Italie roemt Schillaci, maar vergeet echte helden

ROME, 26 juni Italie heeft vijf vergeten helden. In de kakofonie van afgelopen nacht schreeuwde iedereen opnieuw de naam van Toto Schillaci, maker van het eerste doelpunt tegen Uruguay. Het feest in de straten en de fonteinen van Rome was groter dan alle voorgaande, want na de 2-0 zege op Uruguay en met Ierland als volgende tegenstander meent Italie al met een been in de halve finale te staan. Maar Italie is niet alleen het enige team op deze WK dat al zijn wedstrijden heeft gewonnen, het is ook de enige ploeg die nog geen enkel doelpunt tegen heeft. Dat is de verdienste van de vijf spelers achterin: doelman Zenga, libero Baresi, en de verdedigers Bergomi, Ferri en Maldini. 'Met zo'n ijzersterke verdediging hoef je je minder zorgen te maken als je af en toe een kans mist', heeft trainer Vicini gezegd. Gisteren werden de paar kansen die Italie kreeg beter benut, maar de onverbiddelijke vijf achterin stonden de opportunistisch spelende Uruguayanen geen enkele kans toe.

Uruguay had ook niet de ambitie om gegroepeerd aan te vallen. 'Het zou zelfmoord zijn om tegen het beste team ter wereld te gaan aanvallen', zei trainer Oscar Washington Tabarez na afloop, met een beleefde buiging naar de overwinnaars. Hij had ervoor gekozen het veld klein te houden, rekenend op de snelheid van zijn spits Fonseca. En zeker in de eerste helft werd Italie goed opgevangen voor het strafschopgebied en hadden de Azzurri nauwelijks een antwoord op het korte en vertragende middenveldspel van Uruguay. Daarbij kwam dat de hitte het voor Italie moeilijker maakte het snelle spel te spelen dat het team eerder op dit WK heeft laten zien.

Verjaardag

Trainer Vicini vond uiteindelijk de oplossing. Na een paar minuten in de tweede helft begon de hele reservebank zich op te warmen, en iedereen dacht dat Ancelotti of Vialli het veld in zou komen. Maar tot verrassing van iedereen stuurde Vicini Aldo Serena het veld in, voor een WK-debuut op zijn dertigste verjaardag. Met de lange aanvaller Serena voor middenvelder Nicola Berti kreeg Italie meer stootkracht in de spits, vooral in de lucht. Met alleen de kleine spitsen Baggio en Schillaci waren vrijwel alle hoge ballen voor Uruguay geweest. Het was Serena die met een slim passje (over de grond) Schillaci de gelegenheid gaf om te scoren, en die zeven minuten voor tijd met het hoofd het verlossende tweede doelpunt maakte. Behalve de twee reservedoelmannen zijn er nu maar drie spelers die Vicini nog niet heeft gebruikt. 'Wij hebben een groep van 22 spelers die allemaal een goed niveau hebben', zei Vicini. 'Een WK speel je niet met elf man. En opnieuw is gebleken dat een kleine verandering het team geen kwaad doet, maar juist positief werkt.' Een van de voordelen die Vicini hierbij heeft is dat hij de afgelopen vier jaar in alle rust en naar hartelust heeft kunnen experimenteren. De selectie is in al die tijd nauwelijks gewijzigd: alleen Baggio en Schillaci zijn erbij gekomen. Zo kon Vicini per oefenwedstrijd experimenten uithalen zonder daarmee de kwalificatie in gevaar te brengen.

Compact team

Er zijn maar zes spelers (de laatste vijf man en middenvelder Guannini) die alle vier de wedstrijden hebben meegespeeld, maar ondanks de wissels heeft het Italiaanse elftal steeds de indruk van een compact team gegeven. Een belangrijke verdienste van Vicini is ook dat hij de rust binnen het team weet te handhaven. Met de honderden journalisten die iedere dag rondom de Azzurri zwermen is een rel gauw gemaakt. Ondanks die constante druk is de sfeer in het trainingskamp in het stadje Marino, in de koele heuvels op een uurtje rijden van Rome, nog steeds uitstekend. Ook het 'geval-Vialli' heeft niet tot grote spanningen geleid. De spits Gianluca Vialli is lang als de belangrijkste speler van Italie beschouwd. Hij zou op dit toernooi de redder van het vaderland worden, de held van de Azzurri. Toen hij in de aanloop naar de WK matig speelde, gehinderd door traag herstel van een aantal blessures, zei Vicini: 'Vialli niet in vorm? Wees ervan overtuigd dat Vialli niet ter discussie staat. Een speler als hem gebruik ik altijd, ook al is hij niet op honderd procent.' Een beetje dus zoals Leo Beenhakker Marco van Basten steeds heeft ingezet. Maar Vialli heeft de afgelopen twee wedstrijden overgeslagen, naar hij zelf zegt op eigen initiatief. 'Ook al zeggen de artsen dat mijn spierblessure vrijwel over is, een speler weet zelf het beste hoe hij eraan toe is, ' zei Vialli twee dagen voor de wedstrijd. Zeker zo belangrijk als zijn fysieke conditie is de psychologische klap die hij kreeg toen hij in de wedstrijd tegen de Verenigde Staten een strafschop miste door de bal tegen de paal te schieten.

Nu is de held van Italie niet Gianluca Vialli, de feestvierder die al zoveel heeft gezien, de playboy met krulletjes, maar Toto Schillaci. Buiten het veld is Schillaci Vialli's tegenpool. Kort plat haar, vrijwel altijd ongeschoren, en in plaats van Vialli's rustige, wereldwijze manier van doen wat verlegen pratend met de pers, met grote ogen de nieuwe roem in zich opnemend. Vicini heeft gezegd dat de tijd van Vialli nog komt, net als die van de geblesseerde Donadoni. 'Ik heb ze op hun best nodig. Wanneer we verder gaan wil ik het team compleet hebben.'

En ook Ancelotti, gisteren op de reservebank na een blessure, hoeft zich volgens hem geen zorgen te maken: 'Ik heb nog steeds veel vertrouwen in hem, later zal ik hem nodig hebben.'

Want Vicini zei het gisteren na de wedstrijd zelf: 'We hebben een kleine stap vooruit gezet naar onze droom, maar we hebben nog een lange weg te gaan.'