'Met de DDR erbij spelen we nog compacter en sterker'

ROME, 9 juli 'Het spijt me voor de rest van de wereld, maar West-Duitsland zal de komende jaren onverslaanbaar blijven.'

Nadat 'Die Mannschaft' in een abominabele wedstrijd (1-0) Argentinie had onttroond als wereldkampioen, was Franz Beckenbauer zowaar een tikkeltje overmoedig geworden. Een opmerking bovendien, die zijn opvolger Berti Vogts hem niet in dank zal afnemen. Voor de ogen van anderhalf miljard tv-kijkers en 73.000 toeschouwers bewezen West-Duitsland en Argentinie gisteravond het voetbal een slechte dienst. Het armzalige toernooi werd geheel in stijl afgesloten. Een finale waarin de Westduitsers hun overwicht niet in doelpunten konden uitdrukken en de door blessures afgeroomde Zuidamerikaanse ploeg zich beperkte tot verdedigend voetbal. Dat de wedstrijd werd beslist door een dubieuze strafschop was ook al symptomatisch. Net als de twee rode kaarten aan Argentijnse kant (Monzon, Dezotti) en de aanslagen op de benen van de overigens onzichtbare Maradona.

Sterker

Toch sprak Franz Beckenbauer achteraf van een geweldige prestatie, die zijn team had geleverd. 'We hebben Argentinie van de mat gespeeld', pochte hij zelfs. 'Het was jammer dat de wedstrijd beslist moest worden door een strafschop. Maar toch is Duitsland het enige land dat deze titel verdient. We hebben zeven wedstrijden goed gespeeld. We waren al lange tijd de beste van Europa (...). Nu zijn we de beste van de wereld. Als we straks met de DDR een team gaan vormen kunnen we nog compacter en sterker gaan voetballen.' In de euforie wenste Beckenbauer zijn spelers slechts de hemel in te prijzen. Dat de finale niet om aan te zien was, moest de Argentijnen worden aangerekend. 'Gezien het wedstrijdverloop hadden we met 3-0 , 4-0 moeten winnen', meende 'Der Kaiser' 'maar we hebben met geduld gespeeld en onze tegenstander negentig minuten onder druk gezet. Ik kan me geen enkele kans van Argentinie herinneren. Jammer dat dit team niet wilde voetballen en zich slechts heeft beperkt tot verdedigen. Daarom kun je niet van een grote finale spreken. Wij hadden ons ingesteld op Italie als tegenstander. Deze ploeg heeft op het WK na ons het beste voetbal gespeeld. Met Italie erbij was de eindstrijd attractiever geweest. 'Het gemis aan vier (geschorste) spelers maakte van Argentinie inderdaad een middelmatige ploeg, die een WK-finale onwaardig was. Het team van Carlos Bilardo ontbeerde met name de snelle en toch ook technisch vaardige spits Caniggia. Als gevolg van diens schorsing en door het wegvallen van de geblesseerde Burruchaga bleek Maradona, die fel op de huid werd gezeten door Guido Buchwald, een dirigent zonder orkest. De Argentijnen kregen in de eerste helft pas na 38 minuten een kansje. Een vrije trap van Maradona scheerde over de kruising.

De Duitsers hadden tot dat moment het spel naar hun hand gezet, maar met het overwicht weinig gedaan. In de tweede helft kregen Littbarski, Berthold en Voller wat kansen. De pressie op het doel van Goycoechea miste elke vorm van raffinement. Rond de zestigste minuut kwam Augenthaler alleen voor Goycoechea. Zijn onbeholpen motoriek gaf Serrizuela echter de gelegenheid om de bal van de lijn te trappen.

Noppen

De wedstrijd leek op een verlenging af te stevenen toen Voller zich kort voor het einde maar weer eens liet vallen. Nu over het uitgestoken been van Sensini. De Mexicaanse arbiter Mendez, die het spel steeds van nabij volgde, maar dit maal tegen de ruggen van de spelers aankeek, wees onverbiddelijk naar de stip. Andreas Brehme moest de strafschop nemen, omdat Lothar Mathaus tijdens de wedstrijd een nieuwe rechterschoen moest aantrekken nadat een van de noppen van de hem zo vertrouwde, vier jaar gedragen schoen was afgebroken. Daardoor voelde hij zich niet zeker en mocht Brehme van elf meter uithalen. Hij schoot zijn ploeg hard en zuiver naar het wereldgoud.

Voor de Argentijnen restte er te weinig tijd om nog iets recht te zetten. Ze speelden bovendien met tien man omdat invaller Monzon van het veld was gezonden nadat hij Klinsmann met een uitgestoken been had getorpedeerd. In de chaotische slotfase moest Dezotti ook naar de kleedkamer omdat hij Kohler in het gezicht had geraakt.

Diego Maradona pinkte bij de prijsuitreiking een traantje weg. Zijn misschien wel laatste WK was dramatisch verlopen. Geen moment had hij orde kunnen scheppen in de rommelige Argentijnse ploeg. Het Italiaanse publiek floot hem bij elke actie uit. Coach Carlos Bilardo toonde zich een goed verliezer. Beckenbauer kreeg een kus op de wang en de complimenten. 'We hebben gegokt op een doelpunt in de tweede helft', vertrouwde Bilardo zijn gehoor toe. 'Als er vier, vijf spelers van je basisteam wegvallen is dat fnuikend. Argentinie heeft wel goede voetballers, maar in de breedte wordt het minder. We hebben desondanks aangetoond dat we nog steeds tot de top van de wereld behoren. Het was voor ons al een prestatie om in de finale te komen. Er staat een jong team dat nog perspectief heeft. Het is alleen jammer dat veel van onze topspelers in Europa voetballen. Dat maakt het werk van een bondscoach in Argentinie erg moeilijk.' Franz Beckenbauer heeft geen zorgen meer voor de toekomst. Hij neemt afscheid op het hoogst denkbare niveau. De geruchten dat hij coach wordt van een nieuw op te bouwen team van de Verenigde Staten verwijst hij voorlopig naar het land der fabelen. 'De wereldtitel betekent voor mij nu net zoveel als in '74 toen ik nog speler was. Ik kijk uit naar het volgende WK in Amerika. Ik zal erbij zijn, maar niet als coach. Ik heb nog nooit contact gehad met de Amerikaanse bond. Als ze iets van me willen, mijn telefoonnummer is bekend.'