Timmer moet nog beginnen

IS JAN TIMMER inderdaad de gevreesde slager die hardhandig de zo hoognodige koerswijziging bij Philips doorvoert? Het leek erop toen de nieuwe Philips-president gisteren zijn eerste reorganisatieplannen aankondigde. Sanering zal dit jaar naar wordt verwacht leiden tot een verlies van twee miljard gulden en 10.000 banen. Op het eerste gezicht schokkende cijfers voor een concern waar miljoenen werknemers in bijna honderd jaar 'van de wieg tot het graf' hun loopbaan hebben gesleten. Maar bij nader inzien is de schok niet meer dan een stootje en het is maar de vraag of de ingreep voldoende zal zijn om de logge reus werkelijk op een andere koers te krijgen. De afgelopen tien jaar verdwenen al 70.000 banen bij Philips en de 10.000 die Timmer er dit jaar bijvoegt zijn op de keper beschouwd gewoon een uitvloeisel van het natuurlijk verloop. Deskundigen schatten dat 60.000 van de 300.000 banen bij Philips wereldwijd zullen moeten verdwijnen om het bedrijf op een lijn te brengen met de concurrentie in de elektronica-industrie. En de prijs die Timmer opvoert voor de herstructurering wordt voor een groot deel bepaald door onverkoopbare voorraden. Dat zijn verliezen die Philips moet nemen en geen 'investeringen' die de onderneming op den duur efficienter en winstgevender maken.

Bovendien is Timmer er bij zijn eerste optreden nog niet in geslaagd het vertrouwen van de aandeelhouders te herwinnen. Hij toonde meer openheid en realiteitszin dan zijn voorgangers maar hij verzuimde de aandeelhouders duidelijkheid te verschaffen omtrent hun dividend.

TIMMERS INGREEP is op zijn best een eerste aanzet en meer mocht ook nog niet worden verwacht van de nieuwe president die pas zes weken geleden te horen kreeg dat hij een jaar eerder dan verwacht moest aantreden. Maar Timmer zal veel verder moeten gaan om Philips gezond te maken. Hoopgevend zijn zijn verwijzingen naar de zelfgenoegzaamheid die zich van het concern heeft meester gemaakt. Alle voorgaande reorganisatiepogingen strandden op de ondoorgrondelijke bureaucratie die in Eindhoven een eigen leven leidt dat ver af staat van het internationale gevecht om de elektronica van de toekomst. Het succes van Timmer hangt af van zijn vermogen om heel Philips te doordringen van de noodzaak van een modern beleid dat rigoreus breekt met de tradities waarmee de lampenfabriek is uitgegroeid tot een internationale gigant. Alle schrik van gisteren ten spijt, moet die strijd nog beginnen.