van zwakke momenten. Zijn eerste nederlaag leed hij in de tijdrit van Epinal, waar hij drieeneenhalve minuut moest toegeven op winnaar Alcala. Zijn grootste verlies incasseerde hij op Alpe d'Huez door een achterstand van tien minuten op Bugno. Vervolgens moest Mottet zaterdag zes minuten inleveren en zondag nog eens vijf minuten.

Kater

Alles is zijns inziens terug te voeren tot de slechte tijdrit in Epinal. Juist het tijdrijden is immers zijn grote specialiteit. Driemaal won Mottet de prestigieuze tijdrit over 90 kilometer, de Grand Prix des Nations, in de buurt van Cannes. Maar de Fransman eindigde in de race tegen de klok in Epinal slechts als 28ste en begon met een kater aan de achtervolging op de toppers van het klassement. Na vijftien etappes bedroeg zijn achterstand op geletruidrager Chiappucci ruim 26 minuten en het lijkt het erop dat hij genoegen moet nemen met zijn etappezege van gisteren in Revel.

Mottet staat nota bene tweede in het FICP-puntenklassement, achter de Italiaan Bugno. De Fransman is vrijwel geruisloos naar die toppositie geklommen. Want wie kent Mottet? Maar hij won wel sinds hij in 1984 professional werd bij de bekende ploegleider Guimard, onder meer de Ronde van Lombardije, de Tirreno-Adriatico, tweemaal de Dauphine Libere, tweemaal de Vierdaagse van Duinkerken, driemaal de Grand Prix des Nations, de Midi Libre en dit jaar de Ronde van Romandie alvorens hij tweede in de Giro werd.

In Franse wielerkringen werd de overwinning van Mottet in Revel met opluchting begroet. Al dagen zijn de Fransen in treurstemming. Eerst staakte Laurent Fignon de strijd en raakte Mottet op een kansloze achterstand, vervolgens kon Ronan Pensec zijn opgedrongen favorietenrol niet aan en verdween Jean-Francois Bernard eens door Hinault bestempeld als de jeune premier van het Franse peloton zonder ophef van het toneel. Zelfs van Pensec, die toch als vijfde in het klassement aan de etappe van vandaag naar Luz-Ardiden begon, worden geen wonderen meer verwacht. Wat moeten Fransen ook met een anti-vedette die de uitstraling heeft van een mijnwerker?

Millar

De man die Pensec in zijn gele trui op indrukwekkende wijze op sleeptouw naar Alpe d'Huez nam, Robert Millar, stapte gisteren uit de wedstrijd. Juist de Schot, die in hoog tempo een berg kan beklimmen, was voorbestemd om LeMond bij te staan in zijn gevecht met Delgado en Breukink. Gistermorgen voor de start was hij nog vol strijdlust voor de etappe van vandaag. Een paar uur later meldde hij zich bij de Tour-arts wegens een plotselinge aanval van diarree. Er waren allerminst voortekenen geweest. Waarschijnlijk heeft Millars vertrek een andere oorzaak. Hij haalde deze week de woede van zijn ploegleider Legeay op de hals. Hij vertelde in een interview dat Legeay in zijn tijd als profrenner tot de Franse wielermafia behoorde die de overwinningen in criteriums verdeelde. Legeay zat bovendien altijd stiekem op het toilet een sigaretje te roken, verklikte de Schot. Millar staat bekend als een uitstekende klimmer hij won recent de Dauphine Libere maar als mens verwerft hij weinig waardering. Een paar jaar geleden haalde Post hem binnen als kopman. De relatie duurde niet lang. Millar gedroeg zich a-sociaal en egoistisch en kon vertrekken. Het contract met de ploeg Z lijkt op het moment supreme, de dag voor de voor zijn kopman LeMond beslissende bergetappe, voortijdig te zijn verbroken.