Robson blijft cynisch tegen niets ontziende Engelseboulevardpers

ASTI, 4 juli Bobby Robson, de 57-jarige manager van het Engelse elftal, staat door het bereiken van de halve finales van zijn team bij het WK op de drempel van zijn grootste succes als bondscoach. Het heeft echter niet zijn cynisme kunnen wegnemen tegenover de niets ontziende boulevardpers in Engeland. Robson verweet al voor dit WK mensen als sir Alf Ramsey en Jimmy Greaves een gebrek aan collegialiteit en solidariteit wegens hun in de bladen geuite kritiek op de manier waarop Robson Engeland laat voetballen.

Op de persconferentie in Asti, dat lijkt uitgestorven sinds de Brazilianen er verdwenen zijn, aan de vooravond van de wedstrijd tegen de Westduitsers zit Robson er gekweld bij en geeft hij de indruk iedere vraag als een persoonlijke belediging op te vatten. Uit lijfsbehoud leest hij zo weinig mogelijk kranten. Verslaggevers van The Sun en The Daily Mirror bladen die kort voor het WK nog een buitenechtelijke relatie van de nieuwe PSV-coach oprakelden nemen niet eens de moeite een vraag te stellen, want Robson beantwoordt ze toch niet. Maar ook een man uit Equador krijgt er van langs als hij wil weten: 'Hoopt u van de Duitsers te winnen?' 'Wat moet ik antwoorden denkt u, dat ik hoop te verliezen?', pareert de geplaagde coach de vraag. Maar de onverwachte wending doet een gedeelte van de Engelse pers zichtbaar goed. Ook de vraag of het duel tussen de Westduitsers en de Engelsen moet worden gezien als een krachtmeting tussen David en Goliath wordt niet per definitie te onbenullig geacht om er nog woorden over vuil te maken.

Robson echter: 'Daar zou ik wel een antwoord op willen geven maar dan krijg je weer de gekste koppen in de kranten die de hele wereld over gaan.' Uiteindelijk gaat het gesprek nog enigszins over voetbal en onderstreept Robson de zorgen die hem voor het duel met de Duitsers parten spelen. Hij mist aanvoerder Bryan Robson, die in Engeland inmiddels aan zijn voet is geopereerd; het meespelen van Barnes, Des Walker en Hodge tegen de Duitsers is onzeker. Robson: 'Dat is geen prettig vooruitzicht tegen een tegenstander die op wereldtoernooien de beste prestatielijst uit de geschiedenis heeft en ook hier heeft aangetoond over een van de sterkste elftallen te beschikken. Matthaus is een voetballer zoals je zelden ziet, het Duitse middenveld is fantastisch, het vermogen van het elftal om het initiatief in een wedstrijd naar zich toe te trekken opmerkelijk. Een duo als Voller-Klinsmann loopt maar bij weinig elftallen rond. Ik vind de Duitsers op detailpunten zeker sterker dan bijvoorbeeld Italie.' Doelman Peter Shilton begint vanavond in Turijn aan zijn 123ste interland. Zijn carriere in het Engelse elftal begon vlak na het WK in 1970 in Mexico. Wanneer Engeland wereldkampioen zou worden dan is Shilton na Dino Zoff van Italie de tweede keeper die op 40-jarige leeftijd die hoogste eer te beurt valt. Tegen alle stromingen in de voornaamste kritiek op Robson is dat hij de Engelse speelwijze te veel geweld aandoet door het elftal op het WK af te laten stappen van het kick-and-rush pressievoetbal heeft Robson Shilton altijd de hand boven het hoofd gehouden.

'Shilton is de beste', meent Robson. 'Hij is compleet en streeft naar perfectie. De ouderdom lijkt geen vat op hem te hebben.' Shilton zelf, nog uitstekend geconserveerd voor zijn leeftijd, geeft zijn coach uiteraard gelijk. 'Het is niet vreemd dat keepers vaak tot op hoge leeftijd doorgaan. Aan het leerproces komt eigenlijk nooit een eind. Zeker niet op zo'n hoogtepunt als het WK.' Robson is blij dat de favorietenrol bij de Duitsers ligt, want zijn spelers hebben de aanmoedigingen van de toeschouwers voor de acties van Kameroen bepaald als deprimerend ervaren. Robson: 'Het belangrijkste is dat wij daar niet meer aan onderdoor gaan. We hebben tegenwoordig de kracht om terug te komen. Het was in de slotfase tegen Kameroen zeer eenvoudig geweest de zege te consolideren en op safe te spelen. Maar Kameroen kon niet meer, terwijl wij nog de beste kans op 4-2 kregen. Dat is het verschil met twee jaar geleden op het EK. De ervaring. Dat zie je ook aan een speler als Waddle die bij Olympique Marseille is uitgegroeid tot een voetballer die nog maar door weinig zaken uit zijn ritme is te halen. Maar zo'n WK altijd iets bijzonders. Alleen al de belangstelling van de media werkt enorm door. Volgens mij is dat de snelst groeiende industrie ter wereld.'