Uit het plakboek van Snip en Snap

De achteringang van Carre: de deur staat open en er loopt een lange sliert artiesten naar binnen. Helemaal achteraan volgen twee nette, onopvallende heren van middelbare leeftijd, het wit geworden haar plat op de schedel, grijze pakken, witte overhemden met donkere das geen uitgesproken olijke types, integendeel. Maar als het beeld even later laat zien hoe de opening van de zoveelste Snip en Snap-revue er uitzag, staan die twee burgermannen opeens in stralend witte pakken in het midden. En als ze verderop in het programma hun eerste sketch spelen, slaat een uitverkochte zaal zich op de knieen van het lachen.

24,50).

Piet Muyselaar stierf twaalf jaar geleden, Willy Walden is nu 85. Nog altijd geen meeslepend verteller, een ietwat formele man op een bank in Bennekom, die in korte zinnen uitlegt waarmee hij vijftig jaar lang zijn brood heeft verdiend. Hij is wars van uiterlijk vertoon, komt liever niet meer in Carre en weigert op te treden in praatprogramma's. Voor de zesdelige serie Uit het plakboek van de revue, die vanaf vanavond wekelijks door de AVRO wordt uitgezonden, was hij echter bereid nog een keer van vroeger te vertellen.

De samenstellers, Gerrit den Braber en Beer Gertenbach, hebben hun gesprekken met Walden vooral gebruikt ter inleiding van de met zichtbare zorg gekozen archieffragmenten waaruit hun programma's grotendeels bestaan. Ze zijn thematisch gerangschikt en niet, zoals tegenwoordig vaak gebeurt, ingekort om modern en dynamisch te lijken. Walden en Muyselaar waren nu eenmaal niet dynamisch en modern, hun kracht lag in de lang uitgesponnen misverstanden die een stukje schuifdeurentoneel deden uitgroeien tot de hilarische sketches waarop elke revue-bezoeker zat te wachten. In een van de scenes onderbreekt Walden de ingestudeerde dialoog door Muyselaar erop te wijzen dat zijn pijp uit is. Het slaat zo te zien nergens op, maar het is een subtiele verwijzing naar het feit dat alle toneel nep is. Die pijp is nooit aan geweest. Wie wil weten waar Andre van Duin zijn beste effecten van heeft, kijke naar Willy Walden.

De eerste aflevering gaat vooral over de dames Snip en Snap, in 1937 ten doop gehouden in de Bonte Dinsdagavondtrein bij de AVRO (met jurken aan voor de radio!) en sindsdien een vast nummer in de revue. Komende afleveringen zijn onder meer gewijd aan Piet Muyselaar, producent Rene Sleeswijk en de gastartiesten die met hen optraden.