Fax van Gert-Jan Theunisse kan falende Steven Rooks niet echtopbeuren; 'Ik mis je lichaamswarmte en je drop'

ALPE D'HUEZ, 12 juli Op Alpe d'Huez, waar hij twee jaar geleden nog de koning was, zat Steven Rooks gisteren in zak en as. De zwaar betaalde kopman van Panasonic arriveerde in het vakantie-oord vijf minuten na de Italiaanse winnaar Gianni Bugno. De Noordhollander kon, om met ploegleider Peter Post te spreken, al zijn mooie Tourplannen meteen in een vuilniszak stoppen. De desillusie stond dan ook af te lezen op het gezicht van Rooks, wiens hele seizoen was afgestemd op de Franse ronde. In het hotel van Panasonic heerste na de elfde etappe een soort begrafenisstemming. Heel even kon de bijna 30-jarige Rooks glimlachen, toen hem een 's ochtends aangekomen fax van Gert-Jan Theunisse werd overhandigd, die begon met de woorden: 'He ezel, ik probeer je steeds te bellen. Het is niet gelukt. Doe de groeten aan de ploeg, maar laat ze verdomme afzien. Ik mis de warmte van je lichaam en je drop.' Rooks bekende op zijn beurt deze Tour voortdurend te hebben verlangd naar Theunisse, zijn wegens dopinggebruik geschorste maat en slaapje. 'Ik lig nu met Jean-Paul van Poppel op een kamer. Een aardige jongen, maar een sprinter. Met hem zit ik toch op een andere golflengte te praten dan met Gert-Jan.'

Blessure

Met Theunisse erbij, zo liet de geknakte Rooks weten, was het allemaal vast stukken beter gelopen. Hij verwees daarbij naar de etappe van dinsdag. Rooks: 'Er waren die dag talloze demarrages, die ik persoonlijk moest counteren. Want in de bergen is er in onze groep niemand die op dat gebied assistentie kan verlenen. Dat kostte mij extra kracht. En juist deze Tour was dat hinderlijk, omdat ik nog last ondervind van een blessure.' Chef d'equipe Post merkte later verbaasd op dat hij zijn vedette deze maand niet een keer over dat probleem een letsel aan de ribben, opgelopen bij een val in de Ronde van Italie had horen klagen. Rooks echter: 'Ik kon niet maximaal ademhalen; vooral op dagen na een zware inspanning kom ik zuurstof tekort.'

Toch maakte de somber ogende binnenvetter in de eerste anderhalve week een bijzonder goede indruk. Gisteren begreep Rooks op de Glandon, de tweede van de drie Alpenreuzen, dat er voor hem geen grote rol meer was weggelegd. Hij kon niet aansluiten bij een vluchtgroep met Greg LeMond en gele-truidrager Ronan Pensec. Alpe d'Huez beklom hij eerst in gezelschap van de uitgebluste Raul Alcala, later in zijn eigen tempo. De kaars was uit voor Rooks, met Theunisse de duurst betaalde Nederlandseprofrenner. Rooks kondigde meteen aan alles in het werk te stellen zich te revancheren met een etappezege of een wereldtitel, die begin september in het land van zijn sponsor (Japan) valt te verdienen. Die belofte kon de droefenis bij Post nauwelijks wegnemen. Wederom is zijn illusie, het winnen van 's werelds grootste ronde, in rook opgegaan. En dat terwijl hij deze competitie met Rooks en Theunisse twee top-allrounders had binnengehaald.

Hand

Post op de Alpe d'Huez 'Zo is de sport nu eenmaal. Je kunt veel investeren en nog niet oogsten. Dat heb ik al meer meegemaakt.'

De geschiedenis leert inderdaad dat Post geen gelukkige hand heeft als het gaat om de samenwerking met getalenteerde ronderenners. Aan het einde van de jaren '70 stuurde hij een om een contract bedelend puisterig Amerikaans ventje, Greg LeMond genaamd, weg met de mededeling dat zijn ploeg geen opleidingsinstituut was. LeMond ging naar Cyrille Guimard en groeide in Frankrijk uit tot een wereldcoureur. Met Joop Zoetemelk, de Tour-winnaar van 1980, boekte Post een mooi succes. Sindsdien loopt het echter ernstig mis.

Allrounders gedijen blijkbaar niet bij Post. Hij contracteerde ooit Robert Millar als leider, maar wees de Schot spoedig de deur omdat hij te egoistisch was, terwijl ook Phil Anderson zijn beloften bij Panasonic niet inloste. Vier jaar geleden kreeg Post Erik Breukink op een presenteerblaadje aangeboden. Hij haalde met de jonge gentleman ongetwijfeld een talent in huis, maar sprong er verkeerd mee om. Breukink kon het door zijn baas opgelegde dubbelprogramma (Giro en Tour) niet aan en ging deze competitie aan de slag bij de geduldigere ploegleider Jan Gisbers van PDM. Het pijnlijke voor Post is dat juist zijn ex-renners Breukink en Miller deze Tour met name gisteren zo opvielen. De eerste miste de triomf in Alpe d'Huez maar net door een fout, de tweede zorgde er als een voorbeeldig trekpaard voor dat Pensec zijn gele leiderstrui behield. Intussen zag Posts miljonair Rooks de man met de hamer en keek de andere, Theunisse, thuis in Brabant naar de televisiebeelden uit Frankrijk.

    • Guido de Vries