In het voetspoor van V en D

We hebben een bevolking gekregen waar je alles aan moet uitleggen voor ze in beweging komt, zei Heineken-topman Van Schaik. Heineken verzuimde het eigen personeel tijdig en uitvoerig in te lichten over de reorganisatie van Heineken Nederland. De werknemers kwamen niet alleen in beweging, sterker nog, ze gingen in staking. Heineken werkt nu aan nieuwe plannen, dit keer wel in intensief overleg met vakbonden en ondernemingsraden.

De bierbrouwer doet hierin veel denken aan Vroom en Dreesmann, een ander bekend Nederlands (familie)bedrijf. Ook V en D werd getroffen door acties toen het bedrijf in 1988 reorganisatieplannen presenteerde die het niet of nauwelijks had doorgesproken met zijn personeel. Ook V en D trok de oorspronkelijke plannen goeddeels in en werkt nu in nauw overleg met de werknemersorganisaties aan nieuwe saneringen.

Het is voor Heineken te hopen dat de vergelijking hier ophoudt: de reorganisatie bij V en D heeft vertraging opgelopen en het rendementsherstel gaat langzamer dan verwacht.

Macintosh

DSM wil van zijn meerderheid in Macintosh af. Nu de plannen zijn gestrand om Macintosh via een management buyout of een openbaar bod te verzelfstandigen, rest DSM waarschijnlijk niets anders dan de aandelen Macintosh gewoon beetje bij beetje op de beurs te verkopen. Dat is even slikken.

De management buyout had DSM 46,50 gulden per aandeel opgeleverd, het openbaar bod zelfs zo'n 50 gulden per aandeel. Nu krijgt DSM voor zijn stukken niet veel meer dan de beurskoers, een koers die gisteren sloot op 39 gulden en die volgens sommige analisten in de nabije toekomst weleens terug kan zakken tot 20 a 30 gulden.

Het besluit van DSM om Macintosh te gaan beschermen tegen onvriendelijke overnemingen om zo de continuiteit (lees: de positie van het zittende management) van de onderneming te waarborgen in het geval DSM zijn meerderheid verliest, zal de koers zeker geen goed doen. Maar ja, je moet er toch wat geld voor over hebben om bevriende bestuurders in het zadel te houden.

Klene

Het wordt dringen op het strafbankje van de Amsterdamse effectenbeurs. Het lijkt wel het WK-voetbal. Woensdag verhuisde Snoepfabrikant Klene naar het niet-officiele gedeelte van de beurs omdat het bedrijf een aantal ongelofelijke missers en overtredingen had begaan. Klene bevindt zich nu op het strafbankje in gezelschap van de even kleurrijke als omstreden fondsen ICA Holding, Text Lite en Bobel.

Het zijn de smaakmakers van Beursplein 5 waarbij de vaderlandse journalistiek haar vingers aflikt. De reputatie die de beurs met deze fondsen verwerft draagt niet bij aan het imago van Amsterdam als financieel centrum. De bedrijven zijn bovendien te klein om je over op te winden. De omzet op de beurs zal er niet of nauwelijk onder lijden indien deze fondsen voorgoed worden geschorst. Hierin verschilt de beurs van het WK. Als Frank Rijkaard wegens een overtreding naar het strafbankje moet is het Nederlands elftal zwaar gedupeerd en grijpt het naast de kampioensbeker. Want voetballers op het strafbankje horen eigenlijk op het veld. Maar bij beursfondsen op het strafbankje ligt dat anders: die horen eigenlijk helemaal niet op de beurs.