Breukink praat nu zelfs al als Joop Zoetemelk

MILLAU, 16 juli Erik Breukink is de laatste jaren vaak vergeleken met Joop Zoetemelk. Niet alleen omdat zijn manier van koersen gelijkenis vertoonde met die van de oud-wereldkampioen, maar ook omdat in hem de opvolger van Zoetemelk als Tour-winnaar zou kunnen schuilen. Veel meer dan Steven Rooks is Breukink voorbestemd eens de Tour de France te winnen. Nu hij als een van de favorieten voor de eindzege de laatste week is ingegaan, begint hij zelfs de taal van van Zoetemelk te spreken. Met de logica van ervaren ronde-renner relativeerde hij zaterdag na zijn indrukwekkende aanval aan de zijde van LeMond zijn kansen door te stellen dat 'we' nog lang niet in Parijs zijn. 'Ik begin nu pas de waarde in te zien van wat Zoetemelk altijd zei', bekende Breukink. Een dag later werd zijn nuchterheid beloond. Tijdens de stijgende laatste kilometers in Millau, moest Breukink het antwoord op de aanvallen van Delgado en LeMond schuldig blijven. Even sloeg de vermoeidheid toe, maar met het geduld waarmee Merckx placht te reageren een demarrage van bijvoorbeeld Van Impe liet hij zich niet verleiden tot een paniekreactie. Hij bleef in zijn eigen tempo rijden en kon weer aansluiten. 'Als ik achter Delgado aanspring en ik kom weer bij, gaat hij opnieuw. Ik heb zelfs nog een tandje bijgezet en ben er rustig naar toe gereden', was zijn nuchtere commentaar.

Inzinking

Breukink gaf toe dat hij een zware dag had gehad. Misschien waren het de eerste tekenen van verval. Het zou geen verrassing zijn wanneer Breukink na zijn drie opeenvolgende klimexhibities van Alpe d'Huez (woensdag), Villard-de-Lans (donderdag) en de Croix-de-Chabouret (zaterdag) een terugslag krijgt. Mogelijk blijft zijn inzinking beperkt tot de kleine van gisteren, mogelijk strekt zij zich tot uit tot morgen als de Pyreneeen-etappe op het programma staat en kan Breukink de Tour-zege vergeten.

De loopbaan van Breukink is doorspekt met zwakke dagen op de momenten dat hij een gooi deed naar een topklassering. Op grond daarvan werd de renner vorig jaar door ploegleider Post ingeruild voor Rooks en Theunisse. Post wilde niet het niet geduld opbrengen Breukink te laten rijpen en trok in een paniekreactie het koningskoppel aan. Gisbers, daarentegen, koestert het 26-jarige talent en waakt ervoor dat Breukink zich niet over de kop jaagt. Maar ook hij zal waarschijnlijk machteloos staan wanneer zijn kopman bezwijkt onder het geweld van de ervaren Tour-renners LeMond en Delgado.

Joop Zoetemelk, chauffeur van een Franse filmploeg, heeft een geheel eigen mening over de kansen van een inzinking. 'Misschien heeft Breukink al een zwakke dag gehad. Maar heeft hij er niets van gemerkt. Dat kan op een dag zijn geweest toen er niet hard werd gereden. Dan hoef je niet diep te gaan en voel je niet dat je minder kracht hebt dan op andere dagen.'

Hangende spits

Breukink wekt de indruk enorm in kracht gegroeid te zijn. Hij straalt meer dan ooit agressie en zelfvertrouwen uit. Zijn gezicht is scherp gesneden. Hij oogt als een prachtige atleet, als een Tour-winnaar. Kort na zijn prachtige inhaalrace op Alpe d'Huez verklaarde hij doodnuchter, maar uiterst zelfverzekerd dat hij voelde dat hij de tijdrit naar Villard-de-Lans kon winnen. Breukink doet nauwelijks meer denken aan de graag opkomende back die hij in de jeugd van Dierense Boys was. De vergelijking tussen zijn voetbalverleden en zijn wielrenheden, maakte hij een paar jaar geleden zelf. Breukink is een hangende spits geworden.

De manier waarop Breukink zaterdag op de col de la Croix-de-Chabouret aan de zijde van LeMond Delgado op achterstand zette, getuigde van een enorme kracht. Daar reed niet meer de voorzichtige Breukink, die bang was zijn krachten te verspillen. Kenmerkend voor zijn sportieve geest gaf hij als een gentleman toe dat LeMond sterker was geweest. 'Als hij op kop kwam, ging het tempo omhoog.'

Hij bekende dat het moeilijk voor hem was geweest LeMonds wiel te houden, omdat het tempo van de Amerikaan door diens schokkerige pedaaltred was op basis van kracht. 'LeMond heeft het gat geslagen', gaf hij eerlijk toe. 'Door zijn demarrage konden we wegkomen. Hij reed verschrikkelijk hard. Toch denk ik niet dat ik voor hem onder hoef te doen.' De Tour is eindelijk begonnen. Het gerommel in de marge, de onnozele, louter op publiciteit gerichte solo's van renners uit ploegen die geen Tour-favorieten zijn voorbij. De serieuze strijd is ontbrand. LeMond hield woord en zette zowel zaterdag als zondag de aanval in. Er lijkt geen einde te komen aan de krachten van de 29-jarige Amerikaan. Misschien bluft hij weleens om zijn mogelijke zwakheden te camoufleren. 'Als je een zwakke dag hebt, is het de kunst daar zo min mogelijk nadeel van te ondervinden', illustreerde hij zijn mogelijke onzekerheid. In elk geval heeft hij Delgado de afgelopen dagen geen moment rust gegund. LeMond wilde vermijden dat de Spanjaard zijn krachten kon sparen voor de rit met de drie zware Pyreneeen-cols van morgen.

Gissen

Het blijft gissen naar de werkelijke kracht van Delgado. Duidelijk is dat de Spanjaard een enorme steun heeft aan Indurain. Deze Bask liet zich zaterdag evenals woensdag in de rit naar Alpe d'Huez terugzakken uit de kopgroep om zijn kopman op sleeptouw te nemen. Dank zij het werk van Indurain bleef de schade van Delgado in St. Etienne tot dertig seconden beperkt. Een betere knecht dan Miguel Indurain-Larraya (vandaag wordt hij 26) kan een kopman zich niet wensen.

Delgado zal morgen op de klim naar Luz-Ardiden misschien eerder willen toeslaan. Hij moet wel aanvallen wil hij de ruim twee minuten achterstand op Breukink goedmaken. Delgado zegt te hopen dat het de komende dagen zo heet wordt dat het asfalt smelt. 'Ik ben beter dan LeMond en Breukink bestand tegen de hitte. Daar zal ik van moeten profiteren.' Misschien worden het de dagen van de Spanjaarden. Het afgelopen weekeinde gaven Chozas en Lejarreta al een voorproefje van het komende Spaanse geweld. Chozas versloeg zaterdag Breukink in de sprint voor de etappezege. De 33-jarige Marino Lejarreta toonde gisteren in de slotfase aan dat een Tour voor een man op leeftijd goed te doen is. Voor de derde maal rijdt de Bask zowel de Ronde van Spanje, de Ronde van Italie als de Ronde van Frankrijk (in '87, '89 en dit jaar) en steeds met ereplaatsen. Na tien Vuelta's, zeven Giro's won de 'Junto' (een boomsoort) van Berriz in zijn zesde Tour voor het eerst een Tour-etappe.