Op weg naar 'droomfinale' gooit niemand eigen glazen in; Arbiter vriendelijk voor Duitsers

MILAAN, 2 juli De droomfinale van het wereldkampioenschap tussen Italie en West-Duitsland komt met de dag dichter bij. Geen scheidsrechter zal het in deze fase dan ook nog in zijn hoofd halen bij de wereldvoetbalbond (FIFA) zijn eigen glazen in te gooien door dit zorgvuldig geregisseerde voetbalfeestje te compromitteren. Gistermiddag koos de Oostenrijker Helmut Kohl wat dat betreft in het Giuseppe Meazza-stadion van Milaan iets te nadrukkelijk partij voor de Duitsers, die door een strafschop van Matthaus met 1-0 wonnen van Tsjechoslowakije en daardoor woensdagavond in Turijn de halve finale spelen tegen Engeland.

De Tsjechoslowaakse trainer Jozef Venglos noemde de onstuitbare opmars van 'Die Mann'schaft' verdiend. Op de beslissing van Kohl de bal op de stip te leggen na de overtreding tegen Klinsmann die door Hasek en Kocian in de tang genomen werd viel a priori ook weinig aan te merken, maar de rode kaart (Moravcik) en drie gele kaarten voor de Tsjechen stonden in opmerkelijk contrast tot de slechts ene terechtwijzing (geel voor Klinsmann) die de Duitsers ten deel viel.

Verdedigers als Kohler tegen de topscorer van het toernooi Skuhravy - Berthold en Brehme gooiden er bij de Duitsers naar goed voetbalgebruik flink de beuk in tegen de Tsjechen, maar hun overtredingen-op-het-randje bleven meestal onbestraft. Terwijl Kohl in soortgelijke situaties aan de andere kant driftig op zijn fluit blies. 'U heeft mij toch niet nodig om te beoordelen hoe de scheidsrechter floot? Daarvoor bent u zelf deskundig genoeg', hield de Tsjechische technisch directeur Jozef Venglos voor het begin van dit WK nog persoonlijk geluk toegewenst door de Tsjechische presdident Havel na afloop de verzamelde journalisten voor.

Middenveld 'Dat wij dit WK zover gekomen zijn komt omdat dit elftal meer mogelijkheden heeft dan voorgaande selecties omdat we kunnen beschikken over spelers die in het buitenland een ander soort voetbal hebben meegemaakt', vervolgde hij. Alleen was de periode van voorbereiding wellicht iets te kort. Ook de politieke situatie in de pre-Havelperiode heeft er mee te maken. Tot november was kennis van het voetbal niet de eerste voorwaarde om in Praag een vooraanstaand official te worden. Het opstapje naar een dergelijke functie was het lidmaatschap van de partij.

Niettemin voelde Venglos wiens naam wordt genoemd als de nieuwe trainer van Manchester United zich niet te groot de Duitsers te complimenteren met hun succes. 'Een voetbalwedstrijd wordt nog steeds beslist op het middenveld', doceerde dokter Venglos. 'Zowel de Italianen als de Duitsers beschikken in die linie over een aantal uitzonderlijke voetballers met zowel aanvallende als verdedigende capaciteiten.' Wie het sukkeldrafje van Jozef Chovanec die in het Tsjechische nationale elftal overigens veel beter tot zijn recht komt dan bij PSV vergelijkt met de stijl en elegance van Lothar Matthaus is geneigd de Tsjechische coach op voorhand gelijk te geven. Matthaus vertrouwde dit WK de Duitse pers toe dat hij altijd een soort minderwaardigheidscomplex heeft gehad ten opzichte van zijn grote idool van vroeger Gunther Netzer. De regisseur op het middenveld in de grote elftallen van de Duitsers van de jaren zeventig. Netzer was fysiek groter, oogde atletischer, maar de slechts 1.71 meter lange Matthaus blijkt met zijn geringe gewicht (69,8 kilogram) de man bij uitstek om moeiteloos de vele kilometers te overbruggen die tegenwoordig vereist zijn om een dominerende rol in de middenlinie voor zich op te eisen. De clubarts van Inter heeft geconstateerd dat Matthaus als hij uitrust een hartslag van slechts 43 per minuut heeft. Een fenomeen dat de medicus in het verleden ook bij de legendarische wielrenner Fausto Coppi aantrof. Matthaus heeft zich volgens hem mede daardoor ontwikkeld tot de absolute leider bij de Duitsers. Hij scoort meestal van buiten het strafschopgebied, zowel met links als rechts en wordt door de tegenstander vaker onreglementair afgestopt dan de spitsen Voller (gisteren vervangen door de al even moeilijk te bespelen Riedle) en Klinsmann.

Leider

Beckenbauer is als coach sterk dat hij dit soort details feilloos doorheeft. Hij nodigde Matthaus al voor het WK uit in zijn villa in Kitzbuhel om hem duidelijk te maken: 'Jij bent op het wereldkampioenschap in Italie de leider om mijn ideeen in het veld uit te dragen'.

Zoals Bilardo in 1986 dat vertrouwen gaf aan Maradona en Michels in 1974 Johan Cruijff naar bevind van zaken liet handelen.

Matthaus besliste Duitsland-Tsjechoslowakije met een strafschop maar het mocht een wonder heten dat de Tsjechen een overweldigend Duits offensief waarbij de bal tot drie keer toe van de lijn werd gehaald ongeschonden doorkwamen. Het elftal spotte zelfs met alle geeigende voetbalwetten door met tien man de tweede helft zelfs het offensief naar zich toe te trekken. Daar kon ook de leider Lothar Matthaus voor de Duitsers weinig aan veranderen. Vanaf de zijlijn ontlaadde de toorn van een zich steeds opgewondener tonende Beckenbauer zich vooral op hem. Hoewel 'der Kaiser' zich na afloop weer snel onder controle had. Beckenbauer: 'We hebben een helft goed gevoetbald. Te weinig om te zeggen dat we met glans de halve finale hebben gehaald. Ik wil het niet op een man toespitsen. Het elftal leed collectief aan concentratieverlies. Maar het doel is bereikt. Voor dit WK wilden we minimaal de halve finale halen. Daarover ben ik erg tevreden.' De Duitse bondscoach kon echter geen verklaring vinden voor het feit dat Duitsland zelfs met een numeriek overwicht de zaak enigszins op zijn beloop gelaten had. 'Misschien speelde de hitte een rol', gokte Beckenbauer. 'Want het is geen toeval dat we zowel tegen Colombia als Tsjechoslowakije het initiatief hebben verspeeld. Ik ben blij dat we woensdag in Turijn en eventueel daarna zondag in Rome 's avonds voetballen. Anderzijds raakte Argentinie ook de kluts kwijt nadat een Joegoslaaf het veld uit werd gestuurd. Ik heb voor dit soort zaken geen verklaring.' Voor de Duitse internationals gold slechts het succes van het bereiken van de halve finale. Tenslotte slagen zij er altijd opnieuw in de belangrijkste man bij de tegenstander uit de wedstrijd te spelen. In de finale van 1986 legden de Duitse verdedigers Maradona aan banden, vorige week kreeg Van Basten geen voet aan de bal bij Kohler, gisteren was de Tsjechische topscorer Tomas Skuhravy negentig minuten kansloos tegen de speler van Inter die geen last heeft van valse bescheidenheid. 'Je kunt Skuhravy niet vergelijken met Van Basten', oordeelde Kohler. 'Van Basten is een veel betere spits. Eigenlijk heb ik deze wedstrijd heel relaxed kunnen voetballen.'