Tante +

Verzelfstandig een Nederlandse overheidsdienst en zelfs een kosmopolitisch bedrijf als de PTT wordt op slag een kruidenier. Zo is het prominente Hoofdpostkantoor in Amsterdam met een eenmalig boekwinstje verkocht aan een Zweedse projectontwikkelaar. Hij gaat er winkels vestigen, alsof ook maar iemand zit te wachten op nog een paar winkels in de binnenstad. Het sprookjeskasteel met de vele torens, een eeuw geleden achter het Paleis op de Dam gebouwd voor de inmiddels overleden Tante Pos, is zijn ware functie kwijt.

Voor de PTT is een ander gebouw gevonden, het oude kantoor van de Amsterdamse Gemeentegiro op de hoek van Singel en Raadhuisstraat. Het is niet ver weg, maar toch niet meer zo centraal gelegen en gemakkelijk vindbaar als de oude neo-gotische burcht. Na een verbouwing is het nieuwe postkantoor nu geopend. Drie giromaten in de gevel is zeker een verbetering. En het wit marmeren trapje heeft allure. Boven komt men door een automatische openende deur terecht in een hal. Links en rechts zijn er, achter weer andere automatische deuren, ruimten met balies.

Het is niet duidelijk waar men moet zijn, voor een postzegel of een pakje. Dan maar rechts door de automatische deur. De niet al te grote ruimte staat propvol stangen, buizen, banken, pilaren, balies en rekken met kaarten en kranten. Ook zijn er heel veel mensen, die het zicht daarop wegnemen.

Wel is er in deze chaos een wegwijzer waarop men na enige studie kan lezen dat men voor een zegeltje juist in de andere lokettenhal moet zijn. Ook daar blijkt het, na twee automatische deuren, nogal klein en benauwd.

De P van PTT staat dus nu voor provinciaals. Maar ook een provinciaal in Amsterdam kent nog schaamte. In een huis-aan-huis bezorgd juichend boekje over 'het nieuwe postkantoor' staat nergens te lezen dat daarvoor het echte Hoofdpostkantoor is opgeheven. Het wordt gewoon verzwegen, alsof opheffen ook niet kon.