Sergio Goycoechea dompelt Italie in diepe rouw

NAPELS, 4 juli Diego Maradona was weer de briljante regisseur op het middenveld, het loopwonder Claudio Caniggia sloopte het granieten verdedigingsblok Ferri-Bergomi, maar de Argentijnse doelman Sergio Goycoechea dompelde het Italiaanse volk pas echt in diepe rouw door na de verlenging twee strafschoppen te stoppen. De Zuidamerikanen zorgden daarmee voor een stunt van de eerste orde. Niet Italie, maar Argentinie staat zondag in de finale tegen de winnaar van West-Duitsland-Engeland. Het zorgvuldig opgestelde scenario, dat het thuisland via een simpel speelschema alle mogelijkheden bood de eindstrijd te bereiken, ten spijt.

In de apotheose van de voetbalthriller vertolkte Goycoechea een hoofdrol. Tegen Joegoslavie, in de kwartfinale, stopte hij ook al twee strafschoppen. Daarna zei hij tegen zijn ploeggenoten: 'Let op, de volgende keer pak ik er weer twee.'

Goycoechea kwam eigenlijk door een toeval onder de lat bij Argentinie. In het duel met de Sovjet-Unie brak de eerste doelman Pumpido een been. Voor zijn WK-debuut tegen Roemenie was hij op van de zenuwen. Maradona bespeurde een nerveus gedrag bij Goycoechea en spoorde vervolgens al zijn ploeggenoten aan de doelman moed in te praten. Nog steeds maakt Goycoechea in de wedstrijd bij vlagen een onzekere indruk. Maar wanneer het op strafschoppen aankomt, en het echt om verlies of winst gaat, duikt hij als een tijger naar de hoek. Gisteren kregen Donadoni en Serena te maken met de reflexen van Goycoechea. Hun toch niet slecht genomen strafschoppen werden door de Argentijn uit de linkerhoek geplukt.

Goycoechea werd met een beperkte staat van dienst vrij verrassend gekozen voor de WK-selectie van Argentinie. Hij staat bij Millonarios in Colombia onder contract en daar werd de competitie eind vorig jaar stilgelegd na de moord op een scheidsrechter. De Argentijnse bondscoach Carlos Bilardo gaf de doelman, ondanks een gebrek aan wedstrijdritme, een kans. Goycoechea: 'Na 1986 heb ik veel met Bilardo gewerkt. Onder meer in wedstrijden voor de Zuidamerikaanse beker. Het was voor mij ook een verrassing dat hij me er toch nog bij haalde na de gebeurtenissen in Colombia. Ik ben niet gespecialiseerd in het stoppen van strafschoppen, ofschoon ik er voor dit WK wel veel op heb getraind. Dat ik er nu al vier heb gestopt is echt een kwestie van geluk. Vanavond heeft Maradona me aan wat informatie geholpen. Van Baggio is bijvoorbeeld bekend dat hij gewoon hard schiet, anderen kiezen een hoek. Het blijft een loterij.'

Blessures

De Italiaanse bondscoach Azeglio Vicini wees er ook op dat het zijn team in deze wedstrijd aan geluk had ontbroken. Bovendien klaagde hij over het feit dat de specialisten Schillaci en Ferri door blessures niet beschikbaar waren voor een elfmetertrap. Maar voordat de Italiaanse droom aan flarden ging had de squadra azzurri in 120 minuten niet kunnen overtuigen. De torenhoge favorieten voor de wereldtitel openden nog wel de score. Na een fraaie actie van Giuseppe Giannini schoot Gianluca Vialli, die verrassend de voorkeur had gekregen boven Baggio, op doel. In de rebound tekende, wie anders, Schillaci 1-0 aan.

In de tweede helft wonnen de Argentijnen de slag op het middenveld. Mede uiteraard dankzij de inbreng van Diego Maradona die als een veldheer het spel dirigeerde. In de 67ste minuut verraste Caniggia met een achterwaartse kopbal de Italiaanse doelman Walter Zenga. Het was de eerste tegentreffer voor de Italianen op dit WK. Toen pas zag Vicini zijn fouten in. Hij wisselde de zwakke Vialli voor Serena. Schillaci had de hele wedstrijd weinig ondersteuning gekregen en was aan het einde van zijn latijn. De tweede nieuwe impuls, Baggio voor Giannini, kon daar weinig aan veranderen.

Plaagstootjes

In de verlenging grepen de Argentijnen regelmatig hardhandig in om de Italiaanse plaagstootjes in de kiem te smoren. Giusti moest van het veld omdat hij volgens grensrechter Peter Mikkelsen Baggio opzettelijk in het gezicht had geraakt. Hij zal dus de finale niet kunnen spelen, maar dat geldt ook voor Batista, Olarticoechea en Caniggia die tegen hun tweede gele kaart opliepen. Met name voor aanvaller Caniggia was dat vrij dramatisch. Hij werd door arbiter Vautrot bekeurd voor een handsbal. Een zware sanctie met een nog zwaardere consequentie als dat wordt vergeleken met alle aanslagen op de enkels die sommige Italianen ongestraft mochten uitvoeren. Bilardo, die voor de confrontatie met de Italianen al een recordaantal van twintig spelers had ingezet, zal zondag in Rome ternauwernood vijf reserves op de bank kunnen zetten. Monzon, Troglio, Dezotti (spits) en Sensini zijn door alle schorsingen vrijwel zeker van een basisplaats.

Maar Diego Maradona zal wel van de partij zijn en de held van AS Napoli, die ondanks zijn smeekbede regelmatig door zijn eigen publiek werd uitgefloten, blijkt nog steeds op dit niveau wedstrijden te kunnen beslissen. Maradona simuleerde gisteravond wat ambivalente gevoelens. 'Ik ben zeer gelukkig met het bereiken van de finale, maar ik voel me toch ook triest. Ik heb namelijk twee vrienden verslagen, te weten mijn ploeggenoten bij Napoli Carnavale en De Napoli. Het Argentijnse volk heeft dit succes verdiend. Ik droom nu van een finale tegen Engeland', aldus de 29-jarige balgoochelaar.

Voor de Italianen rest de komende dagen slechts droefenis. Weinigen zullen er rekening mee hebben gehouden dat de blauwhemden niet in de finale zouden komen. Na de fatale strafschoppenserie bleven sommige supporters nog minuten lang huilend op de tribune achter. Met een brok in de keel probeerde bondscoach Vicini, wiens levenswerk met de haven in zicht was vernietigd, zich later groot te houden. 'Het team was vermoeid geraakt. Wij hebben zes wedstrijden steeds ons eigen publiek moeten bevredigen met aanvallend voetbal. Dat kostte veel kracht en concentratie. Toen het in de voorronde al niet meer nodig was moesten we Tsjechoslowakije ook nog eens verslaan. Met elf punten uit zes wedstrijden hebben we het goed gedaan. De stress van het thuis spelen is ons echter fataal geworden. De arbitrage was niet vaak op onze hand. Het publiek natuurlijk wel. Maar ik had vanavond toch liever in Rome gespeeld.'

    • Erik Oudshoorn