'Geen presentjes, betere winstmarges'

Even leek in de afgeladen Evenementenhal in Eindhoven niets meer heilig. De trouwe bezoekers van de Philips-jaarvergaderingen stelden zelfs het traditionele geschenk, waarmee hun aanwezigheid wordt beloond voor velen gewoonlijk de enige reden voor aanwezigheid ter discussie. 'We willen geen presentjes, we willen betere winstmarges en een betere koers voor onze aandelen', luidde het devies van S. Kramer uit Den Helder, al twintig jaar in het bezit van 'enkele' Philips-aandelen en een trouw bezoeker van de jaarlijkse vergadering van aandeelhouders. Als de koers niet beter werd dan hoefde hij die niet-verkoopbare langspeelplaten ook niet langer. Zeker niet omdat zijn kinderen hem toch ieder jaar weer uitlachen met die 'kamfer-platen' met 'mottenballenmuziek'. Kramer wilde het nu wel eens weten van Wisse Dekker in hoogst eigen persoon: 'Meneer de voorzitter heeft U een hekel aan ons aandeelhouders? Strict genomen word ik alleen maar slechter van mijn Philips-aandelen'.

Instemmend gemompel was zijn deel. Het was nog een van de eenvoudigere momenten voor Wisse Dekker en Jan Timmer, die na hun toespraken een stormvloed aan kritische vragen moesten beantwoorden. De opmerkingen over de platen pareerde Dekker alert met de mededeling dat de geachte aandeelhouder zijn kinderen maar moest vragen wat het dan wel mocht zijn.

Op andere momenten maakten de aandeelhouders het de Philips-top een stuk moeilijker. Toen expliciet het vermeende falen van de Raad van toezicht aan de kaak werd gesteld, steeg enthousiast applaus op uit de menigte van 1.500 aandeelhouders, van wie het overgrote deel uitsluitend vragen mocht stellen en geen stemrecht bezit. 'Waarom zit die Raad er nog?', leek eerder een strijdkreet dan een weloverwogen vraag van een bezorgde aandeelhouder. Wijzend naar het podium, waar de Philips-top zetelde eiste de spreker dat nog meer topmensen het boetekleed aan zouden trekken. De schuld afschuiven op C. van der Klugt was toch wat al te eenvoudig.

Dekker wees de opmerkingen over de zondebok rustig maar beslist van de hand. De raad van toezicht had, volgens hem, goed gefunctioneerd en hij wees erop dat de samenstelling ervan recentelijk in belangrijke mate was gewijzigd. 'De commisssarissen zijn geen stoelklevers', zei Dekker.

Even pertinent verzette de vroegere president-directeur zich tegen tirades van aandeelhouders waarin het Philips-debacle op een lijn werd gesteld met het RSV-schandaal.

De sfeer op de bijzondere aandeelhoudersvergadering van Philips was een afspiegeling van het dramatische karakter van de mededelingen van de concerntop. Zo werd er geruzied over de volgorde van vragenstellers. Toen bekend werd dat 10.000 werknemers de Philips-familie moeten verlaten keken sommige oudere aandeelhouders elkaar bezorgd aan. Anderen verschoven op hun stoel toen duidelijk werd dat 2,3 miljard gulden extra ten laste van bedrijfsresltaat wordt gebracht om de herstructurering te bekostigen.

In vak A, nam een aandeelhouder, bezitter van een 'zeer bescheiden pakket' het allemaal rustig in zich op. Over de koers maakte hij zich weinig zorgen. Veel erger zou het toch wel niet worden: de grote jongens waren er toch al lang uitgestapt. En de kleine aandeelhouder? 'Die houden maar vol. Die komen volgend jaar juni nog eens kijken.'