Oeververbindingen; Zeelandbrug, ZEELAND

De grote watersnoodramp van 1953 leidde tot de uitvoering van de Deltawerken, die de Zeeuwen voorgoed tegen de grillige Noordzee moeten beschermen. De vele dammen en wegen die daarbij zijn aangelegd hebben de Zeeuwse eilanden tegelijkertijd uit hun isolement verlost. Wat zou blijven ontbreken was een doorgaande wegverbinding met Rotterdam. De meeste wegen waren er wel, de ontbrekende schakel was een vaste oeververbinding tussen Schouwen-Duiveland en Noord-Beveland. Hierin werd op initiatief van de provincie Zeeland voorzien met de bouw van de Zeelandbrug tussen de beide voormalige eilanden.

In 1963 werd met de bouw begonnen, die december 1965 voltooid werd. Voor een bedrag van fl. 77 miljoen was de rijafstand Middelburg-Rotterdam ingekort van 142 tot 90 kilometer. Om deze investering te dekken, maakte de provincie er een tolbrug van.

De Zeelandbrug is in alle opzichten een kunstwerk, grotendeels opgebouwd uit geprefabriceerde betonnen elementen die werden vervaardigd nabij de oude veerhaven van Kats. Hierdoor konden de werkzaamheden in het water van de Oosterschelde worden beperkt en kon de bouwtijd worden bekort.

Elke brugpijler bestaat uit 3 putten van voorgespannen beton, die minstens 18 meter in de bodem werden vastgeklemd. Deze putten werden bovenaan verenigd door een caisson, waarop de pijler verder werd gebouwd. De brug heeft een totale lengte van 5022 meter en bestaat uit 48 overspanningen van 95 meter, 2 overspanningen van 73,5 meter, een dubbele basculebrug met een vrije doorvaart van 40 meter en 2 aanbruggen. Het brugdek is bijna 11 meter breed, verdeeld over een autoweg en een fietspad.

Niet alleen technisch, ook landschappelijk is de Zeelandbrug onovertroffen: maat en schaal, materiaalgebruik en vormgeving zijn in harmonie met het weidse water dat wordt overbrugd. Bovendien werd de brug niet gebouwd door de professionele bruggenbouwers van Rijkswaterstaat, maar in opdracht van een provincie die zoiets nog nooit bij de hand had gehad.

Een ketting is echter zo sterk als de zwakste schakel. De rijafstand Zeeland-Randstad mag dan sterk verkort zijn, door het snel groeiende verkeer is de bereikte verkorting van de reistijd in de spitsuren al weer grotendeels verdwenen. Dit ligt echter aan de te smalle autoweg en niet aan de Zeelandbrug, die als een jong technisch monument nog onbepaalde tijd mee moet kunnen.foto Freddy Rikken