Ontmoeting Edberg-Becker wordt tennisklassieker

LONDEN, 9 juli Het heeft er alle schijn van dat Stefan Edberg en Boris Becker geheel in de stijl van Wimbledon in de toekomst nog vele klassieke gevechten zullen leveren op het centre court in Londen. Beide spelers kennen elkaar al sinds hun juniorentijd en hebben sindsdien een speelwijze ontwikkeld die op gras in alle finesses tot zijn recht komt, hoewel velen de vaak extreem korte balwisselingen verfoeien. Niettemin vormde de gisteren gespeelde finale, vooral doordat beiden elkaar tot een vijfsetter dreven een boeiende climax, waarin Stefan Edberg zich uiteindelijk de sterkste toonde en behalve de trofee een cheque ter waarde van 230.000 pond in ontvangst mocht nemen. De grootste vraag luidde gisteren na het zien van met name het katachtige reflex-tennis van Stefan Edberg aan het net wie zich in de nabije toekomst op gras kan mengen tussen hem en Becker. Gezien de voorbereiding van Ivan Lendl en het resultaat daarvan in de halve finale wordt het voor de gerespecteerde, maar nog altijd niet geliefde Tsjechoslowaak een bijna onmogelijke opgave zich dusdanig te transformeren dat hij de grootste bokaal uit de Wimbledon-vitrine ooit boven het hoofd mag tillen.

De 104de editie van Wimbledon toonde tegen die achtergrond wel aan dat de Joegoslaaf Goran Ivanisevic de capaciteiten en de leeftijd heeft in de toekomst een bedreiging te vormen voor Edberg en Becker. In zijn zes wedstrijden gedurende The Fortnight toonde hij zich nauwelijks geimponeerd door reputaties van gerenommeerde tegenstanders en produceerde hij maar liefst 96 aces. En hoewel de service van origine in het leven is geroepen om de game te beginnen heeft Ivanisevic de kwaliteit het spel hiermee abrupt te laten beeindigen. Pat Cash zal voorlopig op Wimbledon nog een gevaarlijke outsider blijven, hoewel de serie blessures die hij over zichzelf blijft afroepen zijn toekomst onzeker maakt.

Een niet onbelangrijk gegeven is in dit verband verder dat zowel de 24-jarige Edberg als de twee jaar jongere Becker zich in de toekomst nog verder zullen ontwikkelen. Zo omschrijft Tony Pickard zijn Zweedse pupil thans het liefst als the man behind the mask, aangezien hij weliswaar nog altijd een introverte indruk maakt, maar volgens Pickard zeker mentaal niet vergelijkbaar is met de speler die vorig jaar in de Wimbledonfinale de eer moest laten aan Boris Becker.

Leeg

Die geestelijke veerkracht bleek gisteren nadat Edberg de eerste twee sets met 6-2, 6-2 moeiteloos naar zich toetrok en Becker vertwijfeld achterliet. De Westduitser werd voortdurend overvallen door scherpe returns, uitstekend gepositioneerd netspel en verradelijke lobs. Maar het was niet alleen de kwaliteit van Edberg Becker deed afstevenen op een ontluisterende nederlaag. 'De vorige zes wedstrijden hadden meer geeist dan ik had gedacht. Al bij het opstaan voelde ik me geestelijk en lichamelijk leeg. Tegen Ivanisevic zat ik aan de limiet van mijn mogelijkheden en de weerslag daarvan was duidelijk in de beginfase van de finale zichtbaar', aldus Becker die in vervolg toch langzaam op bedrijfstemperatuur kwam.

Met zijn bekende krachttennis dreef hij via winst in de derde en vierde reeks (6-3, 6-3) het duel tot een vijfsetter, waarin de Westduitser via een servicebreak een voorsprong van 3-1 bewerkstelligde, maar dat voordeel niet wist vast te houden. 'Dat maakt Edberg juist tot een kwalitatief zeer sterke speler. Ik ken hem al sinds mijn veertiende en weet dat hij nooit opgeeft. Een moment van concentratieverlies en hij slaat onverbiddellijk toe', keek Becker terug op de slotfase waarin Edberg nog twee keer de opslag van zijn tegenstander bedwong en de partij met 6-4 besloot.

De titel was voor Edberg in elk geval een vorm van genoegdoening nadat hij begin dit jaar op de open Australische titelstrijd de finale tegen Ivan Lendl moest staken wegens een buikspierblessure. Ook Becker herstelde zich met zijn plaats in de eindstrijd van zijn vernederend verlies in de eerste ronde van Roland Garros tegen Goran Ivanisevic, hoewel zijn seizoen altijd zal worden beoordeeld op zijn Wimbledonresultaat, het toernooi dat hij in 1985 als 17-jarige voor de eerste keer won.

Inmiddels is Becker volwassener geworden en tracht hij zich in toenemende mate te onttrekken aan het grenzenloze chauvinisme in de Bondsrepubliek. 'Monsters, volslagen blind door devotie', omschreef hij eens zijn fanatieke supporters bij wedstrijden om de Davis Cup, iets wat Becker niet in dank werd afgenomen, maar hem niet verhinderde dit jaar te bedanken voor het landentoernooi. De beschermeling van zaakwaarnemer Ion Tiriac wenst louter te worden beoordeeld op zijn tennis, waarvoor hij evenals Edberg de kwaliteiten heeft de leidende positie van Ivan Lendl over te nemen. Vooral de wijze waarop hij in de eindstrijd van Wimbledon uit geslagen positie de stand in sets gelijk wist te trekken onderstreept zijn kwaliteiten als waardige topspeler voor het volgepakte centre court.

Televisierechten

De organiserend All England Club kan derhalve tevreden terugkijken op de sportieve resultaten, maar moet in de komende maanden nog een hard gevecht toestaan om de televisierechten. Het contract van vijf miljoen pond voor de afgelopen vijf jaar met de BBC is sinds gisteren afgelopen en een overheidsmaatregel voorkomt dat er voor het Verenigd Koninkrijk automatisch een nieuwe verbintenis tot stand komt met de BBC, die sinds 1937 via radio en televisie de wedstrijden verzorgt. Hierbuiten zijn de rechten tot 1993 in handen van de Westduitse filmproductiemaatschappij UFA, een dochteronderneming van Bertelsmann AG. Ingewijden schatten de waarde van een nieuw driejarig contract voor het Verenigd Koninkrijk op dertien miljoen pond. ITV heeft inmiddels aangekondigd elk nieuw bod van de BBC te overtreffen en daarmee is de kans groot dat opnieuw een Wimbledontraditie verdwijnt. Ook de teleurstellende opkomst dit jaar moet de organisatie zorgen baren. Als gevolg van de opgelegde veiligheidsrenovaties was berekend dat in vergelijking met vorig jaar het toeschouwersaantal met dertigduizend zou teruglopen. In dertien dagen tennis passeerden echter 347.979 mensen de hekken, hetgeen een vermindering van 52.309 bezoekers betekende. Chris Gorringe, belast met de dagelijkse leiding van Wimbledon: 'Via een uitgebreide campagne hebben we het publiek duidelijk gemaakt dat we in tegenstelling tot het verleden iedereen die buiten in de queue staat niet kunnen garanderen dat ze later op de dag ook daadwerkelijk naar binnen kunnen. Hoewel het in de praktijk is meegevallen, hebben velen de aankondiging kennelijk iets te letterlijk genomen.'

    • Bert Regeer