Lendl blijkt in halve finale over hoogtepunt heen

LONDEN, 7 juli Het leven van Ivan Lendl staat in dienst van een systeem. Elke dag, elk uur heeft een bestemming en mag niet verloren gaan. De Tsjechoslowaak is aan de internationale tennistop gekomen via het besef dat hij harder moet werken dan anderen en derhalve benut hij elk moment om via een foutenanalyse de perfectie te blijven benaderen. Het enige dat Lendl in de afgelopen twaalf jaar als professional niet heeft weten te elimineren is de menselijke factor. Teleurgesteld keek hij dan ook gistermiddag de wereld in na de nederlaag in de halve finales van Wimbledon tegen Stefan Edberg, die morgen in de eindstrijd aantreedt tegen Boris Becker.

De inspanningen die de 30-jarige Ivan Lendl moet plegen benaderen het niveau van de zelfkastijding. Hij kan zich de afgelopen tien jaar geen twee aaneengesloten weken herinneren dat hij het tennis heeft losgelaten. Thuis in Greenwich (Connecticut) is hij dagelijks te vinden op de trainingsbaan, in het krachthonk dan wel op de massagetafel. Om geen tijd te verliezen laat hij zich per helikopter vervoeren, de dagelijke maaltijden worden computertechnisch ingedeeld, de samenstelling van zijn bloed wordt met grote regelmaat gecontroleerd en behalve de aanwijzingen van coach Tony Roche laat hij zich begeleiden door de psycholoog Castori die hem concentratietechnieken bijbracht en voor enkele motorische ongemakken naar aerobics stuurde.

De verslaving in zijn streven naar perfectie dreef Lendl dit jaar naar vier maanden grastraining om toch eens in zijn loopbaan beslag te leggen op de Wimbledontitel, maar gistermiddag maakte Stefan Edberg in een meer dan voortreffelijke stijl een resoluut einde aan de obsessie van Lendl. Wat was er fout gegaan in de voorbereiding? 'Ik had misschien langer in Australie moeten blijven voor de grastraining, maar mijn vrouw kreeg thuis een kind en dus moest ik wel terug naar Amerika', aldus Lendl die daarmee aangaf dat de geboorte van zijn dochter duidelijk niet was opgenomen in zijn Wimbledon-computerschema een syntax error.

Driften

De meest dramatische misrekening was echter dat Lendl vooraf aan Wimbledon in het gewonnen grastoernooi op Queens reeds zijn hoogtepunt bereikte, terwijl het lichaam de driften van de geest op de open Engelse titelstrijd niet meer kon volgen. Bij de eerste echte confrontatie met een topspeler bleek Lendl niet meer bij machte de juiste services of volleys te slaan, terwijl hij aan het net weer onwennig op de benen stond. Edberg etaleerde daarentegen een glanzende stijl die herinnerde aan de finale van 1988 waarin hij zich op superieure wijze ontdeed van Boris Becker.

Lendl kreeg in de halve eindstrijd welgeteld een kans de service van Edberg te breken (4-3 tweede set en 30-40 op de opslag van Edberg), maar die mogelijkheid wist hij niet te benutten. Zaagsel strooien over het racket-handvat alsmede driftig plukken aan de wenkbrauwen een middel om zich te concentreren mochten niet baten. Met 6-1, 7-6 (7-2), 6-3 trok de Zweed de finaleplaats onverbiddelijk naar zich toe.

Uit angst voor negatieve invloeden is Lendl gewend nederlagen snel de rug toe te keren. Derhalve wenste hij er gisteren niet al te lang bij stil te staan. 'Het is inderdaad niet bemoedigend. Ik was steeds een halve stap te langzaam en kreeg daarom geen greep op zijn service. Maar het verlies vorig jaar tegen Becker was teleurstellender. Toen had ik kansen, Edberg heeft me nu niets gegeven, terwijl ik zelf ook niets wist te creeren.' De ontwikkelingen zijn voor Lendl vooralsnog geen aanleiding voor 1991 het anders te doen op weg naar Wimbledon. 'Er bestond altijd een kans dat ik zou verliezen. Ik overweeg het volgend jaar weer op deze wijze te doen. Het is het waard, aangezien ik nog nooit zo goed op gras heb gespeeld. Mijn kans is nog niet voorbij. Ik heb nog een paar jaar te gaan.'

Becker

Edberg beseft dat hij morgen een kans heeft tegen Becker. 'Er zijn geen limieten in het tennis, maar zoals ik tegen Lendl speelde kan het bijna niet beter.'

De sterke reflexen aan het net zullen ook een probleem vormen voor Boris Becker, die gisteren de eerst set met 6-4 aan de opnieuw sterk opererende Goran Ivanisevic moest laten. In de tweede reeks brak de Joegoslaaf naar 6-5 en mocht serveren voor de set, maar Becker wist een tiebreak te forceren die hij met 7-4 naar zich toetrok. De Westduitser won het vervolg met 6-0, 7-6 (7-5) en plaatste zich voor zijn vijfde Wimbledonfinale.