Rienks en Florijn nemen voorschot op wereldtitel

LUZERN, 16 juli De grijns van Ronald Florijn stond nog lang na de gouden race op de Rotsee op zijn gezicht. Met Nico Rienks boekte hij gisteren in Luzern de eerste grote zege sinds de Olympisch titel in 1988. Even onveranderlijk waren de gelaatsuitdrukkingen van de roeiers van de dubbelvier. De tegenstelling was groot, want de wereldkampioenen leden op zaterdag hun vierde nederlaag van dit seizoen.

Het brutale geweld waarmee Rienks en Florijn op het Zwitserse meer van start gingen sprak boekdelen. Door gretige en verbeten halen verdwenen de boomlange roeiers al snel uit het zicht van de andere finalisten. De Noorse wereldkampioen Rolf Thorsen, die vorig jaar in Luzern en op de WK met zijn partner de Nederlandse dubbel nog twee gevoelige nederlagen toebracht, sprak na afloop op vermoeide toon. 'Een indrukwekkende race van de Hollanders. Wij konden niet harder.'

De ploeg van Jos Berkhout nam met het baanrecord ook een voorschot op de wereldtitel. De Regatta wordt door veel landen als een betrouwbare test voor hun WK-ploegen gezien. Het met groene heuvels omringde meer biedt ideale omstandigheden.

De dubbelvier ging er tenonder. Slagroeier Rutger Arisz gebruikte de dagen in Luzern om dobberend op een luchtbedje te herstellen van de ziekte van Pfeiffer. Zijn vervanger Bart Ras sneuvelde met Koos Maasdijk, Herman van den Eerenbeemt en Hans Kelderman al in de halve finale. Een troostprijs in de kleine finale was een kleine pleister op de wonde. 'Verdomd zuur,' was volgens Kelderman de 'kater' Maasdijk sprak van teleurstelling en woede. Coach Jan Klerks noemde het verlies 'een uiterst vervelende ervaring voor een ploeg'.

'Naderhand ontkomt niemand eraan kritiek te leveren. De een spreekt over gebrek aan motivatie, de ander over gebrek aan techniek. Vorig jaar ging het technisch en tactisch vlekkeloos. Nu het minder gaat bemoeit elk lid van de ploeg zich ermee.'

Eensgezind wijzen de betrokkenen naar het ontbreken van de jonge Arisz voor het gemis aan de beslissende subtiele techniek. 'Wij komen beter tot ons recht in een gestyleerd ritme, zeker omdat we met zoveel kracht roeien,' aldus Kelderman. De terugkeer van Arisz staat gepland over enkele weken, zo'n drieenhalve maand voor het WK. Een wereldkampioen die op de 'Gottersee' wel ongestoord zijn scepter kon zwaaien is Frans Gobel. 'Ik voel me wereldkampioen en zo gedraag ik me ook,' aldus de titelhouder in de skiff tot 72,5 kilo. Bij een snelle start zullen zijn tegenstanders zich volgens hem snel in hun lot schikken; de man die voor hen ligt is immers wereldkampioen. Dat is een tactiek die gisteren uitstekend werkte. In zijn machtige en makkelijke opmars stuitte Gobel bijna over een op drift geraakte baanboei. De volgende haal was echter onmiddellijk echter weer raak en hard. De Belgische ex-wereldkampioen Wim van Belleghem rook zijn kans en versnelde, maar wist Gobel niet tot meer dan een kleine twee seconden te naderen.

Henk Jan Zwolle

Waar de Rotsee Gobel evenals Rienks en Florijn de eerste Zwitserse zege bracht, was het het eindstation voor de zware skiffeur Henk Jan Zwolle. In de herkansingen van zaterdagmorgen liep zijn weg in het zware skiffnummer dood. Fysiek een van de sterksten van de Nederlandse scullers koos hij anderhalf jaar geleden voor een poging zich tot WK-skiffeur te ontwikkelen. Een jaar geleden betekende Luzern nog een hoogtepunt voor hem met een derde plaats. Dit seizoen stevende de gespannen Zwolle echter op zijn einde af. In uiterste concentratie wist hij in eigen land nog spaarzame zeges bijeen te sprokkelen. Even vaak werd hij echter hard teruggewezen. De conclusie van selectiemeester Sipke Castelein was onvermijdelijk. Zwolle zal geen deel uitmaken van de Oranje-equipe. Hij zal benaderd worden voor een rol in het boordroeien, de uitwijkplaats bij een overvolle scullerstop. Roeiers die deze stap al eerder maakten zijn Bart Peters en Jaap Krijtenburg. Begonnen als scullers belandden zij in de boord vier zonder stuurman. Met Sven Schwarz en Niels van der Zwan vestigden zij zich als snelle en technisch sterke medaillekandidaat voor de WK. Het ijzersterk zilver van de jonge en rustige ploeg lijkt de voorbode van een Nederlandse opleving van het boordroeien. WK-medaillekandidaten voor Nederland zijn ook de skiffeuses in de zware en lichte categorie van de vrouwen. Harriet van Ettekoven zag gisteren haar stormloop op brons door het lot gestuit. Zo dicht bracht haar eindsprint haar bij de Britse Ann Marden dat het moment van 'in- en uitpik' beslissend was. Lichte skiffeuse Laurien Vermulst, wereldkampioene lichte dubbeltwee in 1988 en brons in de skiff in 1989, zette haar medaillejacht voort met zilver. Met nog eens zilver in de lichte mannen dubbeltwee en finaleplaatsen in de lichte vrouwen dubbeltwee, de lichte mannenvier zonder stuurman en de vrouwen dubbeltwee en twee zonder stuurvrouw, stelden de roeiers de Nederlandse Roeibond voor een luxe probleem. Het succes bij de Rotsee Regatta levert een dure, maar kansrijke equipe op voor de WK in Tasmanie in november.