Carlos Bilardo: 'Niemand kan mij verrassen'

ROME, 7 juli 'Voor de tweede keer de wereldcup winnen, een droom zou werkelijkheid worden.'

Carlos Bilardo, coach van het Argentijnse voetbalelftal, is geobsedeerd door de kans dat hij, door zondag West-Duitsland te verslaan, de tweede trainer kan worden die twee keer een wereldbeker naar huis brengt. Alleen de Italiaan Vittorio Pozzo ging hem voor, in 1934 en 1938. Bilardo proefde vier jaar geleden het succes toen Argentinie in Mexico met 3-2 van West-Duitsland won. De wedstrijd van zondag is zijn laatste als trainer van het nationale elftal. Winnen of niet winnen, het staat voor hem vast dat hij niet op zijn besluit terugkomt.

Mensen die hem goed kennen, betwijfelen of hij standvastig zal blijken. Er zijn maar weinig mensen zo bezeten van voetbal als Bilardo. Argentinie's middenvelder Giusti vertelt met graagte het verhaal dat Bilardo in Italie een pizza gebruikte om er zijn strategische plannen voor de volgende wedstrijd op uit te zetten, compleet met tandenstokers als doelpalen en olijven als spelers.

Het verhaal gaat ook dat Bilardo in 1986, terwijl zijn spelers nog in extase verkeerden over de zege op West-Duitsland, standjes begon uit te delen omdat zijn aanwijzingen voor het nemen van hoekschoppen in de wind waren geslagen.

Bilardo wenst niet te horen dat hij puur defensief is ingesteld. 'Ik val met drie man aan en stuur de backs naar voren, maar mijn eerste zorg is te voorkomen dat er gaten in de defensie vallen. Als ik vier Diego Maradona's had, zou ik me kunnen veroorloven op volle kracht in de aanval te gaan.' Bij zijn voorbereidingen op de krachtmeting met West-Duitsland laat Bilardo zich niet alleen door taktische overwegingen leiden. Zijn bijgeloof is goed voor menig sterk verhaal. Maar het klopt in elk geval dat hij voortdurend op het veld verschijnt met mosterdkleurige schoenen. Ze passen niet bij de rest van zijn outfit, maar hij droeg ze ook toen Argentinie in de eerste ronde de Sovjet-Unie versloeg. 'Ik trek ze pas na de finale uit'.

Zijn spelers heeft hij opgedragen in de bus op dezelfde plek te gaan zitten als voor de wedstrijd tegen de Russen.

Voor Bilardo zijn tegenstanders nimmer een geheim. Hij kent alle belangrijke teams, weet wie de sleutelspelers zijn en waar de taktische zwakten zitten. En mocht zijn geheugen hem in de steek vallen, dan kan hij terugvallen op zijn video-bibliotheek vol internationale wedstrijden, overal ter wereld opgenomen. 'Ze moeten van goeden huize komen om me te verrassen, ik weet hoe iedereen speelt', is een van zijn recente uitspraken over zijn voetbalkennis.

Ook al heeft hij besloten het directe contact met de voetballerij vaarwel te zeggen, Bilardo is voorzichtig over zijn toekomst. 'Ik weet het niet, misschien ga ik iets doen dat verband houdt met voetbal. Misschien de journalistiek.' Carlos Bilardo