BIJNA ONZICHTBAAR

De B-2 Stealth Bomber van Northrop is de eerste bommenwerper die door radar bijna niet gezien kan worden. Dat is zeker een technologisch hoogstandje en een doorbraak in de wapenwedloop tussen de VS en de Sovjet-Unie - als die wedloop er nog zou zijn.

Nu de Koude Oorlog opeens geen alibi meer is voor bodemloze 'black budgets' zouden de makers en de Amerikaanse luchtmacht het liefste zien dat de Stealth (= steels, stiekem) ook op de grond helemaal onzichtbaar was gebleven. Het Congres heeft de omstreden B-2 echter in het vizier als ideale schietschijf voor het omlaag brengen van de te hoge defensie-uitgaven. De luchtmacht wringt zich ondertussen in alle bochten om aan te tonen dat de geldverslindende Stealth Bomber onmisbaar is en blijft voor Amerika's nationale veiligheid, zelfs nu de vijand de vijand niet meer is.

Grootste probleem daarbij is kritische congresleden een doel aan te geven voor de bommenwerper die ongeveer zijn gewicht in goud kost. Eerst was de ratio voor de B-2 dat de machine Moskou zou dwingen zoveel geld te besteden aan het verbeteren van de luchtverdediging, dat de hoge defensielasten de Sovjet-Unie economisch op de knieen zou brengen. Nu dat laatste ook zonder de B-2 al gebeurd is en Moskou er bovendien niet over peinst de luchtverdediging voor een paar Stealth-bommenwerpers (de produktiereeks is al bijna gehalveerd tot 75 machines) overhoop te halen, is dit financiele argument wat minder valide.

Een tweede argument was dat de 'onzichtbare' B-2 ongezien door de (bestaande) Sovjet-luchtverdediging moet vliegen om na een kernaanval (...) mobiele Russische intercontinentale raketten als de SS-25 en SS-24 op te sporen en uit te schakelen. Die projectielen zouden door hun beweeglijkheid een moeilijk doelwit zijn voor de 'gewone' Amerikaanse kernraketten.

Met het Start-akkoord om de hoek en de bodem van de Pentagon-schatkist in zicht hanteert de USAF nog een derde drukmiddel. De luchtmacht propageert de B-2 nu ook als het ideale niet-nucleaire middel om onverwachte militaire brandhaarden in de wereld te blussen.

De Stealth-machine zou boven de meeste landen vrijwel onkwetsbaar zijn en het vernietigingswerk effectiever kunnen doen dan een hele vloot conventionele bommenwerpers. Tegenstanders in Washington zeggen echter dat de B-2 met een stuksprijs van ruim een miljard gulden wel wat erg duur is voor het opknappen van 'eenvoudige' oorlogsklusjes.

In 'Stealth Bomber' staan geen opzienbarende onthullingen, noch over de Northrop-bommenwerper, noch over andere geheime Amerikaanse projecten. Bill Sweetman is ook niet geniaal, zoals bestseller-auteur Tom Clancy op de cover opzichtig adverteert, maar gewoon een luchtvaartjournalist die zijn huiswerk goed gedaan heeft. Stealth Bomber verklaart in een historische context de technologische en strategische ontwikkeling van het fenomeen stealth, een ontwikkeling die verder teruggaat in de geschiedenis dan de actualiteit van het begrip stealth zou vermoeden.

Nog voor het eind van de Tweede Wereldoorlog, het eerste conflict waarin op grote schaal het gebruik van radardetectiemiddelen werd ingevoerd, bouwde een Sonderkommando van Hitlers Luftwaffe al een vliegende vleugel, de Horton HoIX V2, met een radarabsorberend houten oppervlak en straalmotoren die in de romp verwerkt waren. Precies de basistechnieken die veertig jaar later in het diepste geheim zouden worden toegepast om een vliegtuig voor radar minder zichtbaar te maken!

Het Duitse vliegtuig, feitelijk de eerste 'Stealth Bomber', werd na de oorlog naar Amerika vervoerd, inclusief de plannen voor een grotere vliegende vleugel als intercontinentale bommenwerper a la B-2!. De grote waarde van de buit ging echter aan de Amerikanen voorbij. De bijzondere Luftwaffe-machine werd in een stoffige hoek van een museum gezet en daar vergeten. De Amerikaanse legerleiding had destijds meer belangstelling voor de Duitse raketontwerpers en hun Vergeltungswaffen dan voor innovatieve Duitse vliegtuigconstructeurs!