Zwembaden! Lambada!

De belangrijkste bijdrage aan Mickey Rourkes reputatie als sexy superster leverde de film 9 1/2 Weeks (1986). Daarin bracht een fluisterende Rourke Kim Basinger in extase door vooral de suggestie van ongebruikelijke lichamelijke ervaringen, waaronder een honingmassage en een blinddoektest van weke etenswaren. De schrijver van die film, Zalman King, regisseerde Rourke in Wild Orchid, geafficheerd als een vervolg op 9 1/2 Weeks, maar dan romantischer. Het Italiaanse en Duitse publiek voelde zich er getuige de recettecijfers al zeer door aangesproken.

De opwinding wordt in Wild Orchid met aanzienlijk directer middelen bewerkstelligd dan in het origineel. De feitelijke hoofdpersoon is een jonge advocate van het Amerikaanse platteland, gespeeld door topmodel Carre Otis, die wel vier talen spreekt en alles van internationaal recht af weet, maar nog niets van de snode wereld. De dag na haar sollicitatie bij een Newyorkse firma wordt ze in gezelschap van mentrix Jacqueline Bisset naar Brazilie gezonden om een ingewikkelde onroerend goed-transactie met Chinese investeerders tot een goed einde te brengen. Eenmaal in Rio doet ze snel haar bril af en wordt geobsedeerd door de erotisch stimulerende omgeving (zwembaden! lambada! potente negers!). Bisset moet dezelfde avond nog door naar Buenos Aires, maar doet haar afspraak met Rourke spontaan over aan het collegaatje, dat ook haar avondjurk mag lenen.

Omringd door lijfwachten (die verderop in de film niet meer nodig blijken) begint hij meteen weer te fluisteren en uit te leggen wat er zoal in de grotemensenwereld aan spanning en sensatie te koop is. Assepoester sputtert nog wat tegen, maar na een ritje op de Harley Davidson prikkelt hij haar lust met de aanblik van een op de achterbank van zijn limousine copulerend Duits echtpaar. Rourke weet haar zo gek te krijgen dat ze tegen betaling met een andere buitenlander naar de kamer gaat en dat wordt des te gezelliger in de wetenschap dat de part-time souteneur onder het balkon meeluistert.

Pas nadat Rourke haar heeft verteld over zijn moeilijke jeugd, wil ze ook zonder tussenpersoon het bed met hem delen. De roddel dat er in die scene niet gesimuleerd werd klinkt aannemelijk, gezien de uit alle hoeken overtuigend gefotografeerde verstrengeling. Het kwam Wild Orchid in Amerika te staan op een doorgaans aan porno voorbehouden keuringskwalificatie.

De vergelijking met edelporno a la Emmanuelle is in meerdere opzichten aan de orde. De entourage van de verhouding tussen Rourke en Otis moet vooral fotogeniek zijn en de overtuigingskracht van het scenario valt in het niet bij de authenticiteit van die ene cruciale scene. De cliche's en ongerijmdheden die het voorspel ontsieren doen in een echte pornofilm ook weinig ter zake. Het voornaamste verschil met wat vroeger in de bocht van de Nieuwendijk vertoond werd is dat het wat langer duurt voor het zover is. Maar in ruil voor dat geduld wordt de kijker wel de mogelijkheid geboden om net te doen alsof hij om heel andere redenen naar de film ging. Vooral voor vrouwen kan dat een uitkomst zijn; bovendien is Rourke het sekssymbool van Wild Orchid, 'slow starter' Carre Otis het identificatiepunt.